نمایش مبدأ برای دیوان شمس/ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان|بر شاخ و برگ از درد دل بنگر نشان بنگر نشان}}
{{ب|ای باغبان هین گوش کن ناله درختان نوش کن|نوحه کنان از هر طرف صد بی‌زبان صد بی‌زبان}}
{{ب|هرگز نباشد بی‌سبب گریان دو چشم و خشک لب|نبود کسی بی‌درد دل رخ زعفران رخ زعفران}}
{{ب|حاصل درآمد زاغ غم در باغ و می کوبد قدم|پرسان به افسوس و ستم کو گلستان کو گلستان}}
{{ب|کو سوسن و کو نسترن کو سرو و لاله و یاسمن|کو سبزپوشان چمن کو ارغوان کو ارغوان}}
{{ب|کو میوه‌ها را دایگان کو شهد و شکر رایگان|خشک است از شیر روان هر شیردان هر شیردان}}
{{ب|کو بلبل شیرین فنم کو فاخته کوکوزنم|طاووس خوب چون صنم کو طوطیان کو طوطیان}}
{{ب|خورده چو آدم دانه‌ای افتاده از کاشانه‌ای|پریده تاج و حله شان زین افتنان زین افتنان}}
{{ب|گلشن چو آدم مستضر هم نوحه گر هم منتظر|چون گفتشان لا تقنطوا ذو الامتنان ذو الامتنان}}
{{ب|جمله درختان صف زده جامه سیه ماتم زده|بی‌برگ و زار و نوحه گر زان امتحان زان امتحان}}
{{ب|ای لک لک و سالار ده آخر جوابی بازده|در قعر رفتی یا شدی بر آسمان بر آسمان}}
{{ب|گفتند ای زاغ عدو آن آب بازآید به جو|عالم شود پررنگ و بو همچون جنان همچون جنان}}
{{ب|ای زاغ بیهوده سخن سه ماه دیگر صبر کن|تا دررسد کوری تو عید جهان عید جهان}}
{{ب|ز آواز اسرافیل ما روشن شود قندیل ما|زنده شویم از مردن آن مهر جان آن مهر جان}}
{{ب|تا کی از این انکار و شک کان خوشی بین و نمک|بر چرخ پرخون مردمک بی نردبان بی نردبان}}
{{ب|میرد خزان همچو دد بر گور او کوبی لگد|نک صبح دولت می دمد ای پاسبان ای پاسبان}}
{{ب|صبحا جهان پرنور کن این هندوان را دور کن|مر دهر را محرور کن افسون بخوان افسون بخوان}}
{{ب|ای آفتاب خوش عمل بازآ سوی برج حمل|نی یخ گذار و نی وحل عنبرفشان عنبرفشان}}
{{ب|گلزار را پرخنده کن وان مردگان را زنده کن|مر حشر را تابنده کن هین العیان هین العیان}}
{{ب|از حبس رسته دانه‌ها ما هم ز کنج خانه‌ها|آورده باغ از غیب‌ها صد ارمغان صد ارمغان}}
{{ب|گلشن پر از شاهد شود هم پوستین کاسد شود|زاینده و والد شود دور زمان دور زمان}}
{{ب|لک لک بیاید با یدک بر قصر عالی چون فلک|لک لک کنان کالملک لک یا مستعان یا مستعان}}
{{ب|بلبل رسد بربط زنان وان فاخته کوکوکنان|مرغان دیگر مطرب بخت جوان بخت جوان}}
{{ب|من زین قیامت حاملم گفت زبان را می هلم|می ناید اندیشه دلم اندر زبان اندر زبان}}
{{ب|خاموش و بشنو ای پدر از باغ و مرغان نو خبر|پیکان پران آمده از لامکان از لامکان}}
{{پایان شعر}}