نمایش مبدأ برای دیوان شمس/از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن|ای سرفراز مردی مردانه بر سرش زن}}
{{ب|چون آتش آر حمله کو هیزم است جمله|از آتش دل خود در خشک و در ترش زن}}
{{ب|گر بحر با تو کوشد در کین تو بجوشد|آتش کن آب او را در در و گوهرش زن}}
{{ب|هر تیر کز تو پرد هفت آسمان بدرد|ای قاب قوس تیری بر پشت اسپرش زن}}
{{ب|هر کس که بی‌سر آید تو دست بر سرش نه|و آن کس که باسر آید تو زخم خنجرش زن}}
{{ب|جانی که برفروزد در عشق تو بسوزد|خواهی که تازه گردد در حوض کوثرش زن}}
{{ب|از لعل می فروشت سرمست کن جهان را|بستان ز زهره چنگش بر جام و ساغرش زن}}
{{ب|ای شمس حق تبریز هر کس که منکر آید|از جذب نور ایمان در جان کافرش زن}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان شمس]]