نمایش مبدأ برای دقیقی (گشتاسپ نامه)/دو هفته برآمد برین کارزار

{{سرصفحه
| عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]
| مؤلف = دقیقی
| قسمت =(دو هفته برآمد برین کارزار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دو هفته برآمد برین کارزار|که هزمان همی تیره‌تر گشت کار}}
{{ب|به پیش اندر آمد نبرده زریر|سمندی بزرگ اندر آورده زیر}}
{{ب|به لشکرگه دشمن اندر فتاد|چو اندر گیا آتش و تیز باد}}
{{ب|همی کشت زیشان همی خوابنید|مر او را نه استاد هر کس بدید}}
{{ب|چو ارجاسپ دانست کان پورشاه|سپه را همی کرد خواهد تباه}}
{{ب|بدان لشکر خویش آواز داد|که چونین همی داد خواهید داد؟}}
{{ب|دو هفته برآمد برین بردرنگ|نبینم همی روی فرجام جنگ}}
{{ب|بکردند گردان گشتاسپ شاه|بسی نامداران لشکر تباه}}
{{ب|کنون اندر آمد میانه زریر|چو گرگ دژ آگاه و شیر دلیر}}
{{ب|بکشت او همه پاک مردان من|سرافراز گردان و ترکان من}}
{{ب|یکی چاره باید سگالیدنا|وگرنه ره ترک مالیدنا}}
{{ب|برین گر بماند زمانی چنین|نه ایتاش ماند نه خلخ نه چین}}
{{ب|کدام است مرد از شما نامخواه|که آید پدید از میان سپاه}}
{{ب|یکی ترگداری خرامد به پیش|خنیده کند در جهان نام خویش}}
{{ب|هر آن کز میان باره انگیزند|بگرداندش پشت و بگریزند}}
{{ب|من او را دهم دختر خویش را|سپارم بدو لشکر خویش را}}
{{ب|سپاهش ندادند پاسوخ باز|بترسیده بد لشکر سرفراز}}
{{ب|چو شیر اندر افتاد و چون پیل مست|همی کشت زیشان همی کرد پست}}
{{ب|همی کوفتشان هر سوی زیر پای|سپهدار ایران فرخنده رای}}
{{ب|چو ارجاسپ دید آنچنان خیره شد|که روز سپیدش شب تیره شد}}
{{ب|دگر باره گفت ای بزرگان من|تگینان لشکر گزینان من}}
{{ب|ببینید خویشان و پیوستگان|ببینید نالیدن خستگان}}
{{ب|از آن زخم آن پهلو آتشی|که سامیش گرزست و تیرآرشی}}
{{ب|که گفتی بسوزد همی لشکرم|کنون برفروزد همی کشورم}}
{{ب|کدام است مرد از شما چیره دست|که بیرون شود پیش این پیل مست}}
{{ب|هر آن کو بدان گردکش یازدا|مر او را از آن باره بندازدا}}
{{ب|چو بخشنده‌ام بیش بسپارمش|کلاه از بر چرخ بگذارمش}}
{{ب|همیدون نداد ایچ کس پاسخش|بشد خیره و زرد گشت آن رخش}}
{{ب|سه بار این سخن را بریشان براند|چو پاسخ نیامدش خامش بماند}}
{{ب|بیامد پس آن بیدرفش سترگ|پلید و بد و جادوی و پیر گرگ}}
{{ب|به ارجاسپ گفت ای بلند آفتاب|به زور و به تن همچو افراسیاب}}
{{ب|به پیش تو آوردم این جان خویش|سپر کردم این جان شیرینت پیش}}
{{ب|شوم پیش آن پیل آشفته مست|گراید ونک یابم بر آن پیل دست}}
{{ب|به خاک افگنم تنش ای شهریار|مگر بردهد گردش روزگار}}
{{ب|ازو شاد شد شاه و کرد آفرین|بدادش بدو باره‌ی خویش و زین}}
{{ب|بدو داد ژوبین زهر آبدار|که از آهنین کوه کردی گذار}}
{{ب|چو شد جادوی زشت ناباکدار|سوی آن خردمند گرد سوار}}
{{ب|چو از دور دیدش برآورد خشم|پر از خاک روی و پر از خون دو چشم}}
{{ب|به دست اندرون گرز چون سام یل|به پیش اندرون کشته چون کوه تل}}
{{ب|نیارست رفتنش بر پیش روی|ز پنهان همی تاخت برگرد اوی}}
{{ب|بینداخت ژوبین زهر آبدار|ز پنهان بر آن شاهزاده‌ی سوار}}
{{ب|گذاره شد از خسروی جوشنش|به خون غرقه شد شهریاری تنش}}
{{ب|ز باره در افتاد پس شهریار|دریغ آن نکو شاهزاده‌ی سوار}}
{{ب|فرود آمد آن بیدرفش پلید|سلیحش همه پاک بیرون کشید}}
{{ب|سوی شاه چین برد اسپ و کمرش|درفش سیه افسر پر گهرش}}
{{ب|سپاهش همه نعره برداشتند|همی نعره از ابر بگذاشتند}}
{{ب|چو گشتاسپ از کوه سر بنگرید|مر او را بدان رزمگه برندید}}
{{ب|گمانی برم گفت کان گرد ماه|که روشن بدی زو همه رزمگاه}}
{{ب|نبرده برادرم فرخ زریر|که شیر ژیان آوریدی به زیر}}
{{ب|فگندست برباره از تاختن|بماندند گردان ز انداختن}}
{{ب|نیاید همی بانگ شهزادگان|مگر کشته شد شاه آزادگان}}
{{ب|هیونی بتازید تا رزمگاه|به نزدیکی آن درفش سیاه}}
{{ب|ببینید کان شاه من چون شدست|کم از درد او دل پر از خون شدست}}
{{ب|بدین اندرون بود شاه جهان|که آمد یکی خود ز دیده چکان}}
{{ب|به شاه جهان گفت ماه ترا|نگه‌دار تاج و سپاه ترا}}
{{ب|جهان پهلوان آن زریر سوار|سواران ترکان بکشتند زار}}
{{ب|سر جادوان جهان بیدرفش|مر او را بیفگند و برد آن درفش}}
{{ب|چو آگاهی کشتن او رسید|به شاه جهانجوی و مرگش بدید}}
{{ب|همه جامه تا پای بدرید پاک|بر آن خسروی تاج پاشید خاک}}
{{ب|همی گفت گشتاسپ کای شهریار|چراغ دلت را بکشتند زار}}
{{ب|ز پس گفت داننده جاماسپ را|چه گویم کنون شاه لهراسپ را}}
{{ب|چگونه فرستم فرسته به در|چه گویم بدان پیر گشته پدر}}
{{ب|چه گویم چه کردم سوار ترا|چه بود آن نبرده عیار ترا}}
{{ب|دریغ آن گو شاهزاده دریغ|چو تابنده ماه اندرون شد به میغ}}
{{ب|بیارید گلگون لهراسپی|نهید از برش زین گشتاسپی}}
{{ب|بیاراست مرجستن کینش را|بورزیدن دین و آیینش را}}
{{ب|جهاندیده دستور گفتا بپای|به کینه شدن مر ترا نیست رای}}
{{ب|به فرمان دستور دانای راز|فرود آمد از باره بنشست باز}}
{{ب|به لشکر بگفتا کدام است شیر|که باز آورد کین فرخ زریر}}
{{ب|که پیش افگند نیزه بر کین اوی|که باز آورد باره و زین اوی}}
{{ب|پذیرفتم اندر خدای جهان|پذیرفتن راستان و مهان}}
{{ب|که هرگز میانه نهد پیش پای|مر او را دهم دخترم را همای}}
{{ب|نجنبید زیشان کس از جای خویش|ز لشکر نیاورد کس پای پیش}}
{{پایان شعر}}