نمایش مبدأ برای دقیقی (گشتاسپ نامه)/بدان روزگار اندر اسفندیار

{{سرصفحه
| عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]
| مؤلف = دقیقی
| قسمت =(بدان روزگار اندر اسفندیار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بدان روزگار اندر اسفندیار|به دشت اندرون بد ز بهر شکار}}
{{ب|از آن دشت آواز کردش کسی|که جاماسپ را کرد خسرو گسی}}
{{ب|چو آن بانگ بشنید آمد شگفت|بپیچید و خندیدن اندر گرفت}}
{{ب|پسر بود او را گزیده چهار|همه رزمجوی و همه نیزه‌دار}}
{{ب|یکی نام بهمن دوم مهرنوش|سیم نام او بد دل افروز طوش}}
{{ب|چهارم بدش نام نوشاذرا|نهادی کجا گنبد آذرا}}
{{ب|به شاه جهان گفت بهمن پسر|که تا جاودان سبز بادات سر}}
{{ب|یکی ژرف خنده بخندید شاه|نیابم همی اندرین هیچ راه}}
{{ب|بدو گفت پورا بدین روزگار|کس آید مرا از در شهریار}}
{{ب|که آواز بشنیدم از ناگهان|بترسم که از گفته‌ی بیرهان}}
{{ب|ز من خسرو آزار دارد همی|دلش از رهی بار دارد همی}}
{{ب|گرانمایه فرزند گفتا چرا|چه کردی تو با خسرو کشورا}}
{{ب|سر شهریارانش گفت ای پسر|ندانم گناهی بجای پدر}}
{{ب|مگر آن که تا دین بیاموختم|همی در جهان آتش افروختم}}
{{ب|جهان ویژه کردم به برنده تیغ|چرا دارد از من دل شاه میغ}}
{{ب|همانا دلش دیو بفریفتست|که بر کشتن من بیاشیفتست}}
{{ب|همی تا بدین اندرون بود شاه|پدید آمد از دور گرد سیاه}}
{{ب|چراغ جهان بود دستور شاه|فرستاده‌ی شاه زی پور شاه}}
{{ب|چو از دور دیدش ز کهسار گرد|بدانست کامد فرستاده مرد}}
{{ب|پذیره شدش گرد فرزند شاه|همی بود تا او بیامد ز راه}}
{{ب|ز باره‌ی چمنده فرود آمدند|گوو پیر هر دو پیاده شدند}}
{{ب|بپرسید ازو فرخ اسفندیار|که چون است شاه آن گو نامدار}}
{{ب|خردمند گفتا درست است و شاد|برش را ببوسید و نامه بداد}}
{{ب|درست از همه کارش آگاه کرد|که مر شاه را دیو بیراه کرد}}
{{ب|خردمند را گفتش اسفندیار|چه بینی مرا اندرین روی کار}}
{{ب|گراید ونک با تو بیایم به در|نه نیکو کند کار با من پدر}}
{{ب|وراید ونک نایم به فرمانبری|برون کرده باشم سر از کهتری}}
{{ب|یکی چاره ساز ای خردمند پیر|نباید چنین ماند بر خیره خیر}}
{{ب|خردمند گفت ای شه پهلوان|بدانندگی پیروبختت جوان}}
{{ب|تو دانی که خشم پدر بر پسر|به از جور مهتر پسر بر پدر}}
{{ب|بیایدت رفتن چنین است روی|که هرچ او کند پادشاه است اوی}}
{{ب|برین برنهادند و گشتند باز|فرستاده و پور خسرو نیاز}}
{{ب|یکی جای خوبش فرود آورید|به کف برگرفتند هر دو نبید}}
{{ب|به پیشش همی عود می‌سوختند|توگفتی همی آتش افروختند}}
{{ب|دگر روز بنشست بر تخت خویش|ز لشکر بیامد فراوان به پیش}}
{{ب|همه لشکرش را به بهمن سپرد|وزآنجا خرامید با چند گرد}}
{{ب|بیامد به درگاه آزاده شاه|کمر بسته و بر نهاده کلاه}}
{{پایان شعر}}