نمایش مبدأ برای خاقانی (قصاید)/غارت دل می‌کنی شرط وفا نیست این

{{سرصفحه
| عنوان = [[خاقانی (قصاید)]]
| مؤلف = خاقانی
| قسمت =(غارت دل می‌کنی شرط وفا نیست این)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|غارت دل می‌کنی شرط وفا نیست این|کار من از سایه شد سایه برافکن ببین}}
{{ب|وصل ندیده به خواب فرض کنی خوش‌دلی|بر سر خوان تهی کس نکند آفرین}}
{{ب|در غمت ای زود سیر تشنه‌ی دیرینه‌ام|تشنه بجز من که دید آب‌خورش آتشین}}
{{ب|جان چو سزای تو نیست باد به دست جهان|مهر چو مقبول نیست خاک به فرق نگین}}
{{ب|گلبن وصل تو را خار جفا در ره است|مهره چه بینی به کف مار نگر در کمین}}
{{ب|عشق توآم پوستین گر بدرد گو بدر|سوخته‌ی گرم رو تا چکند پوستین}}
{{ب|همت خاقانی است طالب چرب آخوری|چون سر کوی تو هست نیست مزیدی بر این}}
{{ب|هست لب لعل تو کوثر آتش نمای|هست کف شهریار گوهر دریا یمین}}
{{ب|چرخ به هرسان که هست زاده‌ی شمشیر اوست|گربه بهر هر حال هست عطسه‌ی شیر عرین}}
{{ب|ای به تو صاحب درفش چتر فریدون ملک|وی ز تو طالب نگین دست سلیمان دین}}
{{ب|پر خدنگ تو هست شهپر روح القدس|پرچم رخش تو هست ناصیه‌ی حور عین}}
{{ب|نوبتی بدعه را قهر تو برد طناب|صیرفی شرع را قدر تو زیبد امین}}
{{ب|خاصه سیمرغ کیست جز پدر روستم؟|قاتل ضحاک کیست جز پسر آبتین؟}}
{{ب|گرنه سپهر برین آبده دست توست|از چه سبب خم گرفت پشت سپهر برین}}
{{ب|عدل تو «شین» راز «را» کرد جدا چون بدید|کالت رای است «را» صورت شین است «شین»}}
{{ب|ملک چو تیغ تو یافت یک دو شود کار او|شصت به سیصد رسد چون سه نقط یافت سین}}
{{ب|تیغ تو نه ماهه بود حامله از نه فلک|لاجرمش فتح و نصر هست بنات و بنین}}
{{ب|گر به مثل روز رزم رخش تونعل افکند|یاره کند در زمانش دست شهور و سنین}}
{{ب|چون ز خروش دو صف وقت هزاهز کند|چشم جهان اختلاج، گوش زمانه طنین}}
{{ب|کوس و غبار سیاه طوطی و صحرای هند|خنجر و خون سپاه آینه و بحر چین}}
{{ب|صاحب بدر و حنین از تو گشاید فقاع|کان گهر چون سداب برکشی از بهر کین}}
{{ب|گنبد نیلوفری گنبده‌ی گل شود|پیش سنانت کز اوست قصر ممالک حصین}}
{{ب|تیغ زبان شکل تو از بر خواند چو آب|ابجد لوح ظفر از خط دست یقین}}
{{ب|از پی خون خسان تیغ چه باید کشید|چون ملک الموت هست در کف رایت رهین}}
{{ب|خلق تو از راه لطف جان برباید ز خلق|چون حرکات هزار در نغمات حزین}}
{{ب|از عدوی سگ صفت حلم و تواضع مجوی|زانکه به قول خدای نیست شیاطین ز طین}}
{{ب|ای همه هستی که هست از کف تو مسعار|نیست نیازی که نیست بر در تو مستعین}}
{{ب|هر که به درگاه تو سجده برد روز حشر|آیت لاتقنطوا نقش زند بر جبین}}
{{ب|چون تویی اندر جهان شاه طغان کرم|کی رود اهل هنر بر در تاش و تکین}}
{{ب|مرد که فردوس دید کی نگرد خاکدان|وانکه به دریا رسید کی طلبد پارگین}}
{{ب|بنده ز بی‌دولتی نیست به حضرت مقیم|دیو ز بی‌عصمتی نیست به جنت مکین}}
{{ب|شاید اگر در حرم سگ ندهد آب دست|زیبد اگر در ارم بز نبود میوه چین}}
{{ب|گر ز درت غایب است جسم طبیعت پذیر|معتکف صدر توست جان طریقت گزین}}
{{ب|سیرت یوسف تو راست صورت چاهی مجوی|معنی آدم تو راست صورت چاهی مجوی}}
{{ب|مهره نگر، گو مباش افعی مردم گزای|نافه طلب، گو مباش آهوی صحرا نشین}}
{{ب|کی رسد آلوده‌ای بر در پاکان که حق|بست در آسمان بر رخ دیو لعین}}
{{ب|گر ره خدمت نجست بنده عجب نی ازانک|گرگ گزیده نخواست چشمه‌ی ماء معین}}
{{ب|بنده سخن تازه کرد وانچه کهن داشت شست|کان همه خر مهره بود وین همه در ثمین}}
{{ب|سنگ در اجزای کان زرد شد آنگاه لعل|نطفه در ارحام خلق مضغه شد آنگه جنین}}
{{ب|اول روز اندک است زیب و فر آفتاب|بعد گیا ظاهر است خیل گل و یاسمین}}
{{ب|مبتدع و مبدعند بر درت اهل سخن|مبدع این شیوه اوست مبتدعند آن و این}}
{{ب|حاجت گفتار نیست ز آنکه شناسد خرد|سندس خصر از پلاس عبقری از گور دین}}
{{ب|گرچه در این فن یکی است او و دگر کس به نام|آن مگس سگ بود وین مگس انگبین}}
{{ب|ای ملکوت و ملک داعی درگاه تو|ظل خدایی که باد فضل خدایت معین}}
{{ب|باره‌ی بخت تو را باد ز جوزا رکاب|مرکب خصم تو را باد نگون‌سار زین}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌های خاقانی]]