نمایش مبدأ برای خاقانی (قصاید)/صبح‌دم چون کله بندد آه دود آسای من

{{سرصفحه
| عنوان = [[خاقانی (قصاید)]]
| مؤلف = خاقانی
| قسمت =(صبح‌دم چون کله بندد آه دود آسای من)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|صبح‌دم چون کله بندد آه دود آسای من|چون شفق در خون نشیند چشم شب پیمای من}}
{{ب|مجلس غم ساخته است و من چو بید سوخته|تا به من راوق کند مژگان می پالای من}}
{{ب|رنگ و بازیچه است کار گنبد نارنگ رنگ|چند جوشم کز بروتم نگذرد صفرای من}}
{{ب|تیر باران سحر دارم سپر چون نفکند|این کهن گرگ خشن بارانی از غوغای من}}
{{ب|این خماهن گون که چون ریم آهنم پالود و سوخت|شد سکاهن پوشش از دود دل دروای من}}
{{ب|مار دیدی در گیا پیچان؟ کنون در غار غم|مار بین پیچیده بر ساق گیا آسای من}}
{{ب|اژدها بین حلقه گشته خفته زیر دامنم|ز آن نجنبم ترسم آگه گردد اژدرهای من}}
{{ب|تا نترسند این دو طفل هندو اندر مهد چشم|زیر دامن پوشم اژدرهای جان فرسای من}}
{{ب|دست آهنگر مرا در ما ضحاکی کشید|گنج افریدون چه سود اندر دل دانای من}}
{{ب|آتشین آب از خوی خونین برانم تا به کعب|کاسیا سنگی است بر پای زمین پیمان من}}
{{ب|جیب من بر صدره‌ی خارا عتابی شد ز اشک|کوه خارا زیر عطف دامن خارای من}}
{{ب|روی خاک آلود من چون کاه بر دیوار حبس|از رخم کهگل کند اشک زمین اندای من}}
{{ب|چون کنار شمع بینی ساق من دندانه‌دار|ساق من خایید گوئی بند دندان خای من}}
{{ب|قطب‌وارم بر سر یک نقطه دارد چار میخ|این دو مریخ ذنب فعل زحل سیمای من}}
{{ب|تا که لرزان ساق من بر آهنین کرسی نشست|می‌بلرزد ساق عرض از آه صور آوای من}}
{{ب|بوسه خواهم داد ویحک بند پندآموز را|لاجرم زین بندچنبروار شد بالای من}}
{{ب|در سیه کاری چو شب روی سپید آرم چو صبح|پس سپید آید سیه‌خانه به شب ماوای من}}
{{ب|پشت بر دیوار زندان، روی بر بام فلک|چون فلک شد پرشکوفه نرگس بینای من}}
{{ب|محنت و من روی در روی آمده چون جوز مغز|فندق آسا بسته روزن سقف محنت زای من}}
{{ب|غصه‌ی هر روز و یارب یارب هر نیم شب|تا چه خواهد کرد یارب یارب شب‌های من}}
{{ب|هست چون صبح آشکارا کاین صباحی چند را|بیم صبح رستخیز است از شب یلدای من}}
{{ب|منجنیق صد حصار است آه من غافل چراست|شمع‌سان زین منجنیق از صدمت نکبای من}}
{{ب|روزه کردم نذر چون مریم که هم مریم صفاست|خاطر روح القدس پیوند عیسی زای من}}
{{ب|نیست بر من روزه در بیماری دل زان مرا|روزه باطل می‌کند اشک دهان آلای من}}
{{ب|اشک چشمم در دهان افتد گه افطار از آنک|جز که آب گرم چیزی نگذرد از نای من}}
{{ب|پای من گوئی به درد کج روی ماخوذ بود|پای را این دردسر بود از سر سودای من}}
{{ب|ز آنکه داغ آهنین آخر دوای دردهاست|ز آتشین آه من آهن داغ شد بر پای من}}
{{ب|نی که یک آه مرا هم صد موکل بر سر است|ورنه چرخستی مشبک ز آه پهلو سای من}}
{{ب|روی دیلم دیدم از غم موی زوبین شد مرا|همچو موی دیلم اندر هم شکست اعضای من}}
{{ب|چون ربابم کاسه خشک است و خزینه خالی است|پس طنابم در گلو افکنده‌اند اعدای من}}
{{ب|ای عفی‌الله خواجگانی کز سر صفرای جاه|خوانده‌اند امروز انار الله بر خضرای من}}
{{ب|هر زنی هندو که او را دانه بر دست افکنم|دانه زن پیدا نبیند خرمن سودای من}}
{{ب|چون زر و گل به دست الا که خار پای عقل|صید خاری کی شود عقل سخن پیرای من}}
{{ب|زر دو حرف افتاد و باهم هر دو را پیوند نی|پس کجا پیوند سازد با دل یکتای من}}
{{ب|سامری سیرم نه موسی سیرت ار تا زنده‌ام|در سم گوساله آلاید ید بیضای من}}
{{ب|در تموزم برگ بیدی نه ولبی از روی قدر|باد زن شد شاخ طوبی از پی گرمای من}}
{{ب|برگ خرمایم که از من باد زن سازند خلق|باد سردم در لب است و ریز ریز اجزای من}}
{{ب|نافه‌ی مشکم که گر بندم کنی در صدحصار|سوی جان پرواز جوید طیب جان افزای من}}
{{ب|نافه را کیمخت رنگین سرزنش‌ها کرد و گفت|نیک بدرنگی، نداری صورت زیبای من}}
{{ب|نافه گفتش یافه کم گو کایت معنی مراست|و اینک اینک حجت گویا دم بویای من}}
{{ب|آینه رنگی که پیدای تو از پنهان به است|کیمیا فعلم که پنهانم به از پیدای من}}
{{ب|کعبه‌وارم مقتدای سبز پوشان فلک|کز وطای عیسی آید شقه‌ی دیبای}}
{{ب|در ممزج باشم و ممزوج کوثر خاطرم|در معرج غلطم و معراج رضوان جای من}}
{{ب|چون گل رعناست شخصم کز پی کشتن زید|در شهیدی شاهدی دارد گل رعنای من}}
{{ب|چند بیغاره که در بیغوله‌ی عاری شدی|ای پی غولان گرفته دوری از صحرای من}}
{{ب|آبنوسم در بن دریا نشینم با صدف|خس نیم تا بر سر آیم کف بود همتای من}}
{{ب|جان فشانم، عقل پاشم، فیض رانم، دل دهم|طبع عالم کیست تا گردد عمل فرمای من}}
{{ب|علوی و روحانی و غیبی و قدسی زاده‌ام|کی بود دربند استطقسات استقصای من}}
{{ب|دایه‌ی من عقل و زقه شرع و مهد انصاف بود|آخشیجان امهات و علویان آبای من}}
{{ب|چو دو پستان طبیعت را به صبر آلود عقل|در دبستان طریقت شد دل والای من}}
{{ب|وز دگر سو چون خلیل الله دروگر زاده‌ام|بود خواهر گیر عیسی مادر ترسای من}}
{{ب|چشمه‌ی صلب پدر چون شد به کاریز رحم|زان مبارک چشمه زاد این گوهرین دریای من}}
{{ب|پرده‌ی فقرم مشیمه دست لطفم قابله|خاک شروان مولد و دار الادب منشای من}}
{{ب|ز ابتدا سر مامک غفلت نبازیدم چو طفل|زانکه هم مامک رقیبم و هم مامای من}}
{{ب|بختی مستم نخورده پخته و خام شما|کز شما خامان نه اکنون است استغنای من}}
{{ب|حیض بر حور و جنابت بر ملایک بسته‌ام|گر ز خون دختران رز بود صهبای من}}
{{ب|ور خورم می هم مرا شاید که از دهقان خلد|دی رسید از دست امروز اجری فردای من}}
{{ب|در بهشتم می‌خورم طلق حلال ایراکه روح|خاک می‌شد تا پذیرد جرعه‌ی حمرای من}}
{{ب|بوسه بر سنگ سیاه و مصحف روشن دهم|گرچه چون کوثر همه تن لب شود اجزای من}}
{{ب|مالک الملک سخن خاقانیم کز گنج نطق|دخل صد خاقان بود یک نکته‌ی غرای من}}
{{ب|دست من جوزا و کلکم حوت و معنی سنبله|سنبله زاید ز حوت از جنبش جوزای من}}
{{ب|گرچه از زن سیرتان کارم چو خنثی مشکل است|حامله است از جان مردان خاطر عذرای من}}
{{ب|گر به هفت اقلیم کس دانم که گوید زین دو بیت|کافرم دار القمامه مسجد اقصای من}}
{{ب|از مصاف بولهب فعلان نپیچانم عنان|چون رکاب مصطفی شد ملجا و منجای من}}
{{ب|قاسم رحمت ابوالقاسم رسول الله که هست|در ولای او خدیو عقل و جان مولای من}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌های خاقانی]]