نمایش مبدأ برای خاقانی (قصاید)/ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستان

{{سرصفحه
| عنوان = [[خاقانی (قصاید)]]
| مؤلف = خاقانی
| قسمت =(ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستان)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستان|پیش جمالت منم هندوی جان بر میان}}
{{ب|از رخ و زلف تو رست در دل من آبنوس|وز لب و خال تو گشت دیده‌ی من آبدان}}
{{ب|ابرش خورشید را ناخنه آمد ز رشک|تا تو به شب رنگ حسن تاخته‌ای در جهان}}
{{ب|رو که ز عکس لبت خوشه‌ی پروین شده است|خوشه‌ی خرمای تر بر طبق آسمان}}
{{ب|صبر من از بی‌دلی است از تو که مجروح را|چاره ز بی‌مرهمی است سوختن پرنیان}}
{{ب|با همه کزاد نیست یک سر مویم ز تو|نیست تو را از وفا بر سر موئی نشان}}
{{ب|گرچه ز افغان مرا با تو زبان موی شد|در همه عالم منم موی شکاف از زبان}}
{{ب|طبع چو خاقانیی بسته‌ی سودا مدار|بشکن صفراتی او ز آن لب چون ناردان}}
{{ب|عهد کهن تازه کن کو سخنان تازه کرد|خاصه ثنای ملک کرد ضمیرش ضمان}}
{{ب|ناصر ملت طراز، قاهر بدعت گداز|شاه خلیفه پناه خسرو سلطان نشان}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌های خاقانی]]