نمایش مبدأ برای خاقانی (ترجیعات)/سر چو آه عاشقان برکرد صبح

{{سرصفحه
| عنوان = [[خاقانی (ترجیعات)]]
| مؤلف = خاقانی
| قسمت =(سر چو آه عاشقان برکرد صبح)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|سر چو آه عاشقان برکرد صبح|عطر آتش زای برکرد صبح}}
{{ب|از شرار آه مشتاقان دل|آتش عنبرفشان برکرد صبح}}
{{ب|بر قواره‌ی ماه سحری کرد چرخ|تا سر از خواب گران برکرد صبح}}
{{ب|تا کند سیمین قواره در زمین|سر ز جیب آسمان برکرد صبح}}
{{ب|خواب چشم ساقیان بست آشکار|دود رنگین کز نهان برکرد صبح}}
{{ب|ز آتشی کافتاد از حراق شب|شمع در صحرای جان برکرد صبح}}
{{ب|چون قراسنقر گریزان شد به راه|آق سنقر دیدبان برکرد صبح}}
{{ب|چون به دست چپ طراز چرخ دید|نقش والفجرش برکرد صبح}}
{{ب|کشتی زر هم کنون آمد پدید|کانک آنک بادبان برکرد صبح}}
{{ب|جام را گنج فریدون خون بهاست|چون درفش کاویان برکرد صبح}}
{{ب|از پی نوروز تا در جل کشند|زین به گلگون جهان برکرد صبح}}
{{ب|گوئی اینک بر دژ زرین روس|رایت شاه اخستان برکرد صبح}}
{{ب|عنصر اقبال و جان مملکت|گوهر تایید کان مملکت}}
{{ب|جام چون گل عطر جان آمیخته|لعل با زر در دهان آمیخته}}
{{ب|دست صبح از عنبر و کافور و مشک|صد مثلث رایگان آمیخته}}
{{ب|ساغر از یاقوت و مروارید و زر|صد مفرح در زمان آمیخته}}
{{ب|در دل خم خون شده جان پری|با تن مردم چو جان آمیخته}}
{{ب|در سفال خم نگر زراب می|آتش اندر ضیمران آمیخته}}
{{ب|آن می و نارنج را گر کس ندید|با شفق صبح آنچنان آمیخته}}
{{ب|از پی تعویذ جان عاشقان|آب مشک و زعفران آمیخته}}
{{ب|روی و موی شاهدان چون آبنوس|روز و شب در یک مکان آمیخته}}
{{ب|از نثار جام زر بر فرق خاک|جرعه بین با خاک جان آمیخته}}
{{ب|جام می چون لوح طفلان سرخ و زرد|نو بهاری با خزان آمیخته}}
{{ب|روز و شب را ز آشتی با یکدگر|دولت شاه اخستان آمیخته}}
{{ب|خسرو مشرق جلال الدین که کرد|ذوالجلالش کامران مملکت}}
{{ب|شاهد روز از نهان آمد برون|خوانچه‌ی زر ز آسمان آمد برون}}
{{ب|چهره‌ی آن شاهد زربفت پوش|از نقاب پرنیان آمد برون}}
{{ب|شاهد و شاه از قبای فستقی|همچو فستق ز استخوان آمد برون}}
{{ب|نقب در دیوار مشرق برد صبح|خشت زرین ز آن میان آمد برون}}
{{ب|نعره‌ی مرغان برآمد کالصبوح|بیدلی از بند جان آمد برون}}
{{ب|بامدادن سوی مسجد می‌شدم|پیری از کوی مغان آمد برون}}
{{ب|من به بانگ مذنان کز میکده|بانگ مرغ زند خوان آمد برون}}
{{ب|عاشقی توبه شکسته همچو من|از طواف خمستان آمد برون}}
{{ب|دست من بگرفت و درمیخانه برد|با من از راه نهان آمد برون}}
{{ب|گفت می خور تابرون آیی ز پوست|لاله نیز از پوست ز آن آمد برون}}
{{ب|می خوری به کز ریا طاعت کنی|گفتم و تیر از کمان آمد برون}}
{{ب|پای رندان بوسه زن خاقانیا|خاصه پایی کز جهان آمد برون}}
{{ب|از حجاب غیب چون ماه از غمام|نصرت شاه اخستان آمد برون}}
{{ب|داور اسلام خاقان کبیر|عدل را نوشیروان مملکت}}
{{ب|ساقی دریاکشان آخر کجاست|ساغر کشتی نشان آخر کجاست}}
{{ب|کشتی زرین در او دریای لعل|از حبابش بادبان آخر کجاست}}
{{ب|از مسام گاو سیمین در صبوح|ارزن زرین روان آخر کجاست}}
{{ب|از پی سی طفل را در یک بساط|آن سه لعبت ز استخوان آخر کجاست}}
{{ب|این حریفان جمله مستان می‌اند|مست عشقی ز آن میان آخر کجاست}}
{{ب|از زکات جرعه‌ی مستان وقت|یک زمین سیراب جان آخر کجاست}}
{{ب|بربط نالان چو طفلان از زدن|در کنار دایگان آخر کجاست}}
{{ب|نای چون شاه حبش در پیش و پس|ده غلامش پاسبان آخر کجاست}}
{{ب|بر سر رگ‌های بازوی رباب|نشتر راحت رسان آخر کجاست}}
{{ب|چنگ چون زالی سرافکنده ز شرم|گیسوان در پاکشان آخر کجاست}}
{{ب|راوی خاقانی اینک مرحبا|مدحت شاه اخستان آخر کجاست}}
{{ب|تاجدار کشور پنجم که هست|کیقباد خاندان مملکت}}
{{ب|تیغ خورشید از جهان پوشیده‌اند|در هوا خفتان از آن پوشیده‌اند}}
{{ب|تا هوا کبریت رنگ آمد ز چرخ|آتش سیماب سان پوشیده‌اند}}
{{ب|گرچه از کبریت بفروزد چراغ|زو چراغ آسمان پوشیده‌اند}}
{{ب|وقت سرد است آتش افزون کن کز ابر|چشمه‌ی آتش‌فشان پوشیده‌اند}}
{{ب|کعبه ز آتش ساز چون بر فرق کوه|چادر احرامیان پوشیده‌اند}}
{{ب|از شعاع آتش اینک صد دواج|در عذار شبستان پوشیده‌اند}}
{{ب|وز مزاج می به روی خاصگان|صد دواج رایگان پوشیده‌اند}}
{{ب|آن تنوره پیشتر کش کز تفش|در بنفشه ارغوان پوشیده‌اند}}
{{ب|خیل زنگی را چو شد در پنجره|شعر چینی در زمان پوشیده‌اند}}
{{ب|خلعت اسکندر رومی مگر|در شه هندوستان پوشیده‌اند}}
{{ب|زعفران در شب شود رنگین و باز|شب به رنگ زعفران پوشیده‌اند}}
{{ب|در زحل گوئی شعاع آفتاب|از کف شاه اخستان پوشیده‌اند}}
{{ب|مصطفی عزم و علی رزمی که هست|ذوالفقارش پاسبان مملکت}}
{{ب|خیل دی ماهی نهان کرد آفتاب|چشمه بر ماهی روان کرد آفتاب}}
{{ب|یوسف آسا چون به دلو از چاه رست|تخت شاهی را مکان کرد آفتاب}}
{{ب|مهره آورد از سر افعی برون|در سر ماهی عیان کرد آفتاب}}
{{ب|افعی دی را همه تن زهر دید|چون گوزن آهنگ آن کرد آفتاب}}
{{ب|خاتم ملک سلیمانی نگر|کاندر آن ماهی نهان کرد آفتاب}}
{{ب|از پی پنجاهه در ماهی خوران|بهر عیسی نزل خوان کرد آفتاب}}
{{ب|وقت را از ماهی بریان چرخ|روز نو را میهمان کرد آفتاب}}
{{ب|وز پی بریانی و سور بهار|گوسفندان را نشان کرد آفتاب}}
{{ب|از پی تیر بلور انداختن|توز رنگین بر کمان کرد آفتاب}}
{{ب|پاره‌ای پیراست از دامان شب|روز را در بادبان کرد آفتاب}}
{{ب|تاج بربود از سر مهراج زنگ|یاره‌ی طمغاج خان کرد آفتاب}}
{{ب|خلعت انصاف می‌دوزد مگر|خدمت شاه اخستان کرد آفتاب}}
{{ب|شهریاری کز کف و شمشیر اوست|ابر و برق آسمان مملکت}}
{{ب|عدلش ار مهدی نشان برخاستی|ظلم دجال از جهان برخاستی}}
{{ب|طوطی از خزران نشیمن ساختی|سنقر از هندوستان برخاستی}}
{{ب|وآنکه مهدی بر گمان داند که هست|گر در او دیدی گمان برخاستی}}
{{ب|عدلش ار بند طبایع نامدی|چار طوفان هر زمان برخاستی}}
{{ب|گر نکردستی قیامت عدل او|خود قیامت ناگهان برخاستی}}
{{ب|ورنه قدرش داشتی طاق فلک|کرسی خاک از میان برخاستی}}
{{ب|فرق کوه ار بار قهرش یافتی|پشت خم چون آسمان برخاستی}}
{{ب|گر سکندر زنده ماندی تاکنون|پیشش از تخت کیان برخاستی}}
{{ب|گر به زه ماندی کمان بهرام را|لرز تیر از استخوان برخاستی}}
{{ب|بر کمان چون بازوی شه خم زدی|قاب قوسین زین و آن برخاستی}}
{{ب|زین خلف جان پدر شاد است شاد|کاش کز خواب گران برخاستی}}
{{ب|دولت بیدار دیدی جاودان|گر ز خواب جاودان برخاستی}}
{{ب|او روان شاد است تا فرزند اوست|صورت عدل و روان مملکت}}
{{ب|حیدر آتش سنان آمد به رزم|رستم آرش کمان آمد به رزم}}
{{ب|خصم چون سگ در پس زانو نشست|کو چو شیر سیستان آمد به رزم}}
{{ب|سومنات ظلم را محمودوار|برق زد تا ابرسان آمد به رزم}}
{{ب|بر زبان تیغ او در شان ملک|وحی نصرت ز آسمان آمد به رزم}}
{{ب|رنگ جبریل است تیغش را بلی|بر زبانش وحی از آن آمد به رزم}}
{{ب|در کف شاه آن یمانی تیغ را|آسمان مکی فسان آمد به رزم}}
{{ب|شاه چون خورشید و در کف جو زهر|با کمند خیزران آمد به رزم}}
{{ب|خصم شد درهم شکسته چون کمند|کان کمندش در میان آمد به رزم}}
{{ب|خصم را چون در کمندش ماند حلق|بس خناقش کنزمان آمد به رزم}}
{{ب|خصم در جان کندن آمد چون چراغ|ز آن فواقش در دهان آمد به رزم}}
{{ب|شاه را بین کعبه‌ای بر بوقبیس|چون کمیتش زیر ران آمد به رزم}}
{{ب|کس سلیمان دید دیوی زیر ران|او بر آن مرکب چنان آمد به رزم}}
{{ب|دشمنش بس دور ماند از تاج و تخت|خرمگس گم شد ز خوان مملکت}}
{{ب|لشکر عزمش جهان خواهد گشاد|کز کمین فتح ران خواهد گشاد}}
{{ب|عزم او چون مهره‌ای خواهد نشاند|ششدر هفت آسمان خواهد گشاد}}
{{ب|عدل او بر تشنگان تف ظلم|چشمه‌ی آب امان خواهد گشاد}}
{{ب|ز آرزوی قطره‌ی ابر سخاش|چون صدف دریا دهان خواهد گشاد}}
{{ب|پر کرکس بین به رنگ خرمگس|یغلغی را کز کمان خواهد گشاد}}
{{ب|نیش فصاد اجل پیکان اوست|کو همه رگ‌های جان خواهد گشاد}}
{{ب|چون منوچهر از جهان شد طرفه نیست|کز جهان شاه اخستان خواهد گشاد}}
{{ب|برکشد تیغ آفتاب آنگه که چرخ|خنجر صبح از میان خواهد گشاد}}
{{ب|باز گفتم کز پی بانگ ملک|حصن در بند از سنان خواهد گشاد}}
{{ب|راست آمد فال و می‌گویم کنون|روس را در بند سان خواهد گشان}}
{{ب|خاطرم بر سمع این شمع کیان|مشکل سمع الکیان خواهد گشاد}}
{{ب|دزد این درهاست از عقد سخن|هرکه درهای بیان خواهد گشاد}}
{{ب|من زبان روزگارم بر درش|چون سر تیغش زبان مملکت}}
{{ب|شاه اسکندر مکان باد از ظفر|دست خضرش در عنان باد از ظفر}}
{{ب|گر به ملک افراسیاب آمد عدو|شاه کیخسرو مکان باد از ظفر}}
{{ب|ور عدو بیژن شبیخون است شاه|رستم توران ستان باد از ظفر}}
{{ب|میر بابک در ظلال دولتش|اردشیر بابکان باد از ظفر}}
{{ب|مهر تیغ تازیانه‌اش با دو قطب|میخ نعل تازیان باد از ظفر}}
{{ب|نیزه‌ی دستش که چون شام اسمر است|چون شفق احمر سنان باد از ظفر}}
{{ب|از غلامان سرایش هر وشاق|بر عراقین پهلوان باد از ظفر}}
{{ب|وز دلیران سپاهش هر سوار|رزم را الب ارسلان باد از ظفر}}
{{ب|چرخ چون شد سبز خنگ از نور روز|دولتش را زیر ران باد از ظفر}}
{{ب|تیغ حصرم رنگ شاه از خون خصم|روز میدان می‌فشان باد از ظفر}}
{{ب|بر نگین خاتم او تا ابد|کنیت شاه اخستان باد از ظفر}}
{{ب|بر حریر رایت او روز فتح|جاء نصر الله نشان باد از ظفر}}
{{ب|باد گردون در ضمان دولتش|دولت او در ضمان مملکت}}
{{پایان شعر}}