نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش|بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش}}
{{ب|از بس که دست می‌گزم و آه می‌کشم|آتش زدم چو گل به تن لخت لخت خویش}}
{{ب|دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود|گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خویش}}
{{ب|کای دل تو شاد باش که آن یار تندخو|بسیار تندروی نشیند ز بخت خویش}}
{{ب|خواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذرد|بگذر ز عهد سست و سخن‌های سخت خویش}}
{{ب|وقت است کز فراق تو وز سوز اندرون|آتش درافکنم به همه رخت و پخت خویش}}
{{ب|ای حافظ ار مراد میسر شدی مدام|جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]