نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|صوفی ار باده به اندازه خورد، نوشش باد|ور نه، اندیشه این کار فراموشش باد}}
{{ب|آن که یک جرعه می از دست تواند دادن|دست با شاهد مقصود در آغوشش باد}}
{{ب|پیر ما گفت: «خطا بَر»، قلم صُنع نرفت|آفرین بر نظر پاک خطاپوشش باد}}
{{ب|شاه ترکان سخن مدعیان می‌شنود|شرمی از مظلمه خون سیاووشش باد}}
{{ب|گر چه از کبر سخن با من درویش نگفت|جان فدای شکرین پسته خاموشش باد}}
{{ب|چشمم از آینه دارانِ خط و خالش گشت|لبم از بوسه ربایانِ بر و دوشش باد}}
{{ب|نرگس مستِ نوازش کنِ مردم دارش|خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد}}
{{ب|به غلامی تو مشهور جهان شد حافظ|حلقه بندگیِ زلف تو در گوشش باد}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]