نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|خدا چو صورتِ ابرویِ دلگشایِ تو بست|گشادِ کارِ من اندر کرشمه‌هایِ تو بست}}
{{ب|مرا و سرو چمن را به خاکِ راه نشاند|زمانه تا قَصَبِ نرگسِ قبایِ تو بست}}
{{ب|ز کار ما و دل، غنچه صد گره بگشود|نسیم گل چو دل اندر پی هوای تو بست}}
{{ب|مرا به بندِ تو دوران چرخ راضی کرد|ولی چه سود که سر رشته در رضای تو بست}}
{{ب|چو نافه بر دل مسکین من گره مفکن|که عهد با سرِ زلف گره گشای تو بست}}
{{ب|تو خود وصال دگر بودی ای نسیم وصال!|خطا نگر، که دل، امید در وفایِ تو بست}}
{{ب|ز دست جور تو گفتم: «ز شهر خواهم رفت»|به خنده گفت که: «حافظ برو! که پای تو بست؟!»}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]