نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/به جان پیر خرابات و حق صحبت او

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(به جان پیر خرابات و حق صحبت او)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|به جان پیر خرابات و حق صحبت او|که نیست در سر من جز هوای خدمت او}}
{{ب|بهشت اگر چه نه جای گناهکاران است|بیار باده که مستظهرم به همت او}}
{{ب|چراغ صاعقه آن سحاب روشن باد|که زد به خرمن ما آتش محبت او}}
{{ب|بر آستانه میخانه گر سری بینی|مزن به پای که معلوم نیست نیت او}}
{{ب|بیا که دوش به مستی سروش عالم غیب|نوید داد که عام است فیض رحمت او}}
{{ب|مکن به چشم حقارت نگاه در من مست|که نیست معصیت و زهد بی مشیت او}}
{{ب|نمی‌کند دل من میل زهد و توبه ولی|به نام خواجه بکوشیم و فر دولت او}}
{{ب|مدام خرقه حافظ به باده در گرو است|مگر ز خاک خرابات بود فطرت او}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]