نمایش مبدأ برای حافظ (غزلیات)/ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

{{سرصفحه
| عنوان = [[حافظ (غزلیات)]]
| مؤلف = حافظ
| قسمت =(ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی|دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی}}
{{ب|دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند|دریاب ضعیفان را در وقت توانایی}}
{{ب|دیشب گله زلفش با باد همی‌کردم|گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی}}
{{ب|صد باد صبا این جا با سلسله می‌رقصند|این است حریف ای دل تا باد نپیمایی}}
{{ب|مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد|کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی}}
{{ب|یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم|رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی}}
{{ب|ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست|شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی}}
{{ب|ای درد توام درمان در بستر ناکامی|و ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی}}
{{ب|در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم|لطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی}}
{{ب|فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست|کفر است در این مذهب خودبینی و خودرایی}}
{{ب|زین دایره مینا خونین جگرم می ده|تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی}}
{{ب|حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد|شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات حافظ]]