نمایش مبدأ برای جامی (اورنگ هفتم خردنامه اسکندری)/شناسای تاریخ‌های کهن

{{سرصفحه
| عنوان = [[جامی (اورنگ هفتم خردنامه اسکندری)]]
| مؤلف = جامی
| قسمت =(شناسای تاریخ‌های کهن)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|شناسای تاریخ‌های کهن|چنین رانده است از سکندر سخن}}
{{ب|که مشاطه‌ی دولت فیلقوس|چو آراست روی زمین چون عروس}}
{{ب|ز دمسازی این عروسش به بر|خداداد پیرانه‌سر یک پسر}}
{{ب|چو بگذشت سال وی از هفت و هشت|وز او فر شاهی فروزنده گشت،}}
{{ب|پدر صاحب‌عهد خود ساخت‌اش|به تاج کیانی سرافراخت‌اش}}
{{ب|چو بیعت گرفت‌اش ز گردن کشان،|به سرچشمه‌ی علم دادش نشان}}
{{ب|فرستاد پیش ارسطالس‌اش|که گردد ز نابخردی حارسش}}
{{ب|بدو داد پیغام کای فیلسوف!|که خورشید تو رسته است از کسوف،}}
{{ب|سپهر خرد را تویی آفتاب|ز فیض تو یونان‌زمین نوریاب}}
{{ب|اگر در جهان نبود آموزگار،|شود تیره از بی‌خرد روزگار}}
{{ب|اگر شاه دوران نباشد حکیم|بود در حضیض جهالت مقیم}}
{{ب|سکندر که پرورده‌ی مهدم اوست|بر اورنگ شاهی ولیعهدم اوست}}
{{ب|به قانون اقبال داناش کن!|بر اسباب دولت تواناش کن!}}
{{ب|ز حکمت بدان‌سان کن‌اش بهره‌مند،|که سازد پس از مرگ نامم بلند!»}}
{{ب|ارسطالس این نکته‌ها چون شنود|به درس سکندر زبان را گشود}}
{{ب|به حکمت چراغ دل افروخت‌اش|ره حل هر مشکل آموخت‌اش}}
{{ب|سکندر که طبع هنرسنج داشت|به امکان درون از هنر گنج داشت،}}
{{ب|به نقادی فکر روشن که بود|گذشت از رفیقان به هر فن که بود}}
{{ب|به یزدان‌شناسی علم برفراخت|ز دانش‌پژوهی خدا را شناخت}}
{{ب|شد از فسحت خاطر آگهش|ریاض ریاضی تماشاگهش}}
{{ب|ز اقلیدس اقلیدش آمد به دست|طلسمات گنج مجسطی شکست}}
{{ب|شد از گردش چرخ دیرین‌اساس|حقایق‌پذیر و دقایق‌شناس}}
{{ب|بلی! حکمت آن است پیش حکیم|که بر راه دانش، شود مستقیم}}
{{ب|کشد خامه در دفتر آب و گل|ز دانش دهد زیور جان و دل}}
{{پایان شعر}}

[[رده:هفت اورنگ جامی]]