نمایش مبدأ برای بیدل شیرازی/خون

 {{شعر}} 
<br />{{ب|از فروغ ماه رویت مهر رخشان در حجاب      |  رخ بپوشان ماه را تا سر برآرد آفتاب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|گشت دل تا جای عشقت عقل را بدرود گفت    |  تا خیالت آمد اندر دیده بیرون رفت خواب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|جز دل ما را که میخواهی خراب ای سنگدل    |  کس نمی بینم که خواهد خانۀ خود را خراب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|این توئی اندر خرام از ناز یا طاووس مست   | وین منم کز عجز سر سایم به پایت یا تراب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|گر نه طاووسی چو طاووست چرا باشد خرام   |ورنه آهو همچو آهو از چه داری مشک ناب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|گر نه زلفت نافه بوی مشک از آن خیزد چرا   | ورنه رویت برگ گل از وی چرا ریزد گلاب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|زلف بر عارض شکن تا بشکنی نرخ عبیر    | تاب در گیسو فکن تا بفکنی در نافه تاب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|غنچه باشد یا دهان یا پسته یا تنگ شکر      |   شهد باشد یا که لب یا باده یا لعل مذاب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|از کمند زلف او دل را خلاصی مشکلست    |  کی برد جان صعوۀ بیچاره از چنگ عقاب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|آن خم ابرو بود یا خود کمان رستمست      | وآن بود نوک مژه یا خنجر افراسیاب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب|او سر انگشتان به خون دوستان خویشتن     | همچو تیغ تیز ز خون دشمنان دارد خضاب}}
<br />{{پایان شعر}}
<br /> {{شعر}} 
<br />{{ب| '''خون '''  [[بیدل]]  ریخت آخر چشم مخمورش بلی    |  ترک چون شد مست از کشتن ندارد اجتناب}}   
<br />{{پایان شعر}}