نمایش مبدأ برای ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد/پنجره

{{سرصفحه
 | عنوان = پنجره
 | مؤلف =  فروغ فرخزاد
 | قسمت =
 | قبلی =[[ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد/بعد از تو|بعد از تو]]
 | بعدی =[[ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد/دلم برای باغچه می‌سوزد|دلم برای باغچه می‌سوزد]]
 | یادداشت =[[ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد]]
}}

یک پنجره برای دیدن {{سخ}}
یک پنجره برای شنیدن {{سخ}}
یک پنجره که مثل حلقهٔ چاهی{{سخ}}
در انتهای خود به قلب زمین می‌رسد{{سخ}}
و باز می‌شود بسوی و سعت این مهربانی مکرر آبی رنگ{{سخ}}
یک پنجره که دست‌های کوچک تنهایی را{{سخ}}
از بخشش شبانهٔ عطر ستاره‌های کریم {{سخ}}
سرشار می‌کند.{{سخ}}
و می‌شود از آنجا {{سخ}}
خورشید را به غربت گل‌های شمعدانی مهمان کرد{{سخ}}
یک پنجره برای من کافیست.{{سخ}}
من از دیار عروسک‌ها می‌آیم{{سخ}}
از زیر سایه‌های درختان کاغذی {{سخ}}
در باغ یک کتاب مصور {{سخ}}
از فصل‌های خشک تجربه‌های عقیم دوستی و عشق{{سخ}}
در کوچه‌های خاکی معصومیت {{سخ}}
از سال‌های رشد حروف پریده رنگ الفبا {{سخ}}
در پشت میزهای مدرسهٔ مسلول {{سخ}}
از لحظه‌ای که بچه‌ها توانستند{{سخ}}
بر روی تخته حرف «سنگ» را بنویسند{{سخ}}
و سارهای سراسیمه از درخت کهنسال پر زدند.

من از میان ریشه‌های گیاهان گوشتخوار می‌آیم {{سخ}}
و مغز من هنوز{{سخ}}
لبریز از صدای وحشت پروانه ایست که او را{{سخ}}
در دفتری به سنجاقی{{سخ}}
مصلوب کرده بودند.

وقتی که اعتماد من از ریسمان سست عدالت آویزان بود{{سخ}}
و در تمام شهر{{سخ}}
قلب چراغ‌های مرا تکه تکه می‌کردند.{{سخ}}
وقتی که چشم‌های کودکانهٔ عشق مرا{{سخ}}
با دستمال تیرهٔ قانون می‌بستند {{سخ}}
و از شقیقه‌های مضطرب آرزوی من {{سخ}}
فواره‌های خون به بیرون می‌پاشید {{سخ}}
وقتی که زندگی من دیگر {{سخ}}
چیزی نبود، هیچ چپیز بجز تیک تاک ساعت دیواری {{سخ}}
دریافتم، باید، باید، باید.

یک پنجره برای من کافیست {{سخ}}
یک پنجره به لحظهٔ آگاهی و نگاه و سکوت {{سخ}}
اکنون نهال گردو{{سخ}}
آنقدر قد کشیده که دیوار را برای برگ‌های جوانش{{سخ}}
معنی کند{{سخ}}
از آینه بپرس {{سخ}}
نام نجات دهنده ات را{{سخ}}
آیا زمین که زیر پای تو می‌لرزد {{سخ}}
تنهاتر از تو نیست؟{{سخ}}
پیغمبران، رسالت ویرانی را{{سخ}}
با خود به قرن ما آوردند{{سخ}}
این انفجارهای پیاپی،{{سخ}}
و ابرهای مسموم،{{سخ}}
آیا طنین آیه‌های مقدس هستند؟{{سخ}}
ای دوست، ای برادر، ای همخون{{سخ}}
وقتی به ماه رسیدی {{سخ}}
تاریخ قتل عام گل‌ها را بنویس.

همیشه خواب ها{{سخ}}
از ارتفاع ساده لوحی خود پرت می‌شوند و می‌میرند{{سخ}}
من شبدر چهارپری را می‌بویم {{سخ}}
که روی گور مفاهیم کهنه روییده ست{{سخ}}
آیا زنی که در کفن انتظار و عصمت خود خاک شد جوانی {{سخ}}
من بود؟{{سخ}}
آیا دوباره من از پله‌های کنجکاوی خود بالا خواهم رفت{{سخ}}
تا به خدای خوب، که در پشت بام خانه قدم می‌زند سلام {{سخ}}
بگویم؟

حس می‌کنم که وقت گذشته ست{{سخ}}
حس می‌کنم که «لحظه» سهم من از برگ‌های تاریخ ست{{سخ}}
حس می‌کنم که میز فاصلهٔ کاذبی ست در میان گیسوان {{سخ}}
من و دست‌های این غریبهٔ غمگین {{سخ}}
حرفی به من بزن {{سخ}}
آیا کسی که مهربانی یک جسم زنده را به تو می‌بخشد{{سخ}}
جز درک حس زنده بودن از تو چه می‌خواهد؟

حرفی به من بزن{{سخ}}
من در پناه پنجره ام{{سخ}}
با آفتاب رابطه دارم


{{فروغ فرخزاد}}
[[رده:ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد فروغ فرخزاد]]