نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (قصاید)/سر پیوند ما ندارد یار

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (قصاید)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(سر پیوند ما ندارد یار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|سر پیوند ما ندارد یار|چون توان شد ز وصل برخوردار؟}}
{{ب|کار ما با یکیست در همه شهر|وان یکی تن نمیدهد در کار}}
{{ب|همدمی نیست، تا بگویم راز|محرمی نیست، تا بنالم زار}}
{{ب|در خروشم به صیت آن معشوق|در سماعم به صوت آن مزمار}}
{{ب|بلبلی هستم اندرین بستان|غلغلی بستم اندرین گلزار}}
{{ب|مطربم پرده‌ای همی سازد|که درین پرده نیست کس را بار}}
{{ب|منم آن واله پریشان سیر|منم آن عاشق قلندروار}}
{{ب|غارت عشق برده نقدم و جنس|رشته‌ی عشوه بسته پودم و تار}}
{{ب|رخت فردا کشیده بر در دی|نقد امسال کرده در سر پار}}
{{ب|گوش بر چنگ و چشم بر ساقی|جام در دست و جامه در آهار}}
{{ب|بر سویدای دل نگاشته خوش|نقش سودای آن بت عیار}}
{{ب|همه مستان بهوش می‌آیند|مست ما خود نمی‌شود هشیار}}
{{ب|هر کسی را بقدر خود روزیست|من همان روز دیدم این شب تار}}
{{ب|بر کنارم همی کشند، ار نی|در میان زود بستمی زنار}}
{{ب|می‌برد قاصد زمین و زمان|می‌دهد جنبش خزان و بهار}}
{{ب|نکهت زلفش از شمال و جنوب|نامه‌ی عشقش از یمین و یسار}}
{{ب|همه پویندگان آن راهند|همه جویندگان آن دیدار}}
{{ب|اوحدی، گر حکایتی داری|فرصتست این زمان، بیا و بیار}}
{{ب|سخنی زان رخ نهفته بگوی|نفسی زین دل گرفته بر آر}}
{{ب|میوه پختست ریزشی می‌کن|ابر تندست قطره‌ای می‌بار}}
{{ب|نکته‌ای باز ران از آن دفتر|اندکی باز گو از آن بسیار}}
{{ب|شربتی ده، که کم کند جوشش|دارویی کن، که به شود بیمار}}
{{ب|احتیاطی بکن در اول روز|تا پشیمان نگردی آخر کار}}
{{ب|راز داری به دست کن، که شود|تو رساننده، او پذیرفتار}}
{{ب|در ده ار قابلی بود در ده|بده آواز ده بده سالار}}
{{ب|کای پسر نامه‌ای رسید از یار|نفسی گوش باش و گوشم دار}}
{{ب|چیست این نامه و فغان در شهر؟|چیست این شور و فتنه در بازار؟}}
{{ب|تو گمانی که می‌رسد معشوق|آن نشانی که می‌رود دلدار}}
{{ب|همه در جست و جو و او فارغ|همه در گفت و گو و او بیزار}}
{{ب|راه بسیار شد، مرنجان خر|دزد همراه شد، بیفکن بار}}
{{ب|نار در زن به خرمن تشویش|بار برنه ز مکمن انکار}}
{{ب|خانه در بیشه‌ی الهی بر|سنگ بر شیشه‌ی ملاهی بار}}
{{ب|بر سواد سه نقش کش خامه|بر در چار طبع زن مسمار}}
{{ب|این مثلث بنه بر آتش ننگ|و آن مربع بریز بر گل‌عار}}
{{ب|چون دلیلان مخالفند، بگرد|زین دم آهنج راه بی‌هنجار}}
{{ب|در غبارند شاه و لشکر، باش|تا برون آید آن علم ز غبار}}
{{ب|راه و شاه و سپاه هر سه یکیست|وین سه گفتن تعدد و تکرار}}
{{ب|جز یکی نیست صورت خواجه|کثرت از آینه است و آینه‌دار}}
{{ب|آب و آیینه پیش گیر و ببین|که یکی چون دو می‌شود به شمار؟}}
{{ب|سکه‌ی شاه و نقش سکه یکیست|عدد از درهمست و از دینار}}
{{ب|از یکی آب نقش می‌بندد|بر سر گلبن، ار گلست، ار خار}}
{{ب|از چراغی هزار بتوان برد|از یکی دانه غله صد خروار}}
{{ب|نقطه‌ای را هزار دایره هست|گر قدم پیشتر نهد پرگار}}
{{ب|الفست اول حروف و حروف|بر الف می‌کنند جمله مدار}}
{{ب|هم به دریاست باز گشت نمی|که ز دریا جدا شود به بخار}}
{{ب|به نهایت رسان تو خط وجود|نقطه‌ی اصل از انتها بردار}}
{{ب|تا بدانی که: نیست جز یک نور|وان دگر سایه‌ی در و دیوار}}
{{ب|همه عالم نشان صورت اوست|باز جویید، یا اولی الابصار}}
{{ب|همه تسبیح او همی گویند|ریگ در دشت و سنگ در کهسار}}
{{ب|جمله با او درین مناجاتند|خواه موسی و خواه موسیقار}}
{{ب|سر بی‌تن چو نزد عقل یکیست|با سر چوب، چنگ در گفتار}}
{{ب|پس انالاحق بدان که خواهی گفت|سر منصور گیر یا سردار}}
{{ب|خیز، تا این سخن ز سر گیریم|که به پایان نمی‌رسد طومار}}
{{ب|چند ازین ریش و جبه و دستار؟|دست آن دوست گیر و دست مدار}}
{{ب|ورد دل کن به جنبش و حرکت|قوت جان ساز در سکون و قرار}}
{{ب|یاد او بالغدو و الاصل|ذکر او بالعشی والابکار}}
{{ب|رنگ و بوی خود از میان برگیر|تا ترا تنگ برکشد به کنار}}
{{ب|تا نگردی شکسته کی بینی|به درستی جمال آن دلدار؟}}
{{ب|بر کف دستش آورند و برند|کوزه کش دسته بشکند به چهار}}
{{ب|آنچه گوید اگر توانی کرد|هرچه گویی تو آن کند ناچار}}
{{ب|چون دیار تو از تو پاک شود|کس نماند، پس از خدا، دیار}}
{{ب|مرد کاری، عیال حشر مشو|کار خود هم تو کار خویش شمار}}
{{ب|نفس شوخ آورند در محشر|خر ریش آورند در بازار}}
{{ب|کیل و میزان به دست توست، بسنج|نقد و جنسی که کرده‌ای انبار}}
{{ب|خویشت او بس، ز دیگران به کنار|چون مجرد شوی ز خویش و تبار}}
{{ب|رخ به میعاد گاه معنی کن|اربعینی به آب دیده برآر}}
{{ب|تا بگوید مسیح روح سخن|تا ببیند کلیم دل دیدار}}
{{ب|در جهانی تو، این چنین که تویی|نظری کن به خویشتن یک بار}}
{{ب|عضوهای تو هر یکی حرفیست|وندر آن حرف احرفت بسیار}}
{{ب|زین حروف اربرون کنی اسمی|اسم اعظم بود، مگیرش خوار}}
{{ب|چون به خود در رسی ز خود بررس|که خدا کیست؟ ای خدا آزار}}
{{ب|بر تو این داستان تو دانی گفت|دست بیگانه در میانه میار}}
{{ب|منزل و راه نیست غیر از تو|راه و منزل نمودمت، هشدار!}}
{{ب|سایر و سالک از تو در عجبند|ملک و مالک از تو در تیمار}}
{{ب|پیل و شیر از تو در سلاسل و بند|گرگ و گور از تو در شکنج و حصار}}
{{ب|آسمان سخره‌ی تو در تسخیر|اختران سغبه‌ی تو در پیکار}}
{{ب|هم ز بهر تو فرقدان ثابت|هم برای تو مشتری سیار}}
{{ب|در بن طور «هو» ت کرده وطن|بر سر اسب «لا»ت کرده سوار}}
{{ب|هفت هیکل نوشته بر تو عیان|چار تکبیر کرده بر تو نگار}}
{{ب|جز تو کامل نبود ازین ابداع|بی تو دوری نبود ازین ادوار}}
{{ب|از ملک کی برآید این قدرت؟|آدمی که تواند این کردار؟}}
{{ب|با تو نوریست، این خدایی، ضم|در تو سریست، این الهی، سار}}
{{ب|این مثلها اگر ندانستی|باز خواهیم گفت، یادش دار}}
{{ب|از تو این ما و من که میگوید؟|با تو این نیک و بد که داد قرار؟}}
{{ب|گر کسی دیگرست، بازش جوی|ور توی، چیست زحمت اغیار؟}}
{{ب|اینکه پنداشتی که تست، تو نیست|زانکه چون مرتفع شود پندار}}
{{ب|زین تو سیصد هزار منزل هست|تا به جبریل، خاصه تا جبار}}
{{ب|و ز تو گر راستی حقیقت تست|به حقیقت خود اوست بی‌اخبار}}
{{ب|این که وقتی نشان او بینی|تا نگویی که: واصلم، زنهار!}}
{{ب|خاک دور، آنگهی سرادق نور|«و قنا، ربنا، عذاب النار»}}
{{ب|پشک را با نسیم مشک چه انس؟|خاک را با خدای پاک چه کار؟}}
{{ب|بی‌مکان در زمین نگنجد گل|بی‌نشان هم نشین نگردد یار}}
{{ب|آن تو، کین وصل در تواند یافت|تویی و من، بدانم این مقدار}}
{{ب|تو الهی حقیقتی داری|کز اله تو او کند اخبار}}
{{ب|در وصولی، که عارفان گویند|همگنان را به دوست استظهار}}
{{ب|هست فرقی میان دیدن و وصل|نیست زرقی مرا درین گفتار}}
{{ب|وصل و دیدار اگر یکی بودی|دیده خونین شدی به دیدن خار}}
{{ب|هر تجلی وصال چون باشد؟|زانکه او مختلف شود بسیار}}
{{ب|به درازی کشید قصه‌ی عشق|آخر، ای دل، مرا دمی بگذار}}
{{ب|ساغری دادمت، مریز و بنوش|دگری می‌دهم، بگیر و مدار}}
{{ب|غارت عشق بین و غیرت یار|غیر ازو کس مهل درین بن‌غار}}
{{ب|عشق او خنجریست مردی کش|شوق او آتشیست مردم خوار}}
{{ب|گربدانی که: در که داری روی؟|سر خود را ندانی از دستار}}
{{ب|بی‌حضوری و گرنه کی نگری|در چنین حضرت، از یمین و یسار؟}}
{{ب|تو امیری، کجا شوی عاشق؟|تو نمیری، کجا شوی بیدار؟}}
{{ب|شیر زیلو چگونه گیرد صید؟|باز ایوان کجا شود طیار؟}}
{{ب|روزنی نیست، چون بتابد نور؟|روغنی نیست، چون درافتد نار؟}}
{{ب|لوح دل را ز نقش و حرف بشوی|تا شوی فارغ از مشیر و مشار}}
{{ب|حاصل خاک را به خاک فرست|بهره‌ی روح را به روح سپار}}
{{ب|دین درختیست، در دلش بنشان|شرع تخمیست، در دماغش کار}}
{{ب|تو از آنجا مجرد آمده‌ای|با تو نابوده این شعور و شعار}}
{{ب|هم ازین خاک توده پیوستند|با تو این همرهان ناهموار}}
{{ب|چون ببینی رفیق اعلی را|برهی زین مهاجر و انصار}}
{{ب|دین و دنیا مگو که: زشت بود|نیفه در حیض و نافه در شلوار}}
{{ب|دل ز دنیا ببر، که دور بهست|سنگ گازر ز تخته‌ی عصار}}
{{ب|گر بدانی ترا رسد تفسیر|ور ندانی رواست استغفار}}
{{ب|سر اینها ز مایه‌داری پرس|ور نه بنشین و خایه می‌افشار}}
{{ب|آب داند شکایت ناجنس|مشک داند حکایت عطار}}
{{ب|عاملت یوز پای در دامست|واعظت مرغ دانه در منقار}}
{{ب|این یکی چون کند تمام سخن؟|وان دگر کی کند به کام شکار؟}}
{{ب|کاسه بندی چه جویی از مجنون؟|کیسه دوزی چه خواهی از طرار؟}}
{{ب|پیر ده را مگوی، اگر مردی|حال گندم به موش و حیله مدار}}
{{ب|دهن تو ز ذکر ظاهر راست|چه کنی با درون کج چون منار؟}}
{{ب|بی ریاضت نرفت راهی پیش|ور کسی گفت، نشنوی، زنهار!}}
{{ب|چون بدن پر شود نباید داد|روزها راز نامه‌ی شب تار}}
{{ب|جام را روشنی دهد باده|جامه را نازکی دهد آهار}}
{{ب|آتش و بوته‌ای همی باید|تا پدید آورد زر تو عیار}}
{{ب|خود نشد پخته جز بحر حری|میوه‌ی سر احمد مختار}}
{{ب|تا نیایی برون چو مار ز پوست|نتوانی ربود گنج ز مار}}
{{ب|چون سمندر شوی در آتش تیز|گر شوی بر سمند عشق سوار}}
{{ب|تا ترا سایه‌ایست او نشوی|نور با سایه چون کند رفتار؟}}
{{ب|سایه برگیر، تا فرو تابد|از در و بام گونه گون انوار}}
{{ب|اگر این راه می‌نهی در پیش|و گر این جامه می‌کشی دربار}}
{{ب|توبه‌ای کن ز روی استهدا|غوطه‌ای خور به آب استغفار}}
{{ب|چون کنی توبه لازمت باشد|در خلا و ملا و سر و جهار}}
{{ب|به مقامات انبیا ایمان|به کرامات اولیا اقرار}}
{{ب|شود ایمان به پنج رکن درست|لیکن آن پنج را چنین بگزار}}
{{ب|اول این جا شهادتی باید|که نماند ز کفر و دین آثار}}
{{ب|پس نمازی، که استقامت او|ببرد شاخ غفلت از بن وبار}}
{{ب|زین دو چون بگذری ز کوتی هست|که دل و جان درو کنند ایثار}}
{{ب|زان سپس روزه‌ایست هستی سوز|که درو نفس کشته گردد زار}}
{{ب|بعد از آن در صفای جان حجیست|که از آن جا رسی به صفه‌ی بار}}
{{ب|ما به عمری ادا کنیم این پنج|عارفانش به ساعتی صد بار}}
{{ب|همه اثبات نفی و اثباتست|این که گوینده می‌کند تکرار}}
{{ب|در دو حرف این میسرت گردد|اگر از حرف خود شوی بیزار}}
{{ب|تو شهادت نگفته‌ای، ورنه|در شهادت مرتبند آن چار}}
{{ب|«لا» و «هو» چیست چیست، میدانی؟|در شهادت که می‌کنی تکرار}}
{{ب|«هو» پلنگیست کبریا نخجیر|«لا» نهنگیست کاینات او بار}}
{{ب|«لا» دهن باز کرده دریاوش|«هو» دم اندر کشیده عنقاوار}}
{{ب|باش تا «لا» بروبد این میدان|«هو» در آید به قلب این مضمار}}
{{ب|«لا» و «هو» چون یکی شوند، ببین|«هو» کمر باز کرده، «لا» زنار}}
{{ب|«لا» سر از خط «هو» نپیچاند|زانکه «هو» دایره است و «لا» پرگار}}
{{ب|شهر «هو» از پس کریوه‌ی «لا»ست|تو نه مرد کریوه، این دشوار}}
{{ب|رقم «هو»ست حلقه‌ای، که درو|نقد عزت کشند و جنس وقار}}
{{ب|هرچه جز «هو»ست در وجود نهند|تا بر آرد نهنگ «لا»ش دمار}}
{{ب|تو صفت دیده‌ای گزیری هست|از معز و مذل و نافع و ضار}}
{{ب|گر صفت نیز را بجویی نیک|این تفاوت نماند و تیمار}}
{{ب|چون بدین‌جا رسند اهل سلوک|شتران را فرو نهند مهار}}
{{ب|در جهان خدا همه نیک‌اند|زشت ناخوب و لنگ نارهوار}}
{{ب|حاصل قصه آن که: نیست جزو|با تو گفتم هزاربار، هزار}}
{{ب|رفته شد باغ و فتنه شد خفته|سفته شد در و گفته شد اسرار}}
{{ب|اوحدی، گر چنانکه سهوی کرد|تو ببخش، ای مهیمن غفار}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها اوحدی مراغه‌ای]]