نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/مردم شهرم به می‌خوردن ملامت می‌کنند

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(مردم شهرم به می‌خوردن ملامت می‌کنند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مردم شهرم به می‌خوردن ملامت می‌کنند|ساقیا، می ده، بهل، کایشان قیامت می‌کنند}}
{{ب|روی در محراب و دل پیش تو دارند، ای پسر|پیشوایانی که مردم را امامت می‌کنند}}
{{ب|هر مقامی را بگردیدند سیاحان، کنون|بر سر کوی تو آهنگ اقامت می‌کنند}}
{{ب|بر در مسجد گذاری کن، که پیش قامتت|در نماز آیند آنهایی که قامت می‌کنند}}
{{ب|صوفیان کز حلقه‌ی زلفت بجستند، این زمان|داده‌اند انصاف و ترتیب غرامت می‌کنند}}
{{ب|باغبانان خدمت سرو و گل اندر بوستان|سال و مه بر یاد آن رخسار و قامت می‌کنند}}
{{ب|هم بزیر لب به دشنامی جوابی می‌فرست|عاشقانی را که زیر لب سلامت می‌کنند}}
{{ب|مردم چشمت به نشترهای مژگان چو تیر|سینه‌ی ما را چرا چندین حجامت می‌کنند}}
{{ب|اوحدی را از جهان چشم سلامت بود، لیک|خال و زلفت خاک در چشم سلامت می‌کنند}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]