نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/عالمی را به فراق رخ خود می‌سوزی

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(عالمی را به فراق رخ خود می‌سوزی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|عالمی را به فراق رخ خود می‌سوزی|تا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟}}
{{ب|دل سخت تو بجز کینه نورزد با ما|چون به دل کینه کشی، پس به چه مهر اندوزی؟}}
{{ب|خار این کوه و بیابان همه سوزن باید|تا تو این پرده که بر ما بدریدی دوزی}}
{{ب|نسبت گل بتو می‌کردم و عقلم می‌گفت:|پیش خورشید نشاید که چراغ افروزی}}
{{ب|وقت آن بود که دل بر خورد از لعل لبت|چرخ پیروزه نمی‌خواست مرا پیروزی}}
{{ب|شب هجران ترا صبح پدیدار نبود|گر خیال رخ خوب تو نکردی روزی}}
{{ب|اوحدی، بر رخ این تازه جوانان بی‌زر|عشق رسوا بود، آنگاه به پیر آموزی؟}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]