نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (ترجیعات)/تا به کنون پرده‌نشین بود یار

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (ترجیعات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(تا به کنون پرده‌نشین بود یار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|تا به کنون پرده‌نشین بود یار|هیچ در آن پرده نمی‌داد بار}}
{{ب|خود به طلب دیدم و راهی نبود|راه طلب داشتم از پرده دار}}
{{ب|یار من از پرده همی کرد زور|دل ز پی پرده همی گشت زار}}
{{ب|چون که دل پرده‌نشین چندگاه|بر درش آویخته شد پرده‌وار}}
{{ب|گفت: گر از پرده‌ی خود بگذری|زود در آن پرده دهندت گذار}}
{{ب|گفتمش :اندر پس این پرده کیست؟|گفت: تویی، پرده ز خود برمدار}}
{{ب|در پس این پرده شمار یکیست|گرچه شد این پرده برون از شمار}}
{{ب|پرده‌ی من جز منی من نبود|از منی من چو بر آمد دمار}}
{{ب|طالب و مطلوب و طلب شد یکی|پرده‌ی آن این عدد مستعار}}
{{ب|در پس آن پرده چو ره یافتم|پرده برانداختم از روی کار}}
{{ب|اوحدی این راه چو بی‌پرده دید|با زن و با مرد بگفت آشکار:}}
{{ب|کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت|در پس این پرده نهان بود، یافت}}
{{ب|عشق خروشی، که عیان دیده‌ام|سینه به جوشی، که زیان دیده‌ام}}
{{ب|دل چو ز ناگه به وصالش رسید|بانگ برآورد که: جان دیده‌ام}}
{{ب|گاه رخش را ز درون جهان|گاه ز بیرون جهان دیده‌ام}}
{{ب|آنچه مرا طاقت و اندازه بود|وصل باندازه‌ی آن دیده‌ام}}
{{ب|رخ ننمودست به من ذره‌ای|کش نه در آن ذره نشان دیده‌ام}}
{{ب|با تو چه گویم؟ که: چنین و چنان|کش نه چنین و نه چنان دیده‌ام}}
{{ب|تا که شد از دیده روان نقش او|خون دل از دیده روان دیده‌ام}}
{{ب|راست نیاید سخنش در مکان|چونکه برونش ز مکان دیده‌ام}}
{{ب|در چه زمین و چه زمانم؟ مپرس|چون نه زمین و نه زمان دیده‌ام}}
{{ب|من به یقینم که جزو نیست هیچ|تا تو نگویی: به گمان دیده‌ام}}
{{ب|یار مرا دوش نهان رخ نمود|فاش کنم هرچه نهان دیده‌ام}}
{{ب|کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت|در پس این پرده نهان بود، یافت}}
{{ب|پیر شراب خودم از جام داد|زان تپش و درد سر آرام داد}}
{{ب|طفل بدم، حنظل و صبرم نمود|کهل شدم، شکر و بادام داد}}
{{ب|سایه‌ی من گم شد و او باز جست|مایه‌ی من کم شد و او وام داد}}
{{ب|گرسنه گشتم، بر خم چاشت شد|تشنه نشستم ز لبم جام داد}}
{{ب|مور مرا خانه‌ی بی‌غم نمود|مرغ مرا دانه‌ی بی‌دام داد}}
{{ب|دل چو درافتاد بحامیم تب|شربت طاها و الف لام داد}}
{{ب|آخر کارم به دعا باز خواند|گرچه به اول همه دشنام داد}}
{{ب|جسم مرا جای درین بوم ساخت|جان مرا راه درین بام داد}}
{{ب|نصرة اودست مرا زور شد|همت او پای مرا گام داد}}
{{ب|خاص شد از حرمت او اوحدی|رفت و ندا در حرم عام داد:}}
{{ب|کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت|در پس این پرده نهان بود، یافت}}
{{ب|آن بت سرکش، که نمیداد دست|چونکه درآمد ز درم نیم مست}}
{{ب|پای مرا از در حیرت براند|چشم مرا از در غیرت ببست}}
{{ب|دل به فغان آمد و خونش بریخت|تن به میان آمد و جانش بخست}}
{{ب|در سرم انداخت نشاط «بلی»|می، که به من داد ز جام الست}}
{{ب|از دل من شاخ امیدی برست|جان من از داغ جدایی برست}}
{{ب|گفتمش : از دست تو بیچاره‌ام|گفت که: بی‌چاره نیایم به دست}}
{{ب|گفتمش : از وصل خودم هست کن|گفت : بمیر از خود و از هرچه هست}}
{{ب|گفتمش : ای بت، ز تو دورم چرا؟|گفت که : از دور بتی می‌پرست}}
{{ب|گفتمش : ار توبه کند دل ز عشق|گفت که : آن توبه به باید شکست}}
{{ب|گفته‌ی او آفت جان بود و تن|لیک چنان گفت که در دل نشست}}
{{ب|دیده ز دور آن قد و بالا چو دید|نعره در انداخت به بالا و پست :}}
{{ب|کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت|در پس این پرده نهان بود، یافت}}
{{ب|تاچه کشم من؟ که بدین دست تنگ|ساغر می خواهم و آواز چنگ}}
{{ب|چون می لعلم بچشانی، کنم|بوسه طلب زان لب یاقوت‌رنگ}}
{{ب|عمر چو بادست همی در شباب|باده بمن ده، که ندارد درنگ}}
{{ب|تا بر او زین دل زنگار خورد|رنگ زدایم به شراب چو زنگ}}
{{ب|دوش چو می‌خوردم و خوابم ربود|یار به صلح آمد و بگذاشت جنگ}}
{{ب|پرده برانداخت ز روی خیال|دست خوش آن صنم شوخ شنگ}}
{{ب|گفتمش : آمد ز غمت دل به جان|گفت : گرت جان به لب آید ملنگ}}
{{ب|دست در آغوش من آورد عور|آنکه همی داشت ز من عار و ننگ}}
{{ب|او شکر افشان ودلم شکر گوی:|کانچه همی خواستم آمد به چنگ}}
{{ب|صبح چو از خواب درآمد سرم|دست خودم بود در آغوش تنگ}}
{{ب|اوحدی این راز چو دانست باز|در فلک انداخت غریو و غرنگ :}}
{{ب|کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت|در پس این پرده نهان بود، یافت}}
{{ب|نشنود از پرده کس آواز من|تا نکند راست لبش ساز من}}
{{ب|من نه به خود گفتم، از آنست عقل|بیخود و حیران شده در راز من}}
{{ب|تا نبری ظن که به بازیچه بود|دیده‌ی شب تا به سحر باز من}}
{{ب|بیش نگویی سخن از ناز او|گر بتو گویم سخن از ناز من}}
{{ب|ای که ز گستاخی من غافلی|خیز و ببین بر لب او گاز من}}
{{ب|چند ز شیراز و ز رومم، دگر|رخت به روم آور و شیراز من}}
{{ب|واقعه‌ی عشق نگوید به تو|جز نفس واقعه پرداز من}}
{{ب|گر چه منم آخر این کاروان|نیست پدید آخر و آغاز من}}
{{ب|بس دل افسرده سر انداز شد|از دم چون تیغ سر انداز من}}
{{ب|کی به چنان بال رسد، اوحدی|مرغ تو در غایت پرواز من}}
{{ب|من لب خود کرده ز گفتن به مهر|شهر پر آوازه‌ی آواز من :}}
{{ب|کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت|در پس این پرده نهان بود، یافت}}
{{ب|عشق برآورد ز جانم خروش|من نتوانم، تو توانی بپوش}}
{{ب|پر مدم، ار دیگ بسر میرود|او چه کند؟ آتش تیزست و جوش}}
{{ب|امشب ازین کوچه بدوشم برند|گر هم از آن باده دهندم که دوش}}
{{ب|در غلطم، یا سخن آشناست|اینکه مرا میرسد امشب بگوش؟}}
{{ب|میروم از خود چو همی آید او|کیست که آمد؟ که برفتم ز هوش}}
{{ب|چون بدر او رسی، ای باد صبح|گر بدهد نامه، بیاور، بکوش}}
{{ب|کو سخن غیر نخواهد شنید|گر برسالت بفرستی سروش}}
{{ب|بر سر بیمار خود، ار میروی|تا دگرش زنده ببینی بکوش}}
{{ب|توش و تنم رفت، مفرمای صبر|مرد به تن صبر کند، یا به توش}}
{{ب|مجلس رندان طرب گرم شد|دی چو گذشتم بدر می‌فروش}}
{{ب|اوحدی از غایت مستی که بود|با همه می‌گفت و نمی‌شد خموش:}}
{{ب|کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت|در پس این پرده نهان بود، یافت}}
{{ب|نور رخ دوست چو پیدا شود|عقل که باشد که نه شیدا شود}}
{{ب|از رخ خورشید چو در وا کنند|ذره چه گوید که نه در وا شود}}
{{ب|بر سر آن کوچه، که تن خاک اوست|ره نبری، گر نه سرت پا شود}}
{{ب|از دو جهان هیچ نبینی جزو|گر به رخش چشم تو بینا شود}}
{{ب|ما همه اوییم، ولی او ز دور|منتظر ماست، که کی ما شود}}
{{ب|بخت نگر: تا ننهد سر به خواب|رخت، غمی نیست، که یغما شود}}
{{ب|حرف مپندار، به حرفت گرای|تا مگر این اسم مسما شود}}
{{ب|قطره به دریا چو دگر باز رفت|نام و نشانش همه دریا شود}}
{{ب|پرتو آن نور، که گفتم، یکیست|مختلف از منزل و از جا شود}}
{{ب|سر چو به این جبه برآورد دوست|خواست درین قبه که غوغا شود}}
{{ب|باز صدای سخن اوحدی|بر همه کس روشن و پیدا شود}}
{{ب|کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت|در پس این پرده نهان بود، یافت}}
{{ب|نفس ترا شد نفس گور کن|زنده شوی، گر بکنی گور تن}}
{{ب|ای شده نومید چنین، بر کجاست|یاس تو و باغ پر از یاسمن}}
{{ب|یا خبری از لب او باز گوی|بی‌خبران را سخنی زان دهن}}
{{ب|در همه‌ی بادیه حییست بس|و آن دگر آثار طلال و دمن}}
{{ب|کوکب لیلی نرود بر ملا|موکب مجنون چه کند بر علن}}
{{ب|از پی آن آهوی وحشی ببین|سر به هم آورده هزاران رسن}}
{{ب|تا کی ازین جبه و دستار و فش|مرده شو و جامه رها کن بزن}}
{{ب|جسم تو گوریست روان ترا|بر سر این گور چه پوشی کفن}}
{{ب|پای برین صفه نه و باز دان|راز چهل صوفی و یک پیرهن}}
{{ب|اوحدی، این تلخ نشستن ز چیست|شور به شیرین سخنان در فگن}}
{{ب|پنج حواست چو یکی بین شدند|بر ببرش راه و بگو این سخن}}
{{ب|کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت|در پس این پرده نهان بود، یافت}}
{{پایان شعر}}