نمایش مبدأ برای انوری (قصاید)/ملک اکنون شرف و مرتبه و نام گرفت

{{سرصفحه
| عنوان = [[انوری (قصاید)]]
| مؤلف = انوری
| قسمت =(ملک اکنون شرف و مرتبه و نام گرفت)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ملک اکنون شرف و مرتبه و نام گرفت|که جهان زیر نگین ملک آرام گرفت}}
{{ب|خسرو اعظم دارای عجم وراث جم|که ازو رسم جم و ملک عجم نام گرفت}}
{{ب|سایه‌ی یزدان کز تابش خورشید سپهر|دامن بیعت او دامن هر کام گرفت}}
{{ب|آنکه در معرکها ملک به شمشیر ستد|وانکه بر منهزمان راه به انعام گرفت}}
{{ب|لمعه‌ی خنجرش از صبح ظفر شعله کشید|همه میدان فلک خنجر بهرام گرفت}}
{{ب|ساقی همتش از جام کرم جرعه بریخت|آز دستارکشان راه در و بام گرفت}}
{{ب|حرم کعبه‌ی ملکش چو بنا کرد قضا|شیر لبیک زد آهوبره احرام گرفت}}
{{ب|داغ فرمانش چو تفسیده شد آرایش تن|نسخه‌ی اول ازو شانه‌ی ایام گرفت}}
{{ب|نامش از سکه چو بر آینه‌ی چرخ افتاد|حرف حرفش همه در چهره‌ی اجرام گرفت}}
{{ب|برق در خاره نهان گشت جز آن چاره ندید|چون به کف تیغ زراندود و لب جام گرفت}}
{{ب|کوره‌ی دوزخ مرگ آتش از آن تیغ ستد|کوزه‌ی جنت جان مایه از آن جام گرفت}}
{{ب|ای سکندر اثری کانچه سکندر بگشاد|کارفرمای نفاذت بدو پیغام گرفت}}
{{ب|هرچه ناکرده‌ی عزم تو، قضا فسخ شمرد|هرچه ناپخته‌ی حزم تو، قدر خام گرفت}}
{{ب|باره‌ی عدل تو یک لایه همی شد که جهان|گرگ را در رمه از جمله‌ی اغنام گرفت}}
{{ب|جامه‌ی جنگ تو یک دور همی گشت که خصم|نطفه را در رحم از جمله‌ی ایتام گرفت}}
{{ب|حرف تیغ تو الف‌وار کجا کرد قیام|که نه در عرصه الف خفتگی لام گرفت}}
{{ب|بر که بگشاد سنان تو به یک طعنه زبان|که نه در سکنه زبانش همه در کام گرفت}}
{{ب|صبح ملکی که نه در مشرق حزم تو دمید|تا برآمد چو شفق پس روی شام گرفت}}
{{ب|تا جنین کسوت حفط تو نپوشید نخست|کی تقاضای وجع دامن ارحام گرفت}}
{{ب|بس جنین خنصر چپ عقد ایادیت گذاشت|به لب از بهر مکیدن سر ابهام گرفت}}
{{ب|ای عجب داعی احسانت عطا وام نداد|شکر احسانت جهان چون همه در وام گرفت}}
{{ب|هرچه در شاخ هنر باغ سخن طوطی داشت|همه را داعیه‌ی بر تو در دام گرفت}}
{{ب|دست خصمت به سخا زان نشود باز که بخل|دستهاشان به رحم در همه در خام گرفت}}
{{ب|همه زین سوی سراپرده‌ی تایید تواند|هرچه زانسوی فلک لشکر اوهام گرفت}}
{{ب|تا ظفریافتگان منهزمان را گویند|که سرخویش فلانی چه به هنگام گرفت}}
{{ب|عام بادا ظفرت برهمه کس در همه وقت|که ز تیغ تو جهان ایمنی عام گرفت}}
{{ب|خیز و با چشم چو بادام به بستان می خواه|که همه ساحت بستان گل بادام گرفت}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها انوری]]