نمایش مبدأ برای انوری (قصاید)/خاص سلطان علاء دین اله

{{سرصفحه
| عنوان = [[انوری (قصاید)]]
| مؤلف = انوری
| قسمت =(خاص سلطان علاء دین اله)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|خاص سلطان علاء دین اله|میر اسحاق صدر مجلس شاه}}
{{ب|آسمانیست آفتابش رای|آفتابیست آسمانش گاه}}
{{ب|آن بلنداختری که پیش درش|خاک روبند اختران به جباه}}
{{ب|آنکه با عزمش آسمان عاجز|وانکه با رایش آفتاب سیاه}}
{{ب|همتش فتنه را گشاده کمر|حشمتش چرخ را نهاده کلاه}}
{{ب|قدرش از قدر آسمان برتر|علمش از راز اختران آگاه}}
{{ب|قهر او قهرمان شرع رسول|پاس او پاسبان دین اله}}
{{ب|باز با پاس دولتش تیهو|شیر با طوق طاعتش روباه}}
{{ب|آنکه از رای روشنش بگزارد|نور خورشید وام سایه‌ی چاه}}
{{ب|وانکه با چتر دولتش آموخت|عکس مهتاب شکل خرمن ماه}}
{{ب|خشم او از فلک برآرد گرد|حکم او بر قضا ببندد راه}}
{{ب|صحن درگاه دولتش را هست|گنبد چرخ کمترین درگاه}}
{{ب|ای ز جمشید برگذشته به ملک|وی ز خورشید برگذشته به جاه}}
{{ب|شب ادبار حاسدت را نیست|در ازل هیچ بامداد پگاه}}
{{ب|سمر رسم تست در اقوال|شکر شکر تست در افواه}}
{{ب|شد مطیع ترا زمانه مطیع|شد سپاه ترا ستاره سپاه}}
{{ب|زین سپس در حمایت عدلت|طاعت کهربا ندارد کاه}}
{{ب|دست اقبال آسمان نکشد|برتر از درگه تو یک درگاه}}
{{ب|چرخ تا در پناه دولت تست|عالمی را شدست پشت و پناه}}
{{ب|جز به درگاه عالی تو فلک|ننبشتست عبده و فداه}}
{{ب|جز به عین رضا همی نکند|دیده‌ی روزگار در تو نگاه}}
{{ب|هست بر وقف‌نامه‌ی ملکت|نه سپهر و چهار طبع گواه}}
{{ب|خشم و خصم تو آتشست و حریر|مهر و کین تو طاعتست و گناه}}
{{ب|لطف تو دست اگر دراز کند|دست قهر اجل شود کوتاه}}
{{ب|بدماند ز شعله‌ی آتش|فتح باب کف تو مهر گیاه}}
{{ب|در هنر خود چنین بود که تویی|بشری لا اله الا الله}}
{{ب|ای به تو زنده سنت پاداش|وی به تو تازه رسم بادافراه}}
{{ب|بنده از شوق خاک درگه تو|بر سر آتش است بی‌گه و گاه}}
{{ب|بپذیرش که بنده‌ی تو سزد|او و پیوستگان او پنجاه}}
{{ب|پیش تختت بود چو سرو به پای|تا کند چون بنفشه پشت دوتاه}}
{{ب|گیرد از دیگران کناره چو رخ|صدرها گر بدو دهند چو شاه}}
{{ب|تاکند اختلاف گردش چرخ|نقش بی‌رنگ روزگار تباه}}
{{ب|هرکه چون چرخ نبودت خواهان|روزگارش مباد نیکوخواه}}
{{ب|تابعت باد یار شادی و عز|حاسدت باد جفت ناله و آه}}
{{ب|در نفسهای دشمنت تضمین|هر زمان صدهزار وا اسفاه}}
{{ب|امر و نهیت روان چو حکم قضا|بر نشابور ومرو و بلخ و هراه}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها انوری]]