نمایش مبدأ برای انوری (قصاید)/ای برادر بشنوی رمزی ز شعر و شاعری

{{سرصفحه
| عنوان = [[انوری (قصاید)]]
| مؤلف = انوری
| قسمت =(ای برادر بشنوی رمزی ز شعر و شاعری)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای برادر بشنوی رمزی ز شعر و شاعری|تا ز ما مشتی گداکس را به مردم نشمری}}
{{ب|دان که از کناس ناکس در ممالک چاره نیست|حاش لله تا نداری این سخن را سرسری}}
{{ب|زانکه گر حاجت فتد تا فضله‌ای را کم کنی|ناقلی باید تو نتوانی که خود بیرون بری}}
{{ب|کار خالد جز به جعفر کی شود هرگز تمام|زان یکی جولاهگی داند دگر برزیگری}}
{{ب|باز اگر شاعر نباشد هیچ نقصانی فتد|در نظام عالم از روی خرد گر بنگری}}
{{ب|آدمی را چون معونت شرط کار شرکتست|نان ز کناسی خورد بهتر بود کز شاعری}}
{{ب|آن شنیدستی که نهصد کس بباید پیشه‌ور|تا تو نادانسته و بی‌آگهی نانی خوری}}
{{ب|در ازاء آن اگر از تو نباشد یاریی|آن نه نان خوردن بود دانی چه باشد مدبری}}
{{ب|تو جهان را کیستی تا بی‌معونت کار تو|راست می‌دارند از نعلین تا انگشتری}}
{{ب|چون نداری بر کسی حقی حقیقت دان که هست|هم تقاضا ریش گاوی هم هجا کون خری}}
{{ب|از چه واجب شد بگو آخر بر این آزادمرد|اینکه می‌خواهی ازو وانگه بدین مستکبری}}
{{ب|او ترا کی گفت کاین کلپترها را جمع کن|تا ترا لازم شود چندین شکایت گستری}}
{{ب|عمر خود خود می‌کنی ضایع ازو تاوان مخواه|هم تو حاکم باش تا هم زانکه بفروشی خری}}
{{ب|عقل را در هر چه باشی پیشوای خویش ساز|زانکه پیدا او کند بدبختی از نیک‌اختری}}
{{ب|خود جز از بهر بقای عدل دیگر بهر چیست|این سیاستها که موروثست از پیغمبری}}
{{ب|من نیم در حکم خویش از کافریهای سپهر|ورنه در انکار من چه شاعری چه کافری}}
{{ب|دشمن جان من آمد شعر چندش پرورم|ای مسلمانان فغان از دست دشمن‌پروری}}
{{ب|شعر دانی چیست دور از روی تو حیض‌الرجال|قایلش گو خواه کیوان باش و خواهی مشتری}}
{{ب|تا به معنی های بکرش ننگری زیرا که نیست|حیض را در مبدا فطرت گزیر از دختری}}
{{ب|گر مرا از شاعری حاصل همین عارست و بس|موجب توبه است و جای آنکه دیوان بستری}}
{{ب|اینکه پرسد هر زمان آن کون خر این ریش گاو|کانوری به یا فتوحی در سخن یا سنجری}}
{{ب|راستی به بوفراس آمد به کار از شاعران|وان نه از جنس سخن یا از کمال قادری}}
{{ب|وانکه او چون دیگران مدح و هجا هرگز نگفت|پس مرنج ار گویدت من دیگرم تو دیگری}}
{{ب|آمدم با این سخن کز دست بنهادم نخست|زانکه بی‌داور نیارم کرد چندین داوری}}
{{ب|ای به جایی در سخندانی که نظمت واسطه است|هرکجا شد منتظم عقدی ز چه از ساحری}}
{{ب|چون ندارد نسبتی با نظم تو نظم جهان|در سخن خواهی مقنع باش و خواهی سامری}}
{{ب|گنج اتسز گنج قارون بود اگر نی کی شدی|از یکی منحول چندان کم بهارا مشتری}}
{{ب|مهتران با شین شعرند ارنه کی گشتی چنین|منتشر با قصه‌ی محمود ذکر عنصری}}
{{ب|کو رییس مرو منصور آنکه در هفتاد سال|شعر نشنید و نگفت اینک دلیل مهتری}}
{{ب|تا نپنداری که باعث بخل بود او را بدان|در کسی چون ظن بری چیزی کزان باشد بری}}
{{ب|زانکه امثال مرا بی‌شاعری بسیار داد|کاخهای چارپوشش باغهای چل‌گری}}
{{ب|مرد را حکمت همی باید که دامن گیردش|تا شفای بوعلی بیند نه ژاژ بحتری}}
{{ب|عاقلان راضی به شعر از اهل حکمت کی شوند|تا گهر یابند، مینا کی خرند از گوهری}}
{{ب|یارب از حکمت چه برخوردار بودی جان من|گر نبودی صاع شعر اندر جوالم بر سری}}
{{ب|انوری تا شاعری از بندگی ایمن مباش|کز خطر درنگذری تا زین خطا درنگذری}}
{{ب|گرچه سوسن صد زبان آمد چو خاموشی گزید|خط آزادی نبشتش گنبد نیلوفری}}
{{ب|خامشی را حصن ملک انزوا کن ور به طبع|خوش نیاید نفس را گو زهرخند و خون‌گری}}
{{ب|کشتیی بر خشک می‌ران زانکه ساحل دور نیست|گو مباشت پیرهن دامن نگهدار از تری}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها انوری]]