نمایش مبدأ برای اعلامیه مشترک ایران و عراق

{{سرصفحه پروژه
| عنوان = [[درگاه:محمدرضا شاه پهلوی|درگاه اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر]]
[[سفر رسمی اعلیحضرت همایون محمدرضا شاه پهلوی آریامهر به الجزایر برای کنفرانس سران اوپک ۱۶-۱۲ اسفند ماه ۱۳۵۳]]
| قسمت =
| قبلی = [[عهدنامه مربوط به مرز دولتی و حسن همجواری بین ایران و عراق ۲۳ خرداد ماه ۱۳۵۴]]
| بعدی = [[سخنرانی‌های محمدرضا شاه پهلوی آریامهر سال ۱۳۵۳ خورشیدی تازی]]
| یادداشت =}}


'''اعلامیه مشترک ایران و عراق'''

هنگام جلسات سران اوپک در پایتخت الجزایر و به ابتکار هواری بومدین، شاه ایران و آقای صدام حسین نایب رئیس شورای فرماندهی انقلاب عراق، دو بار ملاقات کردند و مذاکرات دربارهٔ روابط ایران وعراق به عمل آوردند. صفات مشخص این مذاکرات که با حضور پرزیدنت هواری بومدین انجام گرفت صراحت کامل و اراده صادقانه هر دو طرف برای رسیدن به یک راه حل نهایی و دائمی برای کلیه اختلافات بین دو کشور با توجه به اصول(احترام به) تمامیت ارضی، عدم امکان تجاوز به مرزها و عدم مداخله در امور یکدیگر بود.

طرفین معظّمین متعاهدین تصمیمات زیر را اتخاذ نمودند:

اول – علامتگذاری نهایی مرز زمینی براساس پروتکل استانبول مورخ ۱۹۱۳
و صورت جلسات تحدید حدود مرزی سال ۱۹۱۴

دوم – تعیین حدود مرزهای رودخانه‌ای براساس خط تالوگ

سوم – طرفین امنیت و اعتماد متقابل را مجدداً در طول مرزهای مشترک برقرار نمایند. آنان همچنین متعهد می‌شوند که نظارت دقیق و مؤثر از مرزهای مشترک خود به منظور پایان‌دادن به هر نوع رخنه اخلال گرانه صرفنظر از منشأ آن به عمل آورند.

چهارم – طرفین همچنین موافقت نمودند که ترتیبات فوق، عناصر جداناپذیر یک راه حل جامع می‌باشد و در نتیجه تخلف از یکی از اجزاء متشکلهٔ آن با روح توافق الجزایر مغایرت خواهد داشت. طرفین در تماس دائم با رئیس جمهور هواری بومدین خواهند بود و ایشان در موقع لزوم مساعدت برادرانهٔ الجزایر را برای اجرای این تصمیمات مبذول خواهند داشت.

طرفین تصمیم گرفتند که پیوندهای همسایگی و دوستی سنتی را مخصوصاً با از بین‌بردن کلیهٔ عوامل منفی در روابط بین خود و از طریق مبادلهٔ دائمی نظرات خویش دربارهٔ مباحث مورد علاقه و مشترک و با توسعهٔ همکاری دو جانبه تجدید نمایند. طرفین رسماً اعلام می‌کنند که منطقه[خلیج فارس] باید مصون از هرگونه مداخلهٔ بیگانگان باشد.

وزرای خارجه ایران(جناب آقای عباسعلی خلعتبری) و عراق(جناب آقای سعدون حمادی) با حضور وزیر امور خارجه الجزایر در ۱۵ مارس ۱۹۷۵ در تهران ملاقات خواهند کرد و شرایط کار کمیسیون مشترک ایران و عراق را که باید تصمیمات متخذه در توافق مشترک را به نحوی که در بالا گفته شد به اجرا بگذارد معین خواهند نمود و بر طبق تمایل طرفین(نماینده) الجزایر نیز برای شرکت در جلسات کمیسیون مشترک ایران و عراق دعوت خواهد شد. کمیسیون مزبور دستور جلسه و روش اجرایی کار خود را معین خواهد کرد و در صورت لزوم جلسات متعدد تشکیل خواهد داد. جلسات به تناوب در بغداد و تهران تشکیل خواهد شد.

اعلیحضرت شاه ایران و آقای صدام حسین، هر دو امتنان عمیق خود را نسبت به رئیس‌جمهور هواری بومدین که با احساسات و با روحیه بی‌طرفی برای برقراری تماس مستقیم بین رهبران دو کشور اقدام کردند و در نتیجه به احیاء یک عصر جدید در روابط بین ایران و عراق بمنظور حفظ منافع بیشتر آینده منطقه مورد بحث، مشارکت نمودند، ابراز داشتند.

[[رده:اعلامیه‌ها]]
[[رده:اعلامیه مشترک ایران و عراق ۱۳۵۳]]
[[رده:سفر رسمی محمدرضا شاه پهلوی آریامهر به الجزایر اسفند ۱۳۵۳]]