نمایش مبدأ برای اسیر/یادی از گذشته

{{سرصفحه
 | عنوان = یادی از گذشته
 | مؤلف =  فروغ فرخزاد
 | قسمت =
 | قبلی =[[اسیر/حسرت|حسرت]]
 | بعدی =[[اسیر/پائیز|پائیز]]
 | یادداشت =[[اسیر]]
}}

شهریست در کناره آن شط پر خروش{{سخ}}
با نخل‌های در هم و شب‌های پر ز نور{{سخ}}
شهریست در کناره آن شط و قلب من{{سخ}}
آنجا اسیر پنجه یک مرد پرغرور

شهریست در کناره آن شط که سال هاست{{سخ}}
آغوش خود به روی من و او گشوده است{{سخ}}
بر ماسه‌های ساحل و در سایه‌های نخل{{سخ}}
او بوسه‌ها ز چشم و لب من ربوده‌است

آن ماه دیده‌است که من نرم کرده ام{{سخ}}
با جادوی محبت خود قلب سنگ او{{سخ}}
آن ماه دیده‌است که لرزیده اشک شوق{{سخ}}
در آن دو چشم وحشی و بیگانه رنگ او

ما رفته‌ایم در دل شب‌های ماهتاب{{سخ}}
با قایقی به سینه امواج بی کران{{سخ}}
بشکفته در سکوت پریشان نیمه شب{{سخ}}
بر بزم ما نگاه سپید ستارگان

بر دامنم غنوده چو طفلی و من ز مهر{{سخ}}
بوسیده‌ام دو دیده در خواب رفته را{{سخ}}
در کام موج دامنم افتاده‌است و او{{سخ}}
بیرون کشیده دامن در آب رفته را

اکنون منم که در دل این خلوت و سکوت{{سخ}}
ای شهر پر خروش، ترا یاد می‌کنم{{سخ}}
دل بسته‌ام به او و تو او را عزیزدار{{سخ}}
من باخیال او دل خود شاد می‌کنم


{{فروغ فرخزاد}}
[[رده:اسیر فروغ فرخزاد]]