نمایش مبدأ برای اسیر/شراب و خون

{{سرصفحه
 | عنوان = شراب و خون
 | مؤلف =  فروغ فرخزاد
 | قسمت =
 | قبلی =[[اسیر/عصیان|عصیان]]
 | بعدی =[[اسیر/دیدار تلخ|دیدار تلخ]]
 | یادداشت =[[اسیر]]
}}

نیست یاری تا بگویم راز خویش{{سخ}}
ناله پنهان کرده‌ام در ساز خویش{{سخ}}
چنگ اندوهم، خدا را، زخمه ای{{سخ}}
زخمه‌ای، تا برکشم آواز خویش

بر لبانم قفل خاموشی زدم{{سخ}}
با کلیدی آشنا بازش کنید{{سخ}}
کودک دل رنجه دست جفاست{{سخ}}
با سر انگشت وفا نازش کنید

پر کن این پیمانه را ای هم نفس{{سخ}}
پر کن این پیمانه را از خون او{{سخ}}
مست مستم کن چنان کز شور می{{سخ}}
بازگویم قصه افسون او

رنگ چشمش را چه می‌پرسی ز من{{سخ}}
رنگ چشمش کی مرا پابند کرد{{سخ}}
آتشی کز دیدگانش سرکشید{{سخ}}
این دل دیوانه را دربند کرد

از لبانش کی نشان دارم به جان{{سخ}}
جز شرار بوسه‌های دلنشین{{سخ}}
بر تنم کی مانده از او یادگار{{سخ}}
جز فشار بازوان آهنین

من چه می‌دانم سر انگشتش چه کرد{{سخ}}
در میان خرمن گیسوی من{{سخ}}
آنقدر دانم که این آشفتگی{{سخ}}
زان سبب افتاده اندر موی من

آتشی شد بر دل و جانم گرفت{{سخ}}
راهزن شد راه ایمانم گرفت{{سخ}}
رفته بود از دست من دامان صبر{{سخ}}
چون ز پا افتادم آسانم گرفت

گم شدم در پهنه صحرای عشق{{سخ}}
در شبی چون چهره بختم سیاه{{سخ}}
ناگهان بی آنکه بتوانم گریخت{{سخ}}
بر سرم بارید باران گناه

مست بودم، مست عشق و مست ناز{{سخ}}
مردی آمد قلب سنگم را ربود{{سخ}}
بسکه رنجم داد و لذت دادمش{{سخ}}
ترک او کردم، چه می‌دانم که بود

مستیم از سر پرید، ای همنفس{{سخ}}
بار دیگر پر کن این پیمانه را{{سخ}}
خون بده، خون دل آن خود پرست{{سخ}}
تا بپایان آرم این افسانه را


{{فروغ فرخزاد}}
[[رده:اسیر فروغ فرخزاد]]