نظامی (شرف نامه)/فرستاده خاص پروردگار
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | نظامی (شرف نامه) (فرستاده خاص پروردگار) از نظامی |
' |
| فرستاده خاص پروردگار | رساننده حجت استوار | |
| گرانمایهتر تاج آزادگان | گرامیتر از آدمیزادگان | |
| محمد کازل تا ابد هر چه هست | به آرایش نام او نقش بست | |
| چراغی که پروانه بینش به دوست | فروغ همه آفرینش بدوست | |
| ضمان دار عالم سیه تا سپید | شفاعت گر روز بیم و امید | |
| درختی سهی سایه در باغ شرع | زمینی به اصل آسمانی به فرع | |
| زیارتگه اصل داران پاک | ولی نعمت فرع خواران خاک | |
| چراغی که تا او نیفروخت نور | ز چشم جهان روشنی بود دور | |
| سیاهی ده خال عباسیان | سپیدی بر چشم شماسیان | |
| لب از باد عیسی پر از نوش تر | تن از آب حیوان سیه پوشتر | |
| فلک بر زمین چار طاق افکنش | زمین بر فلک پنج نوبت زنش | |
| ستون خرد مسند پشت او | مه انگشت کش گشته ز انگشت او | |
| خراج آورش حاکم روم و ری | خراجش فرستاده کری و کی | |
| محیطی چه گویم چو بارنده میغ | به یک دست گوهر به یک دست تیغ | |
| به گوهر جهان را بیاراسته | به تیغ از جهان داد دین خواسته | |
| اگر شحنهای تیغ بر سر برد | سر تیغ او تاج و افسر برد | |
| به سر بردن خصم چون پی فشرد | به سر برد تیغی که بر سر نبرد | |
| قبای دو عالم بههم دوختند | وزان هر دو یک زیور افروختند | |
| چو گشت آن ملمع قبا جای او | به دستی کم آمد ز بالای او | |
| به بالای او کایزد آراستست | هم آرایش ایزدی راستست | |
| کلید کرم بوده در بند کار | گشاده بدو قفل چندین حصار | |
| فراخی بدو دعوت تنگ را | گواهی بر اعجاز او سنگ او | |
| تهی دست سلطان درویش پوش | غلامی خر و پادشاهی فروش | |
| ز معراج او در شب ترکتاز | معرج گران فلک را طراز | |
| شب از چتر معراج او سایهای | وز آن نردبان آسمان پایهای |