فروغی بسطامی (غزلیات)/دوش مستانه چه خوش گفت قدح پیمایی

'

فروغی بسطامی (غزلیات) (دوش مستانه چه خوش گفت قدح پیمایی) از فروغی بسطامی

'

دوش مستانه چه خوش گفت قدح پیمایی		که به از گوشه‌ی می‌خانه ندیدم جایی
آنچنان بی خبرم ساخت نگاه ساقی		که نه از می خبرم هست و نه از مینایی
با تو ای می غم ایام فراموشم شد		که فرح بخش و طرب خیز و نشاط افزایی
ترک سرمستی و در کردن خون هشیاری		طفل نادانی و در بردن دل دانایی
کافر عشق تو آزاده ز هر آیینی		بسته‌ی زلف تو آسوده ز هر سودایی
ذره را پرتو مهر تو کند خورشیدی		قطره را گردش جام تو کند دریای
عشق بازان تو را با مه و خورشید چه کار		کاهل بینش نروند از پی هر زیبایی
بر سر کوی تو جان را خوشی خواهم داد		زان که خوش صورت و خوش سیرت و خوش سیمایی
از کمند تو فروغی به سلامت بجهد		که ستم پیشه و عاشق کش و بی‌پروایی