فخرالدین عراقی (غزلیات)/بیا، تا بیدلان را زار بینی

'

فخرالدین عراقی (غزلیات) (بیا، تا بیدلان را زار بینی) از فخرالدین عراقی

'

بیا، تا بیدلان را زار بینی		روان خستگان افکار بینی
تن درماندگان رنجور یابی		دل بیچارگان بیمار بینی
به کوی عاشقان خود گذر کن		که مشتاقان خود را زار بینی
میان خاک و خون افتاده حیران		زهر جانب دو صد خونخوار بینی
بسا جان عزیز مستمندان		که بر خاک در خود خوار بینی
یکی اندر دل زار ضعیفان		نظر کن، تا غم و تیمار بینی
نبینی هیچ شادی در دل ما		ولی اندوه و غم بسیار بینی
دلا، با این همه امید دربند		که هم روزی رخ دلدار بینی
چو افتادی، عراقی، رو مگردان		اگر خواهی که روی یار بینی