عبید زاکانی (غزلیات)/میپزد باز سرم بیهده سودای دگر

'

عبید زاکانی (غزلیات) (میپزد باز سرم بیهده سودای دگر) از عبید زاکانی

'

میپزد باز سرم بیهده سودای دگر		میکند خاطر شوریده تمنای دگر
هوس سروقدی گرد دلم میگردد		که ندارد به جهان همسر و همتای دگر
دوش در کوی خودم نعره زنان دیده ز دور		گشته رسوای جهان با دو سه شیدای گرد
گفت کاین شیفته را باز چه حال افتاد است		نیست جز مسکنت و عجز مداوای دگر
چاره صبر است ز سعدی بشنو پند عبید		«سعدی امروز تحمل کن و فردای دگر»