سعدی (غزلیات)/ما بی تو به دل برنزدیم آب صبوری

'

سعدی (غزلیات) (ما بی تو به دل برنزدیم آب صبوری) از سعدی

'

ما بی تو به دل برنزدیم آب صبوری		چون سنگ دلان دل بنهادیم به دوری
بعد از تو که در چشم من آید که به چشمم		گویی همه عالم ظلماتست و تو نوری
خلقی به تو مشتاق و جهانی به تو روشن		ما از تو گریزان و تو از خلق نفوری
جز خط دلاویز تو بر طرف بناگوش		سبزه نشنیدم که دمد بر گل سوری
در باغ رو ای سرو خرامان که خلایق		گویند مگر باغ بهشتست و تو حوری
روی تو نه روییست کز او صبر توان کرد		لیکن چه کنم گر نکنم صبر ضروری
سعدی به جفا دست امید از تو ندارد		هم جور تو بهتر که ز روی تو صبوری