دیوان شمس/یک قوصره پر دارم ز سخن

'

دیوان شمس (غزلیات) (یک قوصره پر دارم ز سخن) از مولوی

'

یک قوصره پر دارم ز سخن		جان می‌شنود تو گوش مکن
دربند خودی زین سیر شدی		گیری سر خود ای بی‌سر و بن
چون مستمعان جمله بروند		گویم غم نو با یار کهن
کی سیر شود ماهی ز تری		یا تشنه حق از علم لدن
گر سیر شدند این مستمعان		جان می‌شنود از قرط اذن