دیوان شمس/شب شد و هنگام خلوتگاه شد

'

دیوان شمس (غزلیات) (شب شد و هنگام خلوتگاه شد) از مولوی

'

شب شد و هنگام خلوتگاه شد		قبله عشاق روی ماه شد
مه پرستان ماه خندیدن گرفت		شب روان خیزید وقت راه شد
خواب آمد ما و من‌ها لا شدند		وقت آن بی‌خواب الاالله شد
مغزها آمیخته با کاه تن		تن بخفت و دانه‌ها بی‌کاه شد
هندوان خرگاه تن را روفتند		ترک خلوت دید و در خرگاه شد
گفت و گوهای جهان را آب برد		وقت گفتن های شاهنشاه شد
شمس تبریزی چو آمد در میان		اهل معنی را سخن کوتاه شد