دیوان شمس/دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال

'

دیوان شمس (غزلیات) (دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال) از مولوی

'

دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال		برآ به چرخ حقایق دگر مگو ز خیال
ستاره‌ها بنگر از ورای ظلمت و نور		چو ذره رقص کنان در شعاع نور جلال
اگر چه ذره در آن آفتاب درنرسد		ولی ز تاب شعاعش شوند نور خصال
هر آن دلی که به خدمت خمید چون ابرو		گشاد از نظرش صد هزار چشم کمال
دهان ببند ز حال دلم که با لب دوست		خدای داند کو را چه واقعه‌ست و چه حال
مکن اشارت سوی دلم که دل آن نیست		مپر به سوی همایان شه بدان پر و بال
جراحت همه را از نمک بود فریاد		مرا فراق نمک‌هاش شد وبال وبال
چو ملک گشت وصالت ز شمس تبریزی		نماند حیله حال و نه التفات به قال