دیوان شمس/خیز که امروز جهان آن ماست
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (خیز که امروز جهان آن ماست) از مولوی |
' |
| خیز که امروز جهان آن ماست | جان و جهان ساقی و مهمان ماست | |
| در دل و در دیده دیو و پری | دبدبه فر سلیمان ماست | |
| رستم دستان و هزاران چو او | بنده و بازیچه دستان ماست | |
| بس نبود مصر مرا این شرف | این که شهش یوسف کنعان ماست | |
| خیز که فرمان ده جان و جهان | از کرم امروز به فرمان ماست | |
| زهره و مه دف زن شادی ماست | بلبل جان مست گلستان ماست | |
| کاسه ارزاق پیاپی شدهست | کیسه اقبال حرمدان ماست | |
| شاه شهی بخش طرب ساز ماست | یار پری روی پری خوان ماست | |
| آن ملک مفخر چوگان و گوی | شکر که امروز به میدان ماست | |
| آن ملک مملکت جان و دل | در دل و در جان پریشان ماست | |
| کیست در آن گوشه دل تن زده | پیش کشش کو شکرستان ماست | |
| خازن رضوان که مه جنتست | مست رضای دل رضوان ماست | |
| شور درافکنده و پنهان شده | او نمک عمر و نمکدان ماست | |
| گوشه گرفتست و جهان مست اوست | او خضر و چشمه حیوان ماست | |
| چون نمک دیگ و چو جان در بدن | از همه ظاهرتر و پنهان ماست | |
| نیست نماینده و خود جمله اوست | خود همه ماییم چو او آن ماست | |
| بیش مگو حجت و برهان که عشق | در خمشی حجت و برهان ماست |