دیوان شمس/بگذشت روز با تو جانا به صد سعادت

'

دیوان شمس (غزلیات) (بگذشت روز با تو جانا به صد سعادت) از مولوی

'

بگذشت روز با تو جانا به صد سعادت		افغان که گشت بی‌گه ترسم ز خیربادت
گویی مرا شبت خوش خوش کی به دست آتش		آتش بود فراقت حقا و زان زیادت
عاشق به شب بمردی والله که جان نبردی		الا خیال خوبت شب می‌کند عیادت
در گوش من بگفتی چیزی ز سر جفتی		منکر مشو مگو کی دانم که هست یادت
راز تو را بخوردم شب را گواه کردم		شب از سیاه کاری پنهان کند عبادت