دیوان شمس/اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | دیوان شمس (غزلیات) (اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد) از مولوی |
' |
| اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد | گر این درخت بخندد از آن بهار چه باشد | |
| وگر به پیش من آید خیال یار که چونی | حیات نو بپذیرد تن نزار چه باشد | |
| شکار خسته اویم به تیر غمزه جادو | گرم به مهر بخواند که ای شکار چه باشد | |
| چو کاسه بر سر آبم ز بیقراری عشقش | اگر رسم به لب دوست کوزه وار چه باشد | |
| کنار خاک ز اشکم چو لعل و گوهر پر شد | اگر به وصل گشاید دمی کنار چه باشد | |
| بگفت چیست شکایت هزار بار گشادم | ز بحر ماهی جان را هزار بار چه باشد | |
| من از قطار حریفان مهار عقل گسستم | به پیش اشتر مستش یکی مهار چه باشد | |
| اگر مهار گسستم وگرچه بار فکندم | یکی شتر کم گیری از این قطار چه باشد | |
| دلم به خشم نظر میکند که کوته کن هین | اگر بجست یکی نکته از هزار چه باشد | |
| چو احمدست و ابوبکر یار غار دل و عشق | دو نام بود و یکی جان دو یار غار چه باشد | |
| انار شیرین گر خود هزار باشد وگر یک | چو شد یکی به فشردن دگر شمار چه باشد | |
| خمار و خمر یکستی ولی الف نگذارد | الف چو شد ز میانه ببین خمار چه باشد | |
| چو شمس مفخر تبریز ماه نو بنماید | در آن نمایش موزون ز کار و بار چه باشد |