خواجوی کرمانی (غزلیات)/گشت معلوم کنون قیمت ایام وصال
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | خواجوی کرمانی (غزلیات) (گشت معلوم کنون قیمت ایام وصال) از خواجوی کرمانی |
' |
| گشت معلوم کنون قیمت ایام وصال | که وصالت متصور نشود جز بخیال | |
| گر میسر نشود با توام امکان وصول | نیست ممکن که فراموش کنم عهد وصال | |
| هر سحر چاک زنم دامن جانرا چون صبح | تا گریبان تو شد مطلع خورشید جمال | |
| هست چون خال سیاه تو مرا روز سپید | گشت چون زلف تو آشفته مرا صورت حال | |
| شکرت شور جهانی و جهانی مشتاق | عالمی تشنه و عالم همه پرآب زلال | |
| تا نگوئی که حرامست مرا بیتو نظر | که حرامست نظر بیتو و می با توحلال | |
| تنم از شوق جمالت شده از مویه چو موی | دلم از درد فراقت شده از ناله چو نال | |
| قامتم نون و دل از غم شده چون حلقهی میم | لیک برحال دلم جیم سر زلف تو دال | |
| نه بحالم نظری میکنی ای نرگس چشم | نه ز حالم خبری میدهی ای مشکین خال | |
| مهر من برمه رویت نپذیرد نقصان | مهر را گرچه میسر نشود دفع زوال | |
| عیش من بی لب شیرین تو تلخست ولیک | تو ملولی و مرا هست ز غیر تو ملال | |
| ظاهر آنست که از خود برود بلبل مست | چو نسیم چمن آرد نفس باد شمال | |
| خوش بود نالهی عشاق بهنگام صبوح | خواجو ار عاشقی از پردهی عشاق بنال |