خواجوی کرمانی (غزلیات)/که می‌رود که پیامم به شهریار رساند

'

خواجوی کرمانی (غزلیات) (که می‌رود که پیامم به شهریار رساند) از خواجوی کرمانی

'

که می‌رود که پیامم به شهریار رساند		حدیث بنده‌ی مخلص بشهریار رساند
درود دیده‌ی گوهر نثار لعل فشانم		بدان عقیق گهر پوش آبدار رساند
دعا و خدمت میخوارگان بوقت صبوحی		بدان دو نرگس میگون پرخمار رساند
ز راه لطف بجز باد نوبهار که باشد		که حال بلبل بیدل بنوبهار رساند
اگر بنامه غم روزگار باز نمایم		کسی که نامه رساند بروزگار رساند
هوا گرفتم و جانرا بدست آه سپردم		ببوی آنکه چو بادش بدان دیار رساند
تنم ز ضعف چنان شد که بادش ار برباید		بیک نفس بسر کوی آن نگار رساند
ولی بمنزل یاران نسیم باد بهاران		گمان مبر که ز خاکم بجز غبار رساند
مگر برید صبا اشتیاق نامه‌ی خواجو		بکوی یار کند منزل و بیار رساند