حافظ (غزلیات)/ما ز یاران چشم یاری داشتیم

'

حافظ (غزلیات) (ما ز یاران چشم یاری داشتیم) از حافظ

'

ما ز یاران چشم یاری داشتیم		خود غلط بود آن چه می پنداشتیم
تا درخت دوستی کی بر دهد		حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم
گفت و گو آیین درویشی نبود		ور نه با تو ماجراها داشتیم
شیوه چشمت فریب جنگ داشت		ما ندانستیم و صلح انگاشتیم
گلبن حسنت نه خود شد دلفروز		ما دم همت بر او بگماشتیم
نکته‌ها رفت و شکایت کس نکرد		جانب حرمت فرو نگذاشتیم
گفت خود دادی به ما دل حافظا		ما محصل بر کسی نگماشتیم