انوری (مقطعات)/ایا خسروی کز پی جاه خویش
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
| ' | انوری (مقطعات) (ایا خسروی کز پی جاه خویش) از انوری |
' |
| ایا خسروی کز پی جاه خویش | فلک را به جاهت نیاز آمدست | |
| ازین یک غلام تو یعنی جهان | که با خفته بختم به راز آمدست | |
| که داند که بیصبر کوتاه عمر | برویم چه رنج دراز آمدست | |
| نگوئیش کاندر جفای فلان | ز ما کی ترا این جواز آمدست | |
| به کشتی نوحم رسان هین که غم | چو طوفان به گردم فراز آمدست | |
| ترا سهل باشد مرا ممتنع | نه پای تو در سنگ آز آمدست | |
| بده زانکه کارم درین کوچ تنگ | تو گویی مگر ترکتاز آمدست | |
| از آن پس که اسبی و فرشیم نیست | به زینی و یک خیمه باز آمدست |