آزادگان بیدل شیرازی

خوشست عمر به مستی بریز باده به جامم

که تا ز خود بستاند درین دو روزه مدامم

مگو ز صحبت آزادگان که بسته به قیدم

حدیث سوختگان را ز من مپرس که خامم

ز دست رفته مرا دین برای دنیا و افسوس

نه عقباست کنونم نه دنیاست به کامم

گناه بی حد و امید عفو و دوزخ و فردوس

به جز خدا نداند کسی سزای کدامم

جهان و خلق جهانراست جمله نام و نشانی

ندانم آنکه چه ام کیستم کجا و چه نامم

وگر نعیم به طاعت و جحیم به عصیان

محقق است که باشد کدام ازین دو مقامم

بیدل چرا زنم حلقه بر در هر ذی وجود

همین بس است که بر درگهش کمینه غلامم

در ویکی‌پدیا موجود است:

آزادگان بیدل شیرازی

M rastgar ‏۱ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۰۷:۳۷ (UTC)––––