https://mashruteh.org/wiki/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=PedramBot 2026-04-20T12:01:16Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.39.17 https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%D8%A8%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D8%B3%DB%8C_%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%AF%D9%88%DB%8C&diff=16099 2008-07-03T17:58:38Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(برآمد بسی روزگاران بدوی)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|برآمد بسی روزگاران بدوی|که خسرو سوی سیستان کرد روی}}<br /> {{ب|که آنجا کند زندواستا روا|کند موبدان را بدانجا گوا}}<br /> {{ب|چو آنجا رسید آن گرانمایه شاه|پذیره شدش پهلوان سپاه}}<br /> {{ب|شه نیمروز آن که رستمش نام|سوار جهاندیده همتای سام}}<br /> {{ب|ابا پیردستان که بودش پدر|ابا مهتران و گزینان در}}<br /> {{ب|به شادی پذیره شدندش به راه|ازو شادمان گشت فرخنده شاه}}<br /> {{ب|به ز اولش بردند مهمان خویش|همه بنده‌وار ایستادند پیش}}<br /> {{ب|وزو زند و کشتی بیاموختند|ببستند و آذر برافروختند}}<br /> {{ب|برآمد برین میهمانی دو سال|همی خورد گشتاسپ با پور زال}}<br /> {{ب|به هرجا کجا شهریاران بدند|از آن کار گشتاسپ آگه شدند}}<br /> {{ب|که او مر سر پهلوان را ببست|تن پیلوارش به آهن بخست}}<br /> {{ب|به زاولستان شد به پیغمبری|که نفرین کند بر بت آزری}}<br /> {{ب|بگشتند یکسر ز فرمان شاه|به هم برشکستند پیمان شاه}}<br /> {{ب|چو آگاهی آمد به بهمن که شاه|ببستست آن شیر را بی‌گناه}}<br /> {{ب|نبرده گزینان اسفندیار|از آنجا برفتند تیماردار}}<br /> {{ب|همی داشتند از سپه دست باز|پس اندر گرفتند راه دراز}}<br /> {{ب|به پیش گو اسفندیار آمدند|کیانزادگان شیروار آمدند}}<br /> {{ب|پدر را به رامش همی داشتند|به زندانش تنها بگذاشتند}}<br /> {{ب|پس آگاهی آمد به سالار چین|که شاه از گمان اندر آمد به کین}}<br /> {{ب|بر آشفت خسرو به اسفندیار|به زندان و بندش فرستاد خوار}}<br /> {{ب|خود از بلخ زی زابلستان کشید|بیابان گذارید و سیحون بدید}}<br /> {{ب|به ز اول نشستست مهمان زال|برین روزگاران برآمد دو سال}}<br /> {{ب|به بلخ اندرون است لهراسپ شاه|نماندست از ایرانیان و سپاه}}<br /> {{ب|مگر هفتصد مرد آتش‌پرست|همه پیش آذر برآورده دست}}<br /> {{ب|جز ایشان به بلخ اندرون نیست کس|از آهنگ‌داران همینند و بس}}<br /> {{ب|مگر پاسبانان کاخ همای|هلا زود برخیز و چندین مپای}}<br /> {{ب|مهان را همه خواند شاه چگل|ابر جنگ لهراسپشان داد دل}}<br /> {{ب|بدانید گفتا که گشتاسپ شاه|سوی نیمروز او سپردست راه}}<br /> {{ب|به ز اول نشستست با لشکرش|سواری نه اندر همه کشورش}}<br /> {{ب|کنون است هنگام کین خواستن|بباید بسیچید و آراستن}}<br /> {{ب|پسرش آن گرانمایه اسفندیار|به بند گران اندرست استوار}}<br /> {{ب|کدام است مردی پژوهنده راز|که پیماید این ژرف راه دراز}}<br /> {{ب|نراند به راه ایچ و بیره رود|ز ایران هراسان و آگه رود}}<br /> {{ب|یکی جادوی بود نامش ستوه|گذارند راه و نهفته پژوه}}<br /> {{ب|منم گفت آهسته و نامجوی|چه باید ترا هرچ باید بگوی}}<br /> {{ب|بفرمود و گفتش به ایران خرام|نگهبان آتش ببین تا کدام}}<br /> {{ب|پژوهنده‌ی راز پیمود راه|به بلخ گزین شد که بدگاه شاه}}<br /> {{ب|ندید اندرو شاه گشتاسپ را|پرستنده‌یی دید و لهراسپ را}}<br /> {{ب|بشد همچنان پیش خاقان بگفت|به رخ پیش او بر زمین را برفت}}<br /> {{ب|چو ارجاسپ آگاه شد شاد گشت|از اندوه دیرینه آزاد گشت}}<br /> {{ب|سران را همه خواند و گفتا روید|سپاه پراگنده گرد آورید}}<br /> {{ب|برفتند گردان لشکر همه|به کوه و بیابان و جای رمه}}<br /> {{ب|بدو باز خواندند لشکرش را|گزیده سواران کشورش را}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%DA%86%D9%88_%D8%A2%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%B4%D8%AF_%D8%B4%D8%A7%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D9%85%D8%AF_%D9%BE%D8%B3%D8%B1&diff=16098 2008-07-03T17:57:07Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(چو آگاه شد شاه کامد پسر)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|چو آگاه شد شاه کامد پسر|کلاه کیان برنهاده به سر}}<br /> {{ب|مهان و کهان را همه خواند پیش|همه زندو استا به نزدیک خویش}}<br /> {{ب|همه موبدان را به کرسی نشاند|پس آن خسرو تیغ‌زن را بخواند}}<br /> {{ب|بیا مدگو و دست‌کرده به‌کش|به پیش پدر شد پرستارفش}}<br /> {{ب|شه خسروان گفت با موبدان|بدان رادمردان و اسپهبدان}}<br /> {{ب|چه گویید گفتا که آزاده‌اید|به سختی همه پرورش داده‌اید}}<br /> {{ب|به گیتی کسی را که باشد پسر|بدو شاد باشد دل تاجور}}<br /> {{ب|به هنگام شیرش به دایه دهد|یکی تاج زرینش بر سر نهد}}<br /> {{ب|همی داردش تا شود چیره دست|بیاموزدش خوردن و بر نشست}}<br /> {{ب|بسی رنج بیند گرانمایه مرد|سواری کندش آزموده نبرد}}<br /> {{ب|چو آزاده را ره به مردی رسد|چنان زر که از کان به زردی رسد}}<br /> {{ب|مرادش بجوید چو جویندگان|ورا بیش گویند گویندگان}}<br /> {{ب|سواری شود نیک پیروز رزم|سر انجمنها به رزم و به بزم}}<br /> {{ب|چو نیرو کند با سر و یال و شاخ|پدر پیر گشته نشسته به کاخ}}<br /> {{ب|جهان را کند یکسره زو تهی|نباشد سزاوار تخت مهی}}<br /> {{ب|ندارد پدر جز یکی نام تخت|نشسته در ایوان نگهبان رخت}}<br /> {{ب|پسر را جهان و درفش و سپاه|پدر را یکی تاج و زرین کلاه}}<br /> {{ب|نباشد بر آن پور همداستان|پسندند گردان چنین داستان}}<br /> {{ب|ز بهر یکی تاج و افسر پسر|تن باب را دور خواهد ز سر}}<br /> {{ب|کند با سپاهش پس آهنگ اوی|نهاده دلش تیز بر جنگ اوی}}<br /> {{ب|چه گویید پیران که با این پسر|چه نیکو بود کار کردن پدر؟}}<br /> {{ب|گزینانش گفتند کای شهریار|نیاید خود این هرگز اندر شمار}}<br /> {{ب|پدر زنده و پور جویای گاه|ازین خامتر نیز کاری مخواه}}<br /> {{ب|جهاندار گفتا که اینک پسر|که آهنگ دارد به جای پدر}}<br /> {{ب|ولیکن من او را به چوبی زنم|که گیرند عبرت همه بر زنم}}<br /> {{ب|ببندم چنانش سزاوار پس|ببندی که کس را نبستست کس}}<br /> {{ب|پسر گفت کای شاه آزاده خوی|مرا مرگ تو کی کند آرزوی}}<br /> {{ب|ندانم گناهی من ای شهریار|که کردستم اندر همه روزگار}}<br /> {{ب|به جان تو ای شاه گر بد به دل|گمان برده‌ام پس سرم برگسل}}<br /> {{ب|ولیکن تو شاهی و فرمان تراست|ترا ام من و بند و زندان تراست}}<br /> {{ب|کنون بند فرما وگر خواه کش|مرا دل درست است و آهسته هش}}<br /> {{ب|سر خسروان گفت بند آورید|مر او را ببندید و زین مگذرید}}<br /> {{ب|به پیش آوریدند آهنگران|غل و بند و زنجیرهای گران}}<br /> {{ب|در آن انجمن کس به خواهش زبان|نجنبید بر شهریار جهان}}<br /> {{ب|ببستند او را سر و دست و پای|به پیش جهاندار گیهان خدای}}<br /> {{ب|چنانش ببستند پای استوار|که هر کس همی دید بگریست زار}}<br /> {{ب|چو کردند زنجیر بر گردنش|بفرمود بسته بدر بردنش}}<br /> {{ب|بیارید گفتا یکی پیل نر|دونده پرنده چو مرغی به پر}}<br /> {{ب|فراز آوریدند پیلی چو نیل|مر او را ببستند بر پشت پیل}}<br /> {{ب|چو بردندش از پیش فرخ پدر|دو دیده پر از آب و رخساره تر}}<br /> {{ب|فرستاد سوی دژ گنبدان|گرفته پس و پیش اسپهبدان}}<br /> {{ب|پر از درد بردند بر کوهسار|ستون آوریدند ز آهن چهار}}<br /> {{ب|بکرده ستونها بزرگ آهنین|سر اندر هوا و بن اندر زمین}}<br /> {{ب|مر او را بر آنجا ببستند سخت|ز تختش بیفگند و برگشت بخت}}<br /> {{ب|نگهبان او کرد پس‌اند مرد|گو پهلوان زاده با داغ و درد}}<br /> {{ب|بدان تنگی اندر همی زیستی|زمان تا زمان زار بگریستی}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%86_%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1&diff=16097 2008-07-03T17:56:57Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(بدان روزگار اندر اسفندیار)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|بدان روزگار اندر اسفندیار|به دشت اندرون بد ز بهر شکار}}<br /> {{ب|از آن دشت آواز کردش کسی|که جاماسپ را کرد خسرو گسی}}<br /> {{ب|چو آن بانگ بشنید آمد شگفت|بپیچید و خندیدن اندر گرفت}}<br /> {{ب|پسر بود او را گزیده چهار|همه رزمجوی و همه نیزه‌دار}}<br /> {{ب|یکی نام بهمن دوم مهرنوش|سیم نام او بد دل افروز طوش}}<br /> {{ب|چهارم بدش نام نوشاذرا|نهادی کجا گنبد آذرا}}<br /> {{ب|به شاه جهان گفت بهمن پسر|که تا جاودان سبز بادات سر}}<br /> {{ب|یکی ژرف خنده بخندید شاه|نیابم همی اندرین هیچ راه}}<br /> {{ب|بدو گفت پورا بدین روزگار|کس آید مرا از در شهریار}}<br /> {{ب|که آواز بشنیدم از ناگهان|بترسم که از گفته‌ی بیرهان}}<br /> {{ب|ز من خسرو آزار دارد همی|دلش از رهی بار دارد همی}}<br /> {{ب|گرانمایه فرزند گفتا چرا|چه کردی تو با خسرو کشورا}}<br /> {{ب|سر شهریارانش گفت ای پسر|ندانم گناهی بجای پدر}}<br /> {{ب|مگر آن که تا دین بیاموختم|همی در جهان آتش افروختم}}<br /> {{ب|جهان ویژه کردم به برنده تیغ|چرا دارد از من دل شاه میغ}}<br /> {{ب|همانا دلش دیو بفریفتست|که بر کشتن من بیاشیفتست}}<br /> {{ب|همی تا بدین اندرون بود شاه|پدید آمد از دور گرد سیاه}}<br /> {{ب|چراغ جهان بود دستور شاه|فرستاده‌ی شاه زی پور شاه}}<br /> {{ب|چو از دور دیدش ز کهسار گرد|بدانست کامد فرستاده مرد}}<br /> {{ب|پذیره شدش گرد فرزند شاه|همی بود تا او بیامد ز راه}}<br /> {{ب|ز باره‌ی چمنده فرود آمدند|گوو پیر هر دو پیاده شدند}}<br /> {{ب|بپرسید ازو فرخ اسفندیار|که چون است شاه آن گو نامدار}}<br /> {{ب|خردمند گفتا درست است و شاد|برش را ببوسید و نامه بداد}}<br /> {{ب|درست از همه کارش آگاه کرد|که مر شاه را دیو بیراه کرد}}<br /> {{ب|خردمند را گفتش اسفندیار|چه بینی مرا اندرین روی کار}}<br /> {{ب|گراید ونک با تو بیایم به در|نه نیکو کند کار با من پدر}}<br /> {{ب|وراید ونک نایم به فرمانبری|برون کرده باشم سر از کهتری}}<br /> {{ب|یکی چاره ساز ای خردمند پیر|نباید چنین ماند بر خیره خیر}}<br /> {{ب|خردمند گفت ای شه پهلوان|بدانندگی پیروبختت جوان}}<br /> {{ب|تو دانی که خشم پدر بر پسر|به از جور مهتر پسر بر پدر}}<br /> {{ب|بیایدت رفتن چنین است روی|که هرچ او کند پادشاه است اوی}}<br /> {{ب|برین برنهادند و گشتند باز|فرستاده و پور خسرو نیاز}}<br /> {{ب|یکی جای خوبش فرود آورید|به کف برگرفتند هر دو نبید}}<br /> {{ب|به پیشش همی عود می‌سوختند|توگفتی همی آتش افروختند}}<br /> {{ب|دگر روز بنشست بر تخت خویش|ز لشکر بیامد فراوان به پیش}}<br /> {{ب|همه لشکرش را به بهمن سپرد|وزآنجا خرامید با چند گرد}}<br /> {{ب|بیامد به درگاه آزاده شاه|کمر بسته و بر نهاده کلاه}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%DB%8C%DA%A9%DB%8C_%D8%B1%D9%88%D8%B2_%D8%A8%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA_%DA%A9%DB%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1&diff=16096 2008-07-03T17:56:47Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(یکی روز بنشست کی شهریار)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|یکی روز بنشست کی شهریار|به رامش بخورد او می خوشگوار}}<br /> {{ب|یکی سرکشی بود نامش گرزم|گوی نامجو آزموده به رزم}}<br /> {{ب|به دل کین همی داشت ز اسفندیار|ندانم چه‌شان بود آغاز کار}}<br /> {{ب|به هر جای کاو از او آمدی|ازو زشت گفتی و طعنه زدی}}<br /> {{ب|نشسته بد او پیش فرخنده شاه|رخ از درد زرد و دل از کین تباه}}<br /> {{ب|فراز آمد از شاهزاده سخن|نگر تا چه بد آهو افگند بن}}<br /> {{ب|هوا زی یکی دست بر دست زد|چو دشمن بود گفت فرزند بد}}<br /> {{ب|فرازش نباید کشیدن به پیش|چنین گفت آن موبد راست کیش}}<br /> {{ب|که چون پور با سهم و مهتر شود|ازو باب را روز بتر شود}}<br /> {{ب|رهی کز خداوند سر بر کشید|از اندازه‌اش سر بباید برید}}<br /> {{ب|چو از رازدار این شنیدم نخست|نیامد مرا این گمانی درست}}<br /> {{ب|جهانجوی گفت این سخن چیست باز|خداوند این راز که وین چه راز}}<br /> {{ب|کیان شاه را گفت کای راست گوی|چنین راز گفتن کنون نیست روی}}<br /> {{ب|سر شهریاران تهی کرد جای|فریبنده را گفت نزد من آی}}<br /> {{ب|بگوی این همه سربسر پیش من|نهان چیست زان اژدها کیش من}}<br /> {{ب|گرزم بدآهوش گفت از خرد|نباید جز آن چیز کاندر خورد}}<br /> {{ب|مرا شاه کرد از جهان بی‌نیاز|سزد گر ندارم بد از شاه باز}}<br /> {{ب|ندارم من از شاه خود باز پند|وگر چه مر او را نیاید پسند}}<br /> {{ب|که گر راز گویمش و او نشنود|به از راز کردنش پنهان شود}}<br /> {{ب|بدان ای شهنشاه کاسفندیار|بسیچد همی رزم را روی کار}}<br /> {{ب|بسی لشکر آمد به نزدیک اوی|جهانی سوی او نهادست روی}}<br /> {{ب|برآن است اکنون که بندد ترا|به شاهی همی بد پسندد ترا}}<br /> {{ب|ترا گر بدست آورد زود بست|کند مرجهان را همه زیر دست}}<br /> {{ب|تو دانی که آن است اسفندیار|که او را به رزم اندرون نیست یار}}<br /> {{ب|چنو حلقه کرد آن کمند بتاب|پذیره نیارد شدن آفتاب}}<br /> {{ب|کنون از شنیده بگفتمت راز|تو به‌دان کنون رای و فرمان تراست}}<br /> {{ب|چو با شاه ایران گرزم این براند|گو نامبردار خیره بماند}}<br /> {{ب|چنین گفت هرگز که دید این شگفت|دژم گشت و ز پور کینه گرفت}}<br /> {{ب|نخورد ایچ می نیز و رامش نکرد|ابی بزم بنشست با باد سرد}}<br /> {{ب|از آن بدسگالش نیامدش خواب|ز اسفندیارش گرفته شتاب}}<br /> {{ب|چو از کوهساران سپیده دمید|فروغ ستاره ببد ناپدید}}<br /> {{ب|بخواند آن جهاندیده جاماسپ را|کجا بیش دیدست لهراسپ را}}<br /> {{ب|بدو گفت شو پیش اسفندیار|بخوان و مر او را به ره باش یار}}<br /> {{ب|بگویش که برخیز ونزد من آی|چو نامه بخوانی به ره بر مپای}}<br /> {{ب|که کار بزرگست پیش اندرا|تو پایی همی این همه کشورا}}<br /> {{ب|یکی کار اکنون همی بایدا|که بی تو چنین کار برنایدا}}<br /> {{ب|نوشته نوشتش یکی استوار|که ای نامور فرخ اسفندیار}}<br /> {{ب|فرستادم این پیر جاماسپ را|که دستور بد شاه لهراسپ را}}<br /> {{ب|چو او را ببینی میان را ببند|ابا او بیا برستور نوند}}<br /> {{ب|اگر خفته‌ای زود برجه به پای|وگر خود به پایی زمانی مپای}}<br /> {{ب|خردمند شد نامه شاه برد|به تازنده کوه و بیابان سپرد}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%DA%A9%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D8%B2%D8%A7%D9%86_%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1&diff=16095 2008-07-03T17:56:36Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(کی نامبردار زان روزگار)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|کی نامبردار زان روزگار|نشست از بر گاه آن شهریار}}<br /> {{ب|گزینان لشکرش را بار داد|بزرگان و شاهان مهتر نژاد}}<br /> {{ب|ز پیش اندر آمد گو اسفندیار|به دست اندرون گرزه‌ی گاوسار}}<br /> {{ب|نهاده به سر برکیانی کلاه|به زیر کلاهش همی تافت ماه}}<br /> {{ب|باستاد در پیش او شیر فش|سرافگنده و دست کرده به کش}}<br /> {{ب|چو شاه جهان روی او را بدید|ز جان و جهانش به دل برگزید}}<br /> {{ب|بدو گفت شاه ای یل اسفندیار|همی آرزو بایدت کارزار}}<br /> {{ب|یل تیغ زن گفت فرمان تراست|کی تو شهریاری و گیهان تراست}}<br /> {{ب|کی نامور تاج زرینش داد|در گنجها را برو بر گشاد}}<br /> {{ب|همه کار ایران مر او را سپرد|که او را بدی پهلوی دستبرد}}<br /> {{ب|درفشی بدو داد و گنج و سپاه|هنوزت نبد گفت هنگام گاه}}<br /> {{ب|برو گفت و پا را به زین اندرآر|همه کشورت را به دین اندرآر}}<br /> {{ب|بشد تیغ زن گردکش پورشاه|بگردید بر کشورش با سپاه}}<br /> {{ب|به روم به هندوستان برگذشت|ز دریا و تاریکی اندر گذشت}}<br /> {{ب|شه روم و هندوستان و یمن|همه نامه کردند بر تهمتن}}<br /> {{ب|وزو دین گزارش همی خواستند|مرین دین به را بیاراستند}}<br /> {{ب|گزارش همی کرد اسفندیار|به فرمان یزدان همی بست کار}}<br /> {{ب|چو آگه شدند از نکو دین اوی|گرفتند ازو دین و آیین اوی}}<br /> {{ب|بتان از سر کوه می‌سوختند|بجای بت آذر برافروختند}}<br /> {{ب|همه نامه کردند زی شهریار|که ما دین گرفتیم ز اسفندیار}}<br /> {{ب|ببستیم کشتی و بگرفت باژ|کنونت نشاید ز ما خواست باژ}}<br /> {{ب|که ما راست گشتیم و ایزدپرست|کنون زندو استا سوی ما فرست}}<br /> {{ب|چو شه نامه‌ی شهریاران بخواند|نشست از بر گاه و یاران بخواند}}<br /> {{ب|فرستاد زندی به هر کشوری|به هر نامداری و هر مهتری}}<br /> {{ب|بفرمود تا نامور پهلوان|همی گشت هر سو به گرد جهان}}<br /> {{ب|به هرجا که آن شاه بنهاد روی|بیامد پذیره کسی پیش اوی}}<br /> {{ب|همه کس مر او را به فرمان شدند|بدان در جهان پاک پنهان شدند}}<br /> {{ب|چو گیتی همه راست شد بر پدرش|گشاد از میان باز زرین کمرش}}<br /> {{ب|به شادی نشست از بر تخت و گاه|بیاسود یک چندگه با سپاه}}<br /> {{ب|برادرش را خواند فرشید ورد|سپاهی برون کرد مردان مرد}}<br /> {{ب|بدو داد و دینار دادش بسی|خراسان بدو داد و کردش گسی}}<br /> {{ب|چو یکچند گاهی برآمد برین|جهان ویژه گشت از بدو پاک دین}}<br /> {{ب|فرسته فرستاد سوی پدر|که ای نامور شاه پیروزگر}}<br /> {{ب|جهان ویژه کردم به دین خدای|به کشور برافگنده سایه‌ی همای}}<br /> {{ب|کسی را بنیز از کسی بیم نه|به گیتی کسی بی زر و سیم نه}}<br /> {{ب|فروزنده گیتی به سان بهشت|جهان گشته آباد و هر جای کشت}}<br /> {{ب|سواران جهان را همی داشتند|چو برزیگران تخم می‌کاشتند}}<br /> {{ب|بدین‌سان ببوده سراسر جهان|به گیتی شده گم بد بدگمان}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%DA%A9%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1_%D9%81%D8%B1%D8%AE%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%B4%D8%A7%D9%87&diff=16094 2008-07-03T17:56:26Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(کی نامبردار فرخنده شاه)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|کی نامبردار فرخنده شاه|سوی گاه بازآمد از رزمگاه}}<br /> {{ب|به بستور گفتا که فردا پگاه|سوی کشور نامور کش سپاه}}<br /> {{ب|بیامد سپهبد هم از بامداد|بزد کوس و لشکر بنه بر نهاد}}<br /> {{ب|به ایران زمین باز کردند روی|همه خیره دل گشته و جنگجوی}}<br /> {{ب|همه خستگان را ببردند نیز|نماندند از خواسته نیز چیز}}<br /> {{ب|به ایران زمین باز بردندشان|به دانا پزشکان سپردندشان}}<br /> {{ب|چو شاه جهان باز شد باز جای|به پور مهین داد فرخ همای}}<br /> {{ب|سپه را به بستور فرخنده داد|عجم را چنین بود آیین و داد}}<br /> {{ب|بدادش از آزادگان ده هزار|سواران جنگی و نیزه گزار}}<br /> {{ب|بفرمود وگفت ای گورزمساز|یکی تا برشاه توران بتاز}}<br /> {{ب|به ایتاش و خلخ ستان بر گذر|بکش هر ک یابی به کین پدر}}<br /> {{ب|ز هر چیز بایست بردش به کار|بدادش همه بی‌مر و بی‌شمار}}<br /> {{ب|هم آنگاه بستور برد آن سپاه|و شاه جهان از بر تخت و گاه}}<br /> {{ب|نشست وکیی تاج بر سر نهاد|سپه را همه یکسره بار داد}}<br /> {{ب|در گنج بگشاد وز خواسته|سپه را همه کرد آراسته}}<br /> {{ب|سران را همه شهرها داد نیز|کسی را نماند ایچ ناداده چیز}}<br /> {{ب|کرا پادشاهی سزا بد بداد|کرا پایه بایست پایه نهاد}}<br /> {{ب|چو اندر خور کارشان داد ساز|سوی خانهاشان فرستاد باز}}<br /> {{ب|خرامید برگاه و باره ببست|به کاخ شهنشاهی اندر نشست}}<br /> {{ب|بفرمود تا آذر افروختند|برو عود و عنبر همی سوختند}}<br /> {{ب|زمینش بکردند از زر پاک|همه هیزمش عود و عنبرش خاک}}<br /> {{ب|همه کاخ را کار اندام کرد|پسش خان گشتاسپبان نام کرد}}<br /> {{ب|بفرمود تا بردر گنبدش|بدادند جاماسپ را موبدش}}<br /> {{ب|سوی مرز دارانش نامه نوشت|که ما را خداوند یافه نهشت}}<br /> {{ب|شبان شده تیره‌مان روز کرد|کیان را به هر جای پیروز کرد}}<br /> {{ب|به نفرین شد ارجاسپ ناآفرین|چنین است کار جهان آفرین}}<br /> {{ب|چو پیروزی شاهتان بشنوید|گزیتی به آذر پرستان دهید}}<br /> {{ب|چو آگاه شد قیصر آن شاه روم|که فرخ شد آن شاه و ارجاسپ شوم}}<br /> {{ب|فرسته فرستاد باخواسته|غلامان و اسپان آراسته}}<br /> {{ب|شه بت‌پرستان و رایان هند|گزیتش بدادند شاهان سند}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%DA%86%D9%88_%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D8%B1_%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D8%B1%D9%81%D8%AA&diff=16093 2008-07-03T17:56:16Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(چو ترکان بدیدند کار جاسپ رفت)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|چو ترکان بدیدند کار جاسپ رفت|همی آید از هر سوی تیغ تفت}}<br /> {{ب|همه سرکشانشان پیاده شدند|به پیش گو اسفندیار آمدند}}<br /> {{ب|کمانهای چاچی بینداختند|قبای نبردی برون آختند}}<br /> {{ب|به زاریش گفتند گر شهریار|دهد بندگان را به جان زینهار}}<br /> {{ب|به دین اندر آییم و خواهش کنیم|همه آذران را نیایش کنیم}}<br /> {{ب|ازیشان چو بشنید اسفندیار|به جان و به تن دادشان زینهار}}<br /> {{ب|بر آن لشکر فرخ آواز داد|گو نامبردار فرخ نژاد}}<br /> {{ب|که ای نامداران ایرانیان|بگردید زین لشکر چینیان}}<br /> {{ب|کنون کاین سپاه عدو گشت پست|ازین سهم و کشتن بدارید دست}}<br /> {{ب|که بس زاروارند و بیچاره‌وار|دهید این سگان را بجان زینهار}}<br /> {{ب|بدارید دست از گرفتن کنون|مبندید کس را مریزید خون}}<br /> {{ب|متازید و این کشتگان مسپرید|بگردید و این خستگان بشمرید}}<br /> {{ب|مگیریدشان بهر جان زریر|بر اسپان جنگی مپایید دیر}}<br /> {{ب|چو لشکر شنیدند آواز اوی|شدند از بر خستگان باز او (ی)}}<br /> {{ب|به لشکر گه خود فرود آمدند|به پیروز گشتن تبیره زدند}}<br /> {{ب|همه شب نخفتند ز آن خرمی|که پیروزیی بودشان رستمی}}<br /> {{ب|چو اندر شکست آن شب تیره‌گون|به دشت و بیابان فرو خورد خون}}<br /> {{ب|کی نامور با سران سپاه|بیامد به دیدار آن رزمگاه}}<br /> {{ب|همی گرد آن کشتگان بربگشت|کرا دید بگریست و اندر گذشت}}<br /> {{ب|برادرش را دید کشته بزار|به آوردگاهی برافگنده خوار}}<br /> {{ب|چو او را چنان زار و کشته بدید|همه جامه‌ی خسروی بر درید}}<br /> {{ب|فرود آمد از شولک خوبرنگ|به ریش خود اندر زده هر دو چنگ}}<br /> {{ب|همی گفت کای شاه گردان بلخ|همه زندگانی ما کرده تلخ}}<br /> {{ب|دریغا سوارا شها خسروا|نبرده دلیرا گزیده گوا}}<br /> {{ب|ستون منا پرده‌ی کشورا|چراغ جهان افسر لشکرا}}<br /> {{ب|فرودآمد و برگرفتش ز خاک|به دست خودش روی بسترد پاک}}<br /> {{ب|به تابوت زرینش اندر نهاد|تو گفتی زریر از بنه خود نزاد}}<br /> {{ب|کیان زادگان و جوانان خویش|به تابوتها در نهادند پیش}}<br /> {{ب|بفرمود تا کشتگان بشمرند|کسی را که خستست بیرون برند}}<br /> {{ب|بگردید بر گرد آن رزمگاه|به کوه و بیابان و بر دشت و راه}}<br /> {{ب|از ایرانیان کشته بد سی‌هزار|از آن هفتصد سرکش و نامدار}}<br /> {{ب|هزار و چل از نامور خسته بود|که از پای پیلان بدر جسته بود}}<br /> {{ب|وزان دیگران کشته بد صدهزار|هزار و صد و شست و سه نامدار}}<br /> {{ب|ز خسته بدی سه هزار و دویست|برین جای برتا توانی مه‌ایست}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%DA%86%D9%88_%D8%A8%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AF_%D8%A2%D9%86_%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87_%DA%A9%DB%8C%D9%86&diff=16092 2008-07-03T17:55:48Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(چو باز آورید آن گرانمایه کین)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|چو باز آورید آن گرانمایه کین|بر اسپ زریری برافگند زین}}<br /> {{ب|خرامید تازان به آوردگاه|به سه بهره کرد آن کیانی سپاه}}<br /> {{ب|از آن سه یکی را به بستور داد|پس آن سپهدار فرخ نژاد}}<br /> {{ب|دگر بهره را بر برادر سپرد|بزرگان ایران و مردان گرد}}<br /> {{ب|سیم بهره را سوی خود باز داشت|که چون ابر غرنده آواز داشت}}<br /> {{ب|چو بستور فرخنده و پاک تن|دگر فرش آورد شمشیر زن}}<br /> {{ب|به هم ایستادند از پیش اوی|که لشکر شکستن بدی کیش اوی}}<br /> {{ب|همیدون ببستند پیمان برین|که گر تیغ دشمن بدرد زمین}}<br /> {{ب|نگردیم یک تن ازین جنگ باز|نداریم زین بدکنان چنگ باز}}<br /> {{ب|بر اسپان بکردند تنگ استوار|برفتند یکدل سوی کارزار}}<br /> {{ب|چو ایشان فگندند اسپ از میان|گوان و جوانان ایرانیان}}<br /> {{ب|بهم جمله از جای برخاستند|جهان را به جوشن بیاراستند}}<br /> {{ب|ازیشان بکشتند چندان سپاه|کز آن تنگ شد جای آوردگاه}}<br /> {{ب|چنان خون همی رفت بر کوه و دشت|کز آن آسیاها به خون بر بگشت}}<br /> {{ب|چو ارجاسپ آن دید کامدش پیش|ابا نامداران و مردان خویش}}<br /> {{ب|گو گردکش نیزه اندر نهاد|بر آن گردگیران یبغونژاد}}<br /> {{ب|همی دوختشان سینه‌ها باز پشت|چنان تا همه سرکشان را بکشت}}<br /> {{ب|چو دانست خاقان که ماندند بس|نیارد شدن پیش او هیچ کس}}<br /> {{ب|سپه جنب جنبان شد و کار گشت|همی بود تا روز اندر گذشت}}<br /> {{ب|همانگاه اندر گریغ اوفتاد|بشد رویش اندر بیابان نهاد}}<br /> {{ب|پس اندر نهادند ایرانیان|بدان بی مره لشکر چینیان}}<br /> {{ب|بکشتند زیشان به هر سو بسی|نبخشودشان ای شگفتی کسی}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%D8%A8%D8%AF%D9%88_%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D9%BE%D8%B3_%D8%B4%D8%A7%D9%87_%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D8%B1%D8%A7&diff=16091 2008-07-03T17:55:38Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(بدو داد پس شاه بهزاد را)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|بدو داد پس شاه بهزاد را|سیه جوشن و خود پولاد را}}<br /> {{ب|پس شاه کشته میان را ببست|سیه رنگ بهزاد را بر نشست}}<br /> {{ب|خرامید تا رزمگاه سپاه|نشسته بر آن خوب رنگ سیاه}}<br /> {{ب|به پیش صف دشمنان ایستاد|همی برکشید از جگر سرد باد}}<br /> {{ب|منم گفت بستور پور زریر|پذیره نیاید مرا نره شیر}}<br /> {{ب|کجا باشد آن ترک بد بیدرفش|که بردست آن جمشیدی درفش}}<br /> {{ب|چو پاسخ ندادند آزاد را|برانگیخت شبرنگ بهزاد را}}<br /> {{ب|بکشت از تگینان لشکر بسی|پذیره نیامد مر او را کسی}}<br /> {{ب|وزان سوی دیگر گو اسفندیار|همی کشتشان بی‌مر و بی‌شمار}}<br /> {{ب|چو سالار چین دید بستور را|کیانزاده آن پهلوان‌پور را}}<br /> {{ب|به لشکر بگفت این که شاید بدن|کزین سان همی نیزه داند زدن؟}}<br /> {{ب|بکشت از تگینان من بی‌شمار|مگر گشت زنده زریر سوار}}<br /> {{ب|که نزد من آمد زریر از نخست|برین سان همی تاخت باره درست}}<br /> {{ب|کجا رفت آن بیدرفش گزین|هم‌اکنون سوی منش خوانید هین}}<br /> {{ب|بخواندند و آمد دمان بیدرفش|گرفته به دست آن درفش بنفش}}<br /> {{ب|نشسته بر آن باره‌ی خسروی|بپوشیده آن جوشن پهلوی}}<br /> {{ب|خرامید تا پیش لشکر ز شاه|نگهبان مرز و نگهبان گاه}}<br /> {{ب|گرفته همان تیغ زهر آبدار|که افکنده بد آن زریر سوار}}<br /> {{ب|بگشتند هر دو به ژوپین و تیر|سر جادوان ترک و پور زریر}}<br /> {{ب|پس آگاه کردند زان کارزار|پس شاه را فرخ اسفندیار}}<br /> {{ب|همی تاختش تا بدیشان رسید|سر جادوان چون مر او را بدید}}<br /> {{ب|برافگند اسپ از میان نبرد|بدانست کش بر سر افتاد مرد}}<br /> {{ب|بینداخت آن زهر خورده بروی|مگر کش کند زشت رخشنده روی}}<br /> {{ب|نیامد برو تیغ زهر آب‌دار|گرفتش همان تیغ شاه استوار}}<br /> {{ب|زدش پهلوانی یکی بر جگر|چنان کز دگر سو برون کرد سر}}<br /> {{ب|چو آهو ز باره در افتاد و مرد|بدید از کیانزادگان دستبرد}}<br /> {{ب|فرود آمد از باره اسفندیار|سلیح زریر آن گزیده سوار}}<br /> {{ب|از آن جادوی پیر بیرون کشید|سرش را ز نیمه تن اندر برید}}<br /> {{ب|نکورنگ باره‌ی زریر و درفش|ببرد و سر بی هنر بیدرفش}}<br /> {{ب|سپاه کیان بانگ برداشتند|همی نعره از ابر بگذاشتند}}<br /> {{ب|که پیروز شد شاه و دشمن فگند|بشد باز آورد اسپ سمند}}<br /> {{ب|شد آن شاهزاده سوار دلیر|سوی شاه برد آن سمند زریر}}<br /> {{ب|سرپیر جادوش بنهاد پیش|کشنده بکشت اینت آیین و کیش}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%DA%86%D9%88_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D8%A2%D9%86_%DA%AF%D9%88_%D8%AA%D9%87%D9%85%D8%AA%D9%86&diff=16090 2008-07-03T17:55:29Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(چو اسفندیار آن گو تهمتن)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|چو اسفندیار آن گو تهمتن|خداوند اورنگ با سهم و تن}}<br /> {{ب|از آن کوه بشنید بانگ پدر|به زاری به پیش اندر افگند سر}}<br /> {{ب|خرامید و نیزه به چنگ اندرون|ز پیش پدر سرفگنده نگون}}<br /> {{ب|یکی دیزه‌یی بر نشسته بلند|به سان یکی دیو جسته ز بند}}<br /> {{ب|بدان لشکر دشمن اندر فتاد|چنان چون درافتد به گلبرگ باد}}<br /> {{ب|همی کشت ازیشان و سر می‌برید|ز بیمش همی مرد هرکش بدید}}<br /> {{ب|چو بستور پور زریر سوار|ز خیمه خرامید زی اسپ‌دار}}<br /> {{ب|یکی اسپ آسوده‌ی تیز رو|جهنده یکی بور آگنده خو}}<br /> {{ب|طلب کرد از اسپ‌دار پدر|نهاد از بر او یکی زین زر}}<br /> {{ب|بیاراست و بر گستوان برفگند|به فتراک بربست پیچان کمند}}<br /> {{ب|بپوشید جوشن بدو برنشست|ز پنهان خرامید نیزه بدست}}<br /> {{ب|ازین سان خرامید تا رزمگاه|سوی باب کشته بپیمود راه}}<br /> {{ب|همی تاخت آن باره‌ی تیز گرد|همی آخت کینه همی کشت مرد}}<br /> {{ب|از آزادگان هر که دیدی به راه|بپرسیدی از نامدار سپاه}}<br /> {{ب|کجا اوفتادست گفتی زریر|پدر آن نبرده سوار دلیر}}<br /> {{ب|یکی مرد بد نام او اردشیر|سواری گرانمایه گردی دلیر}}<br /> {{ب|بپرسید ازو راه فرزند خرد|سوی بابکش راه بنمود گرد}}<br /> {{ب|فگندست گفتا میان سپاه|به نزدیکی آن درفش سیاه}}<br /> {{ب|برو زود کانجا فتادست اوی|مگر باز بینیش یکبار روی}}<br /> {{ب|پس آن شاهزاده برانگیخت بور|همی کشت گرد و همی کرد شور}}<br /> {{ب|بدان تاختن تا بر او رسید|چو او را بدان خاک کشته بدید}}<br /> {{ب|بدیدش مراو را چو نزدیک شد|جهان فروزانش تاریک شد}}<br /> {{ب|برفتش دل و هوش وز پشت زین|فگند از برش خویشتن بر زمین}}<br /> {{ب|همی گفت کای شاه تابان من|چراغ دل و دیده و جان من}}<br /> {{ب|بر آن رنج و سختی بپروردیم|کنون چون برفتی به که اسپردیم}}<br /> {{ب|ترا تا سپه داد لهراسپ شاه|چو گشتاسپ را داد تخت و کلاه}}<br /> {{ب|همی لشکر و کشور آراستی|همی رزم را با آرزو خواستی}}<br /> {{ب|کنون کت به گیتی برافراخت نام|شدی کشته و نارسیده به کام}}<br /> {{ب|شوم زی برادرت فرخنده شاه|فرود آی گویمش از خوب گاه}}<br /> {{ب|که از تو نه این بد سزاوار اوی|برو کینش از دشمنان باز جوی}}<br /> {{ب|زمانی برین سان همی بود دیر|پس آن باره را اندر آورد زیر}}<br /> {{ب|همی رفت با بانگ تا نزد شاه|که بنشسته بود از بر رزمگاه}}<br /> {{ب|شه خسروان گفت کای جان باب|چرا کردی این دیدگان پر ز آب}}<br /> {{ب|کیانزاده گفت ای جهانگیر شاه|نبینی که بابم شد اکنون تباه}}<br /> {{ب|پس آنگاه گفت ای جهانگیرشاه|برو کینه‌ی باب من بازخواه}}<br /> {{ب|بماندست بابم بر آن خاک خشک|سیه ریش او پروریده به مشک}}<br /> {{ب|چو از پور بشنید شاه این سخن|سیاهش بشد روز روشن ز بن}}<br /> {{ب|جهان بر جهانجوی تاریک شد|تن پیل واریش باریک شد}}<br /> {{ب|بیارید گفتا سیاه مرا|نبردی قبا و کلاه مرا}}<br /> {{ب|که امروز من از پی کین اوی|برانم ازین دشمنان خون به جوی}}<br /> {{ب|یکی آتش انگیزم اندر جهان|کز آنجا به کیوان رسد دود آن}}<br /> {{ب|چو گردان بدیدند کز رزمگاه|از آن تیره آوردگاه سپاه}}<br /> {{ب|که خسرو بسیچید آراستن|همی رفت خواهد به کین خواستن}}<br /> {{ب|نباشیم گفتند همداستان|که شاهنشه آن کدخدای جهان}}<br /> {{ب|به رزم اندر آید به کین جستنا|چه کوبد همی ترگ یا جوشنا}}<br /> {{ب|گرانمایه دستور گفتش به شاه|نبایدت رفتن بدان رزمگاه}}<br /> {{ب|به بستور ده باره‌ی برنشست|مر او را سوی رزم دشمن فرست}}<br /> {{ب|که او آورد باز کین پدر|ازان کش تو بازآوری خوبتر}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%D9%BE%D8%B3_%D8%A2%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C_%D8%A2%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B1&diff=16089 2008-07-03T17:55:19Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(پس آگاهی آمد به اسفندیار)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|پس آگاهی آمد به اسفندیار|که کشته شد آن شاه نیزه گزار}}<br /> {{ب|پدرت از غم او بکاهد همی|کنون کین او خواست خواهد همی}}<br /> {{ب|همی گوید آن کس کجا کین اوی|بخواهد نهد پیش دشمنش روی}}<br /> {{ب|مر او را دهم دخترم را همای|و کرد ایزدش را برین بر گوای}}<br /> {{ب|کی نامور دست بر دست زد|بدین سان کند گفت هنگام بد}}<br /> {{ب|همه ساله زین روز ترسیدمی|چو او را به رزم اندرون دیدمی}}<br /> {{ب|دریغا سوارا گوا مهترا|که بختش جدا کرد تاج از سرا}}<br /> {{ب|که کشت آن سیه پیل نستوه را|که کند از زمین آهنین کوه را}}<br /> {{ب|درفش و سرلشکر و جای خویش|برادرش را داد و خود رفت پیش}}<br /> {{ب|به قلب اندر آمد بجای زریر|به صف اندر استاد چون نره شیر}}<br /> {{ب|به پیش اندر آمد میان را ببست|گرفت آن درفش همایون به دست}}<br /> {{ب|برادرش بد پنج دانسته راه|همه از در تاج و همتای شاه}}<br /> {{ب|همه ایستادند در پیش اوی|که لشکر شکستن بدی کیش اوی}}<br /> {{ب|به آزادگان گفت پیش سپاه|که ای نامداران و گردان شاه}}<br /> {{ب|نگر تا چه گویم یکی بشنوید|به دین خدای جهان بگروید}}<br /> {{ب|نگر تا نترسید از مرگ و چیز|که کس بی‌زمانه نمردست نیز}}<br /> {{ب|کرا کشت خواهد همی روزگار|چه نیکوتر از مرگ در کارزار}}<br /> {{ب|بدانید یکسر که روزی است این|که کافر پدید آید از پاک دین}}<br /> {{ب|شما از پس پشتها منگرید|مجویید فریاد و سر مشمرید}}<br /> {{ب|نگر تا نبینید بگریختن|نگر تا نترسید ز آویختن}}<br /> {{ب|سر نیزه‌ها را به دام افگنید|زمانی بکوشید و مردی کنید}}<br /> {{ب|بدین اندرون بود اسفندیار|که بانگ پدرش آمد از کوهسار}}<br /> {{ب|که ای نامداران و گردان من|همه مرمرا چون تن و جان من}}<br /> {{ب|مترسید از نیزه و گرز و تیغ|که از بخش ما نیست روی گریغ}}<br /> {{ب|به دین خدا ای گو اسفندیار|به جان زریر آن نبرده سوار}}<br /> {{ب|که آید فرود او کنون در بهشت|که من سوی لهراسپ نامه نوشت}}<br /> {{ب|پذیرفته‌ام اندر آن شاه پیر|که گر بخت نیکم بود دستگیر}}<br /> {{ب|که چون باز گردم ازین رزمگاه|به اسفندیارم دهم تاج و گاه}}<br /> {{ب|سپه را همه پیش رفتن دهم|ورا خسروی تاج بر سر نهم}}<br /> {{ب|چنان چون پدر داد شاهی مرا|دهم همچنان پادشاهی ورا}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%D8%AF%D9%88_%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87_%D8%A8%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D9%86_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%B1&diff=16088 2008-07-03T17:55:11Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(دو هفته برآمد برین کارزار)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|دو هفته برآمد برین کارزار|که هزمان همی تیره‌تر گشت کار}}<br /> {{ب|به پیش اندر آمد نبرده زریر|سمندی بزرگ اندر آورده زیر}}<br /> {{ب|به لشکرگه دشمن اندر فتاد|چو اندر گیا آتش و تیز باد}}<br /> {{ب|همی کشت زیشان همی خوابنید|مر او را نه استاد هر کس بدید}}<br /> {{ب|چو ارجاسپ دانست کان پورشاه|سپه را همی کرد خواهد تباه}}<br /> {{ب|بدان لشکر خویش آواز داد|که چونین همی داد خواهید داد؟}}<br /> {{ب|دو هفته برآمد برین بردرنگ|نبینم همی روی فرجام جنگ}}<br /> {{ب|بکردند گردان گشتاسپ شاه|بسی نامداران لشکر تباه}}<br /> {{ب|کنون اندر آمد میانه زریر|چو گرگ دژ آگاه و شیر دلیر}}<br /> {{ب|بکشت او همه پاک مردان من|سرافراز گردان و ترکان من}}<br /> {{ب|یکی چاره باید سگالیدنا|وگرنه ره ترک مالیدنا}}<br /> {{ب|برین گر بماند زمانی چنین|نه ایتاش ماند نه خلخ نه چین}}<br /> {{ب|کدام است مرد از شما نامخواه|که آید پدید از میان سپاه}}<br /> {{ب|یکی ترگداری خرامد به پیش|خنیده کند در جهان نام خویش}}<br /> {{ب|هر آن کز میان باره انگیزند|بگرداندش پشت و بگریزند}}<br /> {{ب|من او را دهم دختر خویش را|سپارم بدو لشکر خویش را}}<br /> {{ب|سپاهش ندادند پاسوخ باز|بترسیده بد لشکر سرفراز}}<br /> {{ب|چو شیر اندر افتاد و چون پیل مست|همی کشت زیشان همی کرد پست}}<br /> {{ب|همی کوفتشان هر سوی زیر پای|سپهدار ایران فرخنده رای}}<br /> {{ب|چو ارجاسپ دید آنچنان خیره شد|که روز سپیدش شب تیره شد}}<br /> {{ب|دگر باره گفت ای بزرگان من|تگینان لشکر گزینان من}}<br /> {{ب|ببینید خویشان و پیوستگان|ببینید نالیدن خستگان}}<br /> {{ب|از آن زخم آن پهلو آتشی|که سامیش گرزست و تیرآرشی}}<br /> {{ب|که گفتی بسوزد همی لشکرم|کنون برفروزد همی کشورم}}<br /> {{ب|کدام است مرد از شما چیره دست|که بیرون شود پیش این پیل مست}}<br /> {{ب|هر آن کو بدان گردکش یازدا|مر او را از آن باره بندازدا}}<br /> {{ب|چو بخشنده‌ام بیش بسپارمش|کلاه از بر چرخ بگذارمش}}<br /> {{ب|همیدون نداد ایچ کس پاسخش|بشد خیره و زرد گشت آن رخش}}<br /> {{ب|سه بار این سخن را بریشان براند|چو پاسخ نیامدش خامش بماند}}<br /> {{ب|بیامد پس آن بیدرفش سترگ|پلید و بد و جادوی و پیر گرگ}}<br /> {{ب|به ارجاسپ گفت ای بلند آفتاب|به زور و به تن همچو افراسیاب}}<br /> {{ب|به پیش تو آوردم این جان خویش|سپر کردم این جان شیرینت پیش}}<br /> {{ب|شوم پیش آن پیل آشفته مست|گراید ونک یابم بر آن پیل دست}}<br /> {{ب|به خاک افگنم تنش ای شهریار|مگر بردهد گردش روزگار}}<br /> {{ب|ازو شاد شد شاه و کرد آفرین|بدادش بدو باره‌ی خویش و زین}}<br /> {{ب|بدو داد ژوبین زهر آبدار|که از آهنین کوه کردی گذار}}<br /> {{ب|چو شد جادوی زشت ناباکدار|سوی آن خردمند گرد سوار}}<br /> {{ب|چو از دور دیدش برآورد خشم|پر از خاک روی و پر از خون دو چشم}}<br /> {{ب|به دست اندرون گرز چون سام یل|به پیش اندرون کشته چون کوه تل}}<br /> {{ب|نیارست رفتنش بر پیش روی|ز پنهان همی تاخت برگرد اوی}}<br /> {{ب|بینداخت ژوبین زهر آبدار|ز پنهان بر آن شاهزاده‌ی سوار}}<br /> {{ب|گذاره شد از خسروی جوشنش|به خون غرقه شد شهریاری تنش}}<br /> {{ب|ز باره در افتاد پس شهریار|دریغ آن نکو شاهزاده‌ی سوار}}<br /> {{ب|فرود آمد آن بیدرفش پلید|سلیحش همه پاک بیرون کشید}}<br /> {{ب|سوی شاه چین برد اسپ و کمرش|درفش سیه افسر پر گهرش}}<br /> {{ب|سپاهش همه نعره برداشتند|همی نعره از ابر بگذاشتند}}<br /> {{ب|چو گشتاسپ از کوه سر بنگرید|مر او را بدان رزمگه برندید}}<br /> {{ب|گمانی برم گفت کان گرد ماه|که روشن بدی زو همه رزمگاه}}<br /> {{ب|نبرده برادرم فرخ زریر|که شیر ژیان آوریدی به زیر}}<br /> {{ب|فگندست برباره از تاختن|بماندند گردان ز انداختن}}<br /> {{ب|نیاید همی بانگ شهزادگان|مگر کشته شد شاه آزادگان}}<br /> {{ب|هیونی بتازید تا رزمگاه|به نزدیکی آن درفش سیاه}}<br /> {{ب|ببینید کان شاه من چون شدست|کم از درد او دل پر از خون شدست}}<br /> {{ب|بدین اندرون بود شاه جهان|که آمد یکی خود ز دیده چکان}}<br /> {{ب|به شاه جهان گفت ماه ترا|نگه‌دار تاج و سپاه ترا}}<br /> {{ب|جهان پهلوان آن زریر سوار|سواران ترکان بکشتند زار}}<br /> {{ب|سر جادوان جهان بیدرفش|مر او را بیفگند و برد آن درفش}}<br /> {{ب|چو آگاهی کشتن او رسید|به شاه جهانجوی و مرگش بدید}}<br /> {{ب|همه جامه تا پای بدرید پاک|بر آن خسروی تاج پاشید خاک}}<br /> {{ب|همی گفت گشتاسپ کای شهریار|چراغ دلت را بکشتند زار}}<br /> {{ب|ز پس گفت داننده جاماسپ را|چه گویم کنون شاه لهراسپ را}}<br /> {{ب|چگونه فرستم فرسته به در|چه گویم بدان پیر گشته پدر}}<br /> {{ب|چه گویم چه کردم سوار ترا|چه بود آن نبرده عیار ترا}}<br /> {{ب|دریغ آن گو شاهزاده دریغ|چو تابنده ماه اندرون شد به میغ}}<br /> {{ب|بیارید گلگون لهراسپی|نهید از برش زین گشتاسپی}}<br /> {{ب|بیاراست مرجستن کینش را|بورزیدن دین و آیینش را}}<br /> {{ب|جهاندیده دستور گفتا بپای|به کینه شدن مر ترا نیست رای}}<br /> {{ب|به فرمان دستور دانای راز|فرود آمد از باره بنشست باز}}<br /> {{ب|به لشکر بگفتا کدام است شیر|که باز آورد کین فرخ زریر}}<br /> {{ب|که پیش افگند نیزه بر کین اوی|که باز آورد باره و زین اوی}}<br /> {{ب|پذیرفتم اندر خدای جهان|پذیرفتن راستان و مهان}}<br /> {{ب|که هرگز میانه نهد پیش پای|مر او را دهم دخترم را همای}}<br /> {{ب|نجنبید زیشان کس از جای خویش|ز لشکر نیاورد کس پای پیش}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%AF_%D8%B3%D8%B1_%D8%B3%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%BE%D8%A7%D9%87&diff=16087 2008-07-03T17:54:59Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(بیامد سر سروران سپاه)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|بیامد سر سروران سپاه|پس تهم جاماسپ دستور شاه}}<br /> {{ب|نبرده سواری گرامیش نام|بماننده‌ی پور دستان سام}}<br /> {{ب|یکی چرمه‌یی برنشسته سمند|یکی گامزن باره‌ی بی‌گزند}}<br /> {{ب|چماننده چرمه‌ی نونده‌ی جوان|یکی کوه پارست گویی روان}}<br /> {{ب|به پیش صف چینیان ایستاد|خداوند بهزاد را کرد یاد}}<br /> {{ب|کدام است گفت از شما شیر دل|که آید سوی نیزه‌ی جان گسل}}<br /> {{ب|کجا باشد آن جادوی خویشکام|کجا خواست نام و هزارانش نام}}<br /> {{ب|برفت آن زمان پیش او نامخواست|تو گفتی که همچون ستونست راست}}<br /> {{ب|بگشتند هر دو سوار هژیر|به گرز و به نیزه به شمشیر و تیر}}<br /> {{ب|گرامی گوی بود با زور شیر|نتابید با او سوار دلیر}}<br /> {{ب|گرفت از گرامی نبرده گریغ|گرامی کفش بود برنده تیغ}}<br /> {{ب|گرامی خرامید با خشم تیز|دلی از کینه‌ی کشتگان پرستیز}}<br /> {{ب|میان صف دشمن اندر فتاد|پس از دامن کوه برخاست باد}}<br /> {{ب|سپاه از دو رو بر هم آویختند|و گرد از دو لشکر برانگیختند}}<br /> {{ب|بدان شورش اندر میان سپاه|از آن زخم گردان و گرد سپاه}}<br /> {{ب|بیفتاد از دست ایرانیان|درفش فروزنده‌ی کاویان}}<br /> {{ب|گرامی بدید آن درفش بنفش|که افگنده بودند گردان درفش}}<br /> {{ب|فرود آمد و برگرفت آن ز خاک|بیفشاند از او خاک و بسترد پاک}}<br /> {{ب|چو او را بدیدند گردان چین|که آن نیزه‌ی نامدار گزین}}<br /> {{ب|از آن خاک برداشت و بسترد و برد|به گردش گرفتند مردان گرد}}<br /> {{ب|ز هر سو به گردش همی تاختند|به شمشیر دستش بینداختند}}<br /> {{ب|درفش فریدون به دندان گرفت|همی زد به یک دست گرز ای شگفت}}<br /> {{ب|سرانجام کارش بکشتند زار|بر آن گرم خاکش فگندند خوار}}<br /> {{ب|دریغ آن نبرده سوار هژیر|که بازش ندید آن خردمند پیر}}<br /> {{ب|بیامد هم آنگاه بستور شیر|نبرده کیانزاده پور زریر}}<br /> {{ب|بکشت او از آن دشمنان بیشمار|که آویخت اندر بد روزگار}}<br /> {{ب|سرانجام برگشت پیروز و شاد|به پیش پدر باز شد و ایستاد}}<br /> {{ب|بیامد پس آن برگزیده سوار|پس شهریار جهان نیوزار}}<br /> {{ب|به زیر اندرون تیزرو شولکی|که نبود چنان از هزاران یکی}}<br /> {{ب|بیامد بر آن تیره آوردگاه|به آواز گفت از گزیده سپاه}}<br /> {{ب|کدام است مرد از شما نامدار|جهاندیده و گرد و نیزه‌گزار}}<br /> {{ب|که پیش من آیند نیزه بدست|که امروز در پیش مرد آمدست}}<br /> {{ب|سواران چین پیش او تاختند|برافگندنش را همی ساختند}}<br /> {{ب|سوار جهانجوی مرد دلیر|چو پیل دژآگاه و چون نره شیر}}<br /> {{ب|همی گشت بر گرد مردان چین|تو گفتی همی بر نوردد زمین}}<br /> {{ب|بکشت از گوان جهان شست مرد|در آن تاختنها به گرز نبرد}}<br /> {{ب|سرانجامش آمد یکی تیرچرخ|چنان آمده بودش از چرخ برخ}}<br /> {{ب|بیفتاد زان شولک خوبرنگ|بمرد و نرست اینت فرجام جنگ}}<br /> {{ب|دریغ آن سوار گرانمایه نیز|که افگنده شد رایگان بر نه چیز}}<br /> {{ب|که همچون پدر بود و همتای اوی|دریغ آن نکو روی و بالای اوی}}<br /> {{ب|چو کشته شد آن نامبرده سوار|ز گردان به گردش هزاران هزار}}<br /> {{ب|به هر گوشه‌ای بر هم آویختند|ز روی زمین گرد انگیختند}}<br /> {{ب|برآمد برین رزم کردن دو هفت|کزیشان سواری زمانی نخفت}}<br /> {{ب|زمینها پر از کشته و خسته شد|سراپرده‌ها نیز بربسته شد}}<br /> {{ب|در و دشتها شد همه لاله‌گون|به دشت و بیابان همی رفت خون}}<br /> {{ب|چنان بد ز بس کشته آن رزمگاه|که بد می‌توانست رفتن به راه}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%DA%86%D9%88_%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%B1_%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA_%D8%A2%D9%86_%D8%B4%D8%A8_%D9%88_%D8%A8%D9%88%D8%AF_%D8%B1%D9%88%D8%B2&diff=16086 2008-07-03T17:54:49Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(چو اندر گذشت آن شب و بود روز)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|چو اندر گذشت آن شب و بود روز|بتابید خورشید گیهان فروز}}<br /> {{ب|به زین برنشستند هر دو سپاه|همی دید زان کوه گشتاسپ شاه}}<br /> {{ب|چو از کوه دید آن شه بافرین|کجا برنشستند گردان به زین}}<br /> {{ب|سیه رنگ بهزاد را پیش خواست|تو گفتی که بیستون است راست}}<br /> {{ب|برو برفگندند بر گستوان|برو برنشست آن شه خسروان}}<br /> {{ب|چو هر دو برابر فرود آمدند|ابر پیل بر نای رویین زدند}}<br /> {{ب|یکی رزمگاهی بیاراستند|یلان همنبردان همی خواستند}}<br /> {{ب|بکردند یک تیرباران نخست|بسان تگرگ بهاران درست}}<br /> {{ب|بشد آفتاب از جهان ناپدید|چه داند کسی کان شگفتی ندید}}<br /> {{ب|بپوشیده شد چشمه‌ی آفتاب|ز پیکانهاشان درفشان چو آب}}<br /> {{ب|تو گفتی جهان ابر دارد همی|وزان ابر الماس بارد همی}}<br /> {{ب|وزان گرزداران و نیزه‌وران|همی تاختند آن برین این بر آن}}<br /> {{ب|هوا زی جهان بود شبگون شده|زمین سربسر پاک گلگون شده}}<br /> {{ب|بیامد نخست آن سوار هژیر|پس شهریار جهان اردشیر}}<br /> {{ب|به آوردگه رفت نیزه بدست|تو گفتی مگر طوس اسپهبدست}}<br /> {{ب|برین سان همی گشت پیش سپاه|نبود آگه از بخش خورشید و ماه}}<br /> {{ب|بیامد یکی ناوکش بر میان|گذارنده شد بر سلیح کیان}}<br /> {{ب|زبور اندر افتاد خسرو نگون|تن پاکش آلوده شد پر ز خون}}<br /> {{ب|دریغ آن نکو روی همرنگ ماه|که بازش ندید آن خردمند شاه}}<br /> {{ب|بیامد بر شاه شیر اورمزد|کجا زو گرفتی شهنشاه پزد}}<br /> {{ب|ز پیش اندرآمد به دشت اندرا|به زهرآب داده یکی خنجرا}}<br /> {{ب|خروشی برآورد برسان شیر|که آورد خواهد ژیان گور زیر}}<br /> {{ب|ابرکین آن شاهزاده سوار|بکشت از سوران دشمن هزار}}<br /> {{ب|به هنگامه‌ی بازگشتش ز جنگ|که روی زمین گشته بد لاله رنگ}}<br /> {{ب|بیامد یکی تیرش اندر قفا|شد آن خسرو شاهزاده روا}}<br /> {{ب|بیامد پسش باز شیدسپ شاه|که ماننده‌ی شاه بد همچو ماه}}<br /> {{ب|یکی دیزه‌یی برنشسته چو نیل|به تگ همچو آهو به تن همچو پیل}}<br /> {{ب|به آوردگه گشت و نیزه بگاشت|چو لختی بگردید نیزه بداشت}}<br /> {{ب|کدامست گفتا کهرم سترگ|کجا پیکرش پیکر پیر گرگ}}<br /> {{ب|بیامد یکی دیو گفتا منم|که با گرسنه شیر دندان زنم}}<br /> {{ب|به نیزه بگشتند هر دو چو باد|بزد ترک را نیزه‌ای شاهزاد}}<br /> {{ب|ز باره درآورد و ببرید سر|به خاک اندر افگند زرین کمر}}<br /> {{ب|همی گشت بر پیش گردان چین|به‌سان یکی کوه بر پشت زین}}<br /> {{ب|همانا چنو نیز دیده ندید|ز خوبی کجا بود چشمش رسید}}<br /> {{ب|یکی ترک تیری برو برگشاد|روا گشت زان تیر او شاهزاد}}<br /> {{ب|دریغ آن شه پروریده به ناز|بشد روی او باب نادیده باز}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)/%DA%86%D9%88_%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%D9%84%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D8%AA%D8%AE%D8%AA&diff=16085 2008-07-03T17:54:37Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =(چو گشتاسپ را داد لهراسپ تخت)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|چو گشتاسپ را داد لهراسپ تخت|فرود آمد از تخت و بربست رخت}}<br /> {{ب|به بلخ گزین شد بر آن نوبهار|که یزدان پرستان بدان روزگار}}<br /> {{ب|مر آن جای را داشتندی چنان|که مر مکه را تا زیان این زمان}}<br /> {{ب|بدان خانه شد شاه یزدان پرست|فرودآمد از جایگاه نشست}}<br /> {{ب|ببست آن در آفرین خانه را|نماند اندرو خویش و بیگانه را}}<br /> {{ب|بپوشید جامه‌ی پرستش پلاس|خرد را چنان کرد باید سپاس}}<br /> {{ب|بیفگند یاره فرو هشت موی|سوی روشن دادگر کرد روی}}<br /> {{ب|همی بود سی سال پیشش به پای|برین سان پرستید باید خدای}}<br /> {{ب|نیایش همی کرد خورشید را|چنان بوده بد راه جمشید را}}<br /> {{ب|چو گشتاسپ بر شد به تخت پدر|که هم فر او داشت و بخت پدر}}<br /> {{ب|به سر برنهاد آن پدر داده تاج|که زیبنده باشد بر آزاده تاج}}<br /> {{ب|منم گفت یزدان پرستنده شاه|مرا ایزد پاک داد این کلاه}}<br /> {{ب|بدان داد ما را کلاه بزرگ|که بیرون کنیم ازرم میش گرگ}}<br /> {{ب|سوی راه ورزان نیازیم چنگ|بر آزاده گیتی نداریم تنگ}}<br /> {{ب|گر آیین شاهان به چنگ آوریم|بدان را بدی نیک تنگ آوریم}}<br /> {{ب|یکی داد گسترد کز داد اوی|ابا گرگ میش آب خوردی به جوی}}<br /> {{ب|پس آن دختر نامور قیصرا|که ناهید بد نام آن دخترا}}<br /> {{ب|کتایونش خواندی گرانمایه شاه|دو فرزندش آمد چو تابنده ماه}}<br /> {{ب|یکی نامور فرخ اسفندیار|شه کارزاری نبرده سوار}}<br /> {{ب|دگر فرش آورد شمشیر زن|شه نامبردار لشکرشکن}}<br /> {{ب|چو گیتی بر آن شاه نو راست شد|فریدون دیگر همی خواست شد}}<br /> {{ب|گزیتش بدادند شاهان همه|ببستش دل نیک‌خواهان همه}}<br /> {{ب|مگر شاه ارجاسپ توران خدای|که دیوان بدندی به پیشش بپای}}<br /> {{ب|گزیتش نپذرفت و نشنید پند|اگر پند نشنید زو دید بند}}<br /> {{ب|وزو بستدی نیزهر سال باژ|چرا داد باید به هامال باژ}}<br /> {{ب|چو یک چند سالان برآمد برین|درختی پدید آمد اندر زمین}}<br /> {{ب|در ایوان گشتاسپ بر سوی کاخ|درختی گشن بود بسیار شاخ}}<br /> {{ب|همه برگ وی پند و بارش خرد|کسی کو خرد پرورد کی مرد}}<br /> {{ب|خجسته نبی نام او زردهشت|که آهرمن بد کنش را بکشت}}<br /> {{ب|به شاه کیان گفت پیغمبرم|سوی تو خرد رهنمون آورم}}<br /> {{ب|جهان آفرین گفت بپذیر دین|نگه کن بر این آسمان و زمین}}<br /> {{ب|که بی‌خاک و آبش برآورده‌اند|نگه کن بدوتاش چون کرده‌اند}}<br /> {{ب|نگر تا تواند چنین کرد کس|مگر من که هستم جهاندار و بس}}<br /> {{ب|گر ایدونک دانی که من کردم این|مرا خواند باید جهان آفرین}}<br /> {{ب|ز گوینده بپذیر تو دین اوی|بیاموز ازو راه و آیین اوی}}<br /> {{ب|نگر تا چه گوید بر آن کارکن|خرد برگزین این جهان خوار کن}}<br /> {{ب|بیاموز آیین و دین بهی|که بی دین ناخوب باشد مهی}}<br /> {{ب|چو بشنید ازوشاه به دین به|پذیرفت ازو راه و آیین به}}<br /> {{ب|نبرده برادرش فرخ زریر|کجا ژنده پیل آوریدی به زیر}}<br /> {{ب|ز شاهان شه پیر گشته به بلخ|جهان بر دل ریش او گشته تلخ}}<br /> {{ب|شده زار و بیمار و بیهوش و توش|به نزدیک او زهر مانند نوش}}<br /> {{ب|سران و بزرگان و هر مهتران|پزشکان دانا و نام‌آوران}}<br /> {{ب|بر آن جادوی چارها ساختند|نه سود آمد از هرچ انداختند}}<br /> {{ب|پس این زردهشت پیمبرش گفت|کزو دین ایزد نشاید نهفت}}<br /> {{ب|که چون دین پذیرد ز روز نخست|شود رسته از درد و گردد درست}}<br /> {{ب|شهنشاه و زین پس زریر سوار|همه دین پذیرنده از شهریار}}<br /> {{ب|همه سوی شاه زمین آمدند|ببستند کشتی به دین آمدند}}<br /> {{ب|پدید آمد آن فره ایزدی|برفت از دل بدسگالان بدی}}<br /> {{ب|پر از نور مینو ببد دخمه‌ها|وز آلودگی پاک شد تخمه‌ها}}<br /> {{ب|پس آزاده گشتاسپ برشد به گاه|فرستاد هر سو به کشور سپاه}}<br /> {{ب|پراگند اندر جهان موبدان|نهاد از بر آذران گنبدان}}<br /> {{ب|نخست آذر مهر بر زین نهاد|به کشمر نگر تا چه آیین نهاد}}<br /> {{ب|یکی سرو آزاده بود از بهشت|به پیش در آذر آن را بکشت}}<br /> {{ب|نبشتی بر زاد سرو سهی|که پذرفت گشتاسپ دین بهی}}<br /> {{ب|گوا کرد مر سرو آزاد را|چنین گستراند خرد داد را}}<br /> {{ب|چو چندی برآمد برین سالیان|مر آن سرو را شد ستبرش میان}}<br /> {{ب|چنان گشت آزاد سرو بلند|که بر گرد او برنگشتی کمند}}<br /> {{ب|چو بسیار برگشت و بسیار شاخ|بکرد از بر او یکی خوب کاخ}}<br /> {{ب|چهل رش به بالا و پهنا چهل|نکرد از بنه اندرو آب و گل}}<br /> {{ب|دو ایوان برآورد از زر پاک|زمینش ز سیم و ز عنبرش خاک}}<br /> {{ب|بر او برنگارید جمشید را|پرستنده مر ماه و خورشید را}}<br /> {{ب|فریدونش را نیز با گاوسار|بفرمود کردن بر آنجا نگار}}<br /> {{ب|همه مهتران را بر آنجا نگاشت|نگر تا چنان کامگاری که داشت؟}}<br /> {{ب|چو نیکو شد آن نامور کاخ زر|به دیوارها برنشانده گهر}}<br /> {{ب|به گردش یکی باره کرد آهنین|نشست اندرو کرد شاه زمین}}<br /> {{ب|فرستاد هر سو به کشور پیام|که چون سرو کشمر به گیتی کدام}}<br /> {{ب|ز مینو فرستاد زی من خدای|مرا گفت زینجا به مینو گرای}}<br /> {{ب|کنون هر ک این پند من بشنوید|پیاده سوی سرو کشمر روید}}<br /> {{ب|بگیرید پند ار دهد زردهشت|به سوی بت چین بدارید پشت}}<br /> {{ب|به برزو فرشاه ایرانیان|ببندید کشتی همه برمیان}}<br /> {{ب|در آیین پیشینیان منگرید|برین سایه‌ی سروبن بگذرید}}<br /> {{ب|سوی گنبد آذر آرید روی|به فرمان پیغمبر راست گوی}}<br /> {{ب|پراگنده فرمانش اندر جهان|سوی نامداران و سوی مهان}}<br /> {{ب|همه نامداران به فرمان اوی|سوی سرو کشمر نهادند روی}}<br /> {{ب|پرستشکده گشت زان سان که پشت|ببست اندرو دیو را زردهشت}}<br /> {{ب|بهشتیش خوان ار ندانی همی|چرا سرو کشمرش خوانی همی}}<br /> {{ب|چرا کش نخوانی نهال بهشت|که شاه کیانش به کشمر بکشت}}<br /> {{ب|چو چندی برآمد برین روزگار|خجسته ببود اختر شهریار}}<br /> {{ب|به شاه کیان گفت زردشت پیر|که در دین ما این نباشد هژیر}}<br /> {{ب|که تو باژ بدهی به سالار چین|نه اندر خور دین ما باشد این}}<br /> {{ب|نباشم برین نیز همداستان|که شاهان ما درگه باستان}}<br /> {{ب|به ترکان نداد ایچ کس باژ و ساو|برین روزگار گذشته بتاو}}<br /> {{ب|پذیرفت گشتاسپ گفتا که نیز|نفرمایمش دادن این باژ چیز}}<br /> {{ب|پس آگاه شد نره دیوی ازین|هم اندر زمان شد سوی شاه چین}}<br /> {{ب|بدو گفت کای شهریار جهان|جهان یکسره پیش تو چون کهان}}<br /> {{ب|بجای آوریدند فرمان تو|نتابد کسی سر ز پیمان تو}}<br /> {{ب|مگر پورلهراسپ گشتاسپ شاه|که آرد همی سوی ترکان سپاه}}<br /> {{ب|بکرد آشکارا همی دشمنی|ابا تو چنو کرد یا رد منی}}<br /> {{ب|چو ارجاسپ بشیند گفتار دیو|فرود آمد از گاه گیهان خدیو}}<br /> {{ب|از اندوه او سست و بیمار شد|دل و جان او پر ز تیمار شد}}<br /> {{ب|تگینان لشکرش را پیش خواند|شنیده سخن پیش ایشان براند}}<br /> {{ب|بدانید گفتا کز ایران زمین|بشد فره و دانش و پاک دین}}<br /> {{ب|یکی جادو آمد به دین‌آوری|به ایران به دعوی پیغمبری}}<br /> {{ب|همی گوید از آسمان آمدم|ز نزد خدای جهان آمدم}}<br /> {{ب|خداوند را دیدم اندر بهشت|من این زندواستا همه زونوشت}}<br /> {{ب|به دوزخ درون دیدم آهرمنا|نیا رستمش گشت پیرا منا}}<br /> {{ب|گروگر فرستادم از بهر دین|بیارای گفتا به دانش زمین}}<br /> {{ب|بسی نامداران ایران سپاه|گرانمایه فرزند لهراسپ شاه}}<br /> {{ب|که گشتاسپ خوانندش ایرانیان|ببست او یکی کشتییی بر میان}}<br /> {{ب|برادرش نیز آن سوار دلیر|سپهدار ایران که نامش زریر}}<br /> {{ب|همه پیش آن دین پژوه آمدند|از آن پیر جادو ستوه آمدند}}<br /> {{ب|گرفتند از او سربسر دین او|جهان شد پر از راه و آیین او}}<br /> {{ب|نشست او به ایران به پیغمبری|به کاری چنان یافه و سرسری}}<br /> {{ب|یکی نامه باید نوشتن کنون|سوی آن زده سر ز فرمان برون}}<br /> {{ب|ببایدش دادن بسی خواسته|که نیکو بود داده ناخواسته}}<br /> {{ب|مر او را بگویی کزین راه زشت|بگرد و بترس از خدای بهشت}}<br /> {{ب|مر آن پیر ناپاک را دور کن|برآیین ما بر یکی سور کن}}<br /> {{ب|گر ایدونک نپذیرد از ما سخن|کند روی تازه به ما بر کهن}}<br /> {{ب|سپاه پراکنده باز آوریم|یکی خوب لشکر فراز آوریم}}<br /> {{ب|به ایران شویم از پس کار اوی|نترسیم از آزار و پیکار اوی}}<br /> {{ب|برانیمش از پیش و خوارش کنیم|ببندیم و زنده به دارش کنیم}}<br /> {{ب|برین ایستادند ترکان چین|دو تن نیز کردند زیشان گزین}}<br /> {{ب|یکی نام او بیدرفش بزرگ|گوی پیرو جادو ستنبه سترگ}}<br /> {{ب|دگر جادوی نام او نام خواست|که هرگز دلش جز تباهی نخواست}}<br /> {{ب|یکی نامه بنوشت خوب و هژیر|سوی نامور خسرو دین پذیر}}<br /> {{ب|نوشتش بنام خدای جهان|شناسنده‌ی آشکار و نهان}}<br /> {{ب|نوشتم یکی نامه‌ای شهریار|چنان چون بد اندر خور روزگار}}<br /> {{ب|سوی گرد گشتاسپ شاه زمین|سزاوار گاه کیان بافرین}}<br /> {{ب|گزین و مهین پورلهراسپ شاه|خداوند جیش و نگهدار گاه}}<br /> {{ب|ز ارجاسپ سالار ترکان چین|سوار جهاندیده گرد زمین}}<br /> {{ب|نوشت اندر آن نامه‌ی خسروی|نکو آفرینی خط یبغوی}}<br /> {{ب|که ای نامور شهریار جهان|فروزنده‌ی تاج شاهنشهان}}<br /> {{ب|سرت سبز باد و تن و جان درست|مبادت کیانی کمرگاه سست}}<br /> {{ب|شنیدم که راهی گرفتی تباه|مرا روز روشن بکردی سیاه}}<br /> {{ب|بیامد یکی پیر مهتر فریب|ترا دل پر از بیم کرد و نهیب}}<br /> {{ب|سخن گفتش از دوزخ و از بهشت|به دلت اندرون هیچ شادی نهشت}}<br /> {{ب|تو او را پذیرفتی و دینش را|بیاراستی راه و آیینش را}}<br /> {{ب|برافگندی آیین شاهان خویش|بزرگان گیتی که بودند پیش}}<br /> {{ب|رها کردی آن پهلوی کیش را|چرا ننگریدی پس و پیش را}}<br /> {{ب|تو فرزند آنی که فرخنده شاه|بدو داد تاج از میان سپاه}}<br /> {{ب|ورا برگزید از گزینان خویش|ز جمشیدیان مر ترا داشت پیش}}<br /> {{ب|بر آن سان که کیخسرو کینه جوی|ترا بیش بود از کیان آبروی}}<br /> {{ب|بزرگی و شاهی و فرخندگی|توانایی و فر و زیبندگی}}<br /> {{ب|درفشان و پیلان آراسته|بسی لشکر گنج و بس خواسته}}<br /> {{ب|همی بودت ای مهتر شهریار|همه مهتران مر ترا دوستدار}}<br /> {{ب|همی تافتی بر جهان یکسره|چو اردیبهشت آفتاب از بره}}<br /> {{ب|ز گیتی ترا برگزیده خدای|مهانت همه پیش بوده بپای}}<br /> {{ب|نکردی خدای جهان را سپاس|نبودی بدین ره ورا حق‌شناس}}<br /> {{ب|از آن پس که ایزد ترا شاه کرد|یکی پیر جادوت بی راه کرد}}<br /> {{ب|چو آگاهی تو سوی من رسید|به روز سپیدم ستاره بدید}}<br /> {{ب|نوشتم یکی نامه‌ی دوست‌وار|که هم دوست بودیم و هم نیک یار}}<br /> {{ب|چو نامه بخوانی سر و تن بشوی|فریبنده را نیز منمای روی}}<br /> {{ب|کنون بند را از میان باز کن|به شادی می روشن آغاز کن}}<br /> {{ب|گر ایدونک بپذیری از من تو پند|ز ترکان ترا نیز ناید گزند}}<br /> {{ب|زمین کشانی و ترکان چین|ترا باشد این همچو ایران زمین}}<br /> {{ب|به تو بخشم این بیکران گنجها|که آورده‌ام گرد با رنجها}}<br /> {{ب|نکورنگ اسپان با زر و سیم|به استامها در چو در یتیم}}<br /> {{ب|غلامان فرستمت با خواسته|نگارین با جعد آراسته}}<br /> {{ب|ور ایدونک نپذیری این پند من|ببینی گران آهنین بند من}}<br /> {{ب|بیایم پس نامه تا چندگاه|کنم کشورت را سراسر تباه}}<br /> {{ب|سپاهی بیارم ز ترکان چین|که بنگاهشان برنتابد زمین}}<br /> {{ب|بینبارم این رود جیحون به مشک|به مشک آب دریا کنم پاک خشک}}<br /> {{ب|بسوزم نگاریده کاخ ترا|ز بن برکنم بیخ و شاخ ترا}}<br /> {{ب|زمین را سراسر بسوزم همه|کتفتان به ناوک بدوزم همه}}<br /> {{ب|ز ایرانیان هرچه مردست پیر|کشان بنده کردن نباشد هژیر}}<br /> {{ب|ازیشان نیابی فزونی بها|کنمشان همه سر ز گردن جدا}}<br /> {{ب|زن و کودکانشان بیارم ز پیش|کنمشان همه بنده‌ی شهر خویش}}<br /> {{ب|زمینشان همه پاک ویران کنم|درختانش از بیخ و بن برکنم}}<br /> {{ب|بگفتم همه گفتنی سر بسر|تو ژرف اندرین پندنامه نگر}}<br /> {{ب|بپیچید و نامه بکردش نشان|بدادش بدان هر دو جادو نشان}}<br /> {{ب|بفرمودشان گفت بخرد بوید|به ایوان او با هم اندر شوید}}<br /> {{ب|چو او را ببینید بر تخت و گاه|کنید آن زمان خویشتن را دو تاه}}<br /> {{ب|بر آیین شاهان نثارش برید|بر تاج و بر تخت او مگذرید}}<br /> {{ب|چو هر دو نشینید در پیش اوی|سوی تاج تابنده‌ش آرید روی}}<br /> {{ب|گزارید پیغام فرخش را|ازو گوش دارید پاسخش را}}<br /> {{ب|چو پاسخ ازو سربسر بشنوید|زمین را ببوسید و بیرون شوید}}<br /> {{ب|چو از پیش او کینه‌ور بیدرفش|سوی بلخ بامین کشیدش درفش}}<br /> {{ب|ابا یار خود خیره سر نام خواست|که او بفگند آن نکو راه راست}}<br /> {{ب|چو از شهر توران به بلخ آمدند|به درگاه او بر پیاده شدند}}<br /> {{ب|پیاده برفتند تا پیش اوی|بر آن آستانه نهادند روی}}<br /> {{ب|چو رویش بدیدند بر گاه بر|چو خورشید و تیر از بر ماه بر}}<br /> {{ب|نیایش نمودند چون بندگان|به پیش گزین شاه فرخندگان}}<br /> {{ب|بدادندش آن نامه‌ی خسروی|نوشته درو بر خط یبغوی}}<br /> {{ب|چو شاه جهان نامه را باز کرد|برآشفت و پیچیدن آغاز کرد}}<br /> {{ب|بخواند آن زمان پیر جاماسپ را|کجا راهبر بود گشتاسپ را}}<br /> {{ب|گزینان ایران و اسپهبدان|گوان جهان دیده و موبدان}}<br /> {{ب|بخواند آن همه آذران پیش خویش|فرستاده آورد و بنهاد پیش}}<br /> {{ب|پیمبرش را خواند و موبدش را|زریر گزیده سپهبدش را}}<br /> {{ب|زریر سپهبد برادرش بود|که سالار گردان لشکرش بود}}<br /> {{ب|جهان پهلوان بود آن روزگار|که کودک بد اسفندیار سوار}}<br /> {{ب|پناه جهان بود و پشت سپاه|سپهدار لشکر نگه‌دار گاه}}<br /> {{ب|جهان از بدی ویژه او داشتی|به رزم اندرون نیژه او داشتی}}<br /> {{ب|جهانجوی گفتا به فرخ زریر|به فرخنده جاماسپ و پور دلیر}}<br /> {{ب|که ارجاسپ سالار ترکان چین|یکی نامه کردست زی من چنین}}<br /> {{ب|بدیشان نمود آن سخنهای زشت|که نزدیک اوشاه ترکان نوشت}}<br /> {{ب|چه بینید گفتا بدین اندرون؟|چه گویید کاین را سرانجام چون؟}}<br /> {{ب|که ناخوش بود دوستی با کسی|که مایه ندارد ز دانش بسی}}<br /> {{ب|من از تخمه‌ی ایرج پاک زاد|وی از تخمه‌ی تور جادو نژاد}}<br /> {{ب|چگونه بود در میان آشتی|ولیکن مرا بود پنداشتی}}<br /> {{ب|کسی کو بود نام و باشد بسی|سخن گفت بایدش با هر کسی}}<br /> {{ب|همان چون بگفت این سخن شهریار|زریر سپهدار و اسفندیار}}<br /> {{ب|کشیدند شمشیر و گفتند اگر|کسی باشد اندر جهان سربسر}}<br /> {{ب|که نپسندد او را به دین‌آوری|براندر نیارد به فرمان‌بری}}<br /> {{ب|نیاید به درگاه فرخنده شاه|نبندد میان پیش رخشنده گاه}}<br /> {{ب|نگیرد ازو راه و دین بهی|مرین دین به را نباشد رهی}}<br /> {{ب|به شمشیر جان از تنش برکنیم|سرش را به دار برین برکنیم}}<br /> {{ب|سپهدار ایران که نامش زریر|نبرده دلیری چو درنده شیر}}<br /> {{ب|به شاه جهان گفت آزاده وار|که دستور باشد مرا شهریار}}<br /> {{ب|که پاسخ کنم جادو ارجاسپ را؟|پسند آمد این شاه گشتاسپ را}}<br /> {{ب|بدو گفت برخیز و پاسخ کنش|نکال تگینان خلخ کنش}}<br /> {{ب|زریر گرانمایه و اسفندیار|چو جاماسپ دستور ناباک دار}}<br /> {{ب|ز پیشش برفتند هر سه بهم|شده سر پر از کین و دلها دژم}}<br /> {{ب|نوشتند نامه به ارجاسپ زشت|هم اندر خور آن کجا او نوشت}}<br /> {{ب|زریر سپهبد گرفتش به دست|چنان هم گشاده ببردش نبست}}<br /> {{ب|سوی شاه برد و برو بر بخواند|جهانجوی گشتاسپ خیره بماند}}<br /> {{ب|ز دانا سپهبد زریر سوار|ز جاماسپ وز فرخ اسفندیار}}<br /> {{ب|ببست و نوشت اندرو نام خویش|فرستادگان را همه خواند پیش}}<br /> {{ب|بگیرید گفت این وزی او برید|نگر زین سپس راه را نسپرید}}<br /> {{ب|که گر نیستی اندر استاوزند|فرستاده را زینهار از گزند}}<br /> {{ب|ازین خواب بیدارتان کردمی|همان زنده بر دارتان کردمی}}<br /> {{ب|چنین تا بدانستی آن گرگسار|که گردن نیازد ابا شهریار}}<br /> {{ب|بینداخت نامه بگفتا روید|مرین را سوی ترک جادو برید}}<br /> {{ب|بگویید هوشت فراز آمدست|به خون و به خاکت نیاز آمدست}}<br /> {{ب|زده بادگردنت خسته میان|به خاک اندرون ریخته استخوان}}<br /> {{ب|درین ماه اراید ونک خواهد خدای|بپوشم به رزم آهنینه قبای}}<br /> {{ب|به توران زمین اندر آرم سپاه|کنم کشور گرگساران تباه}}<br /> {{ب|سخن چون بسر برد شاه زمین|سیه پیل را خواند و کرد آفرین}}<br /> {{ب|سپردش بدو گفت بردارشان|از ایران به آن مرز بگذارشان}}<br /> {{ب|فرستادگان سپهدار چین|ز پیش جهانجوی شاه زمین}}<br /> {{ب|برفتند هر دو شده خاکسار|جهاندارشان رانده و کرده خوار}}<br /> {{ب|از ایران فرخ به خلخ شدند|ولیکن به خلخ نه فرخ شدند}}<br /> {{ب|چو از دور دیدند ایوان شاه|زده بر سر او درفش سیاه}}<br /> {{ب|فرود آمدند از چمیده ستور|شکسته دل و چشمها گشته کور}}<br /> {{ب|پیاده برفتند تا پیش اوی|سیه‌شان شده جامه و زرد روی}}<br /> {{ب|بدادندش آن نامه‌ی شهریار|سرآهنگ مردان نیزه گزار}}<br /> {{ب|دبیرش مر آن نامه را برگشاد|بخواندش بر آن شاه جادونژاد}}<br /> {{ب|نوشته در آن نامه‌ی شهریار|ز گردان و مردان نیزه گزار}}<br /> {{ب|پس شاه لهراسپ گشتاسپ شاه|نگهبان گیتی سزاوار گاه}}<br /> {{ب|فرسته فرستاد زی او خدای|همه مهتران پیش او بر بپای}}<br /> {{ب|زی ارجاسپ ترک آن پلید سترگ|کجا پیکرش پیکر پیر گرگ}}<br /> {{ب|زده سر ز آیین و دین بهی|گزیده ره کوری و ابلهی}}<br /> {{ب|رسید آن نوشته فرومایه وار|که بنوشته بودی سوی شهریار}}<br /> {{ب|شنیدیم و دید آن سخنها کجا|نبودی تو مر گفتنش را سزا}}<br /> {{ب|نه پوشیدنی و نه بنمودنی|نه افگندنی و نه پیسودنی}}<br /> {{ب|چنان گفته بودی که من تا دو ماه|سوی کشور خرم آرم سپاه}}<br /> {{ب|نه دو ماه باید زتونی چهار|کجا من بیایم چو شیر شکار}}<br /> {{ب|تو بر خویشتن بر میفزای رنج|که ما بر گشادیم درهای گنج}}<br /> {{ب|بیارم ز گردان هزاران هزار|همه کار دیده همه نیزه‌دار}}<br /> {{ب|همه ایرجی زاده و پهلوی|نه افراسیابی و نه یبغوی}}<br /> {{ب|همه شاه چهرو همه ماهروی|همه سرو بالا همه راستگوی}}<br /> {{ب|همه از در پادشاهی و گاه|همه از در گنج و گاه و کلاه}}<br /> {{ب|جهانشان همه برده با رنج و ناز|همه شیر گیر و همه سرفراز}}<br /> {{ب|همه نیزه داران شمشیر زن|همه باره انگیز و لشکر شکن}}<br /> {{ب|چو دانند کم کوس بر پیل بست|سم اسپ ایشان کند کوه پست}}<br /> {{ب|ازیشان دو گرد گزیده سوار|زریر سپهدار و اسفندیار}}<br /> {{ب|چو ایشان بپوشند ز آهن قبای|به خورشید و ماه اندر آرند پای}}<br /> {{ب|چو بر گردن آرند رخشنده گرز|همی تابد از گرزشان فر و برز}}<br /> {{ب|چو ایشان بباشند پیش سپاه|ترا کرد باید بدیشان نگاه}}<br /> {{ب|بخورشید مانند با تاج و تخت|همی تابد از نیزه‌شان فر و بخت}}<br /> {{ب|چنینم گوانند و اسپهبدان|گزین و پسندیده‌ی موبدان}}<br /> {{ب|تو سیحون مینبار و جیحون به مشک|که ما را چه جیحون چه سیحون چه خشک}}<br /> {{ب|چنان بردوانند باره بر آب|که تاری شود چشمه‌ی آفتاب}}<br /> {{ب|به روز نبرد ار بخواهد خدای|به رزم اندر آرم سرت زیر پای}}<br /> {{ب|چو سالار پیکند نامه بخواند|فرود آمد از گاه و خیره بماند}}<br /> {{ب|سپهبدش را گفت فردا پگاه|بخوان از همه پادشاهی سپاه}}<br /> {{ب|تگینان لشکرش ترکان چین|برفتند هر سو به توران زمین}}<br /> {{ب|بدو باز خواندند لشکرش را|سر مرزداران کشورش را}}<br /> {{ب|برادر بد او را دو آهرمنان|یکی کهرم و دیگری اندمان}}<br /> {{ب|بفرمودشان تا نبرده سوار|گزیدند گردان لشکر هزار}}<br /> {{ب|بدادندشان کوس و پیل و درفش|بیاراسته زرد و سرخ و بنفش}}<br /> {{ب|بدیشان ببخشید سیصد هزار|گوان گزیده نبرده سوار}}<br /> {{ب|در گنج بگشاد و روزی بداد|بزد نای رویین بنه برنهاد}}<br /> {{ب|بخواند آن زمان مر برادرش را|بدو داد یک دست لشکرش را}}<br /> {{ب|به اندیدمان داد دست دگر|خود اندر میانه نهادش سپر}}<br /> {{ب|یکی ترک بد نام او گرگسار|گذشته برو بر بسی روزگار}}<br /> {{ب|سپه را بدو داد اسپهبدی|تو گفتی نداند همی جز بدی}}<br /> {{ب|چو غارتگری داد بر بیدرفش|بدادش یکی پیل پیکر درفش}}<br /> {{ب|یکی بود نامش خشاش دلیر|پذیره نرفتی ورا نره شیر}}<br /> {{ب|سپه دیده‌بان کردش و پیش‌رو|کشیدش درفش و بشد پیش گو}}<br /> {{ب|دگر ترک بدنام او هوش دیو|پیامش فرستاد ترکان خدیو}}<br /> {{ب|نگه‌دار گفتا تو پشت سپاه|گر از ما کسی باز گردد براه}}<br /> {{ب|هم آنجا که بینی مر او را بکش|نگر تا بدانجا نجنبدت هش}}<br /> {{ب|برآنسان همی رفت بایین خشم|پر از خون شده دل پر از آب چشم}}<br /> {{ب|همی کرد غارت همی سوخت کاخ|درختان همی کند از بیخ و شاخ}}<br /> {{ب|در آورد لشکر به ایران زمین|همه خیره و دل پراگنده کین}}<br /> {{ب|چو آگاهی آمد به گشتاسپ شاه|که سالار چین جملگی با سپاه}}<br /> {{ب|بیاراسته آمد از جای خویش|خشاش یلش را فرستاد پیش}}<br /> {{ب|چو بشنید کو رفت با لشکرش|که ویران کند آن نکو کشورش}}<br /> {{ب|سپهبدش را گفت فردا پگاه|بیارای پیل و بیاور سپاه}}<br /> {{ب|سوی مرزدارانش نامه نوشت|که خاقان ره رادمردی بهشت}}<br /> {{ب|بیایید یکسر به درگاه من|که بر مرز بگذشت بدخواه من}}<br /> {{ب|چو نامه سوی رادمردان رسید|که آمد جهانجوی دشمن پدید}}<br /> {{ب|سپاهی بیامد به درگاه شاه|که چندان نبد بر زمین برگیاه}}<br /> {{ب|ز بهر جهانگیر شاه کیان|ببستند گردان گیتی میان}}<br /> {{ب|به درگاه خسرو نهادند روی|همه مرزداران به فرمان اوی}}<br /> {{ب|برین بر نیامد بسی روزگار|که گرد از گزیده هزاران هزار}}<br /> {{ب|فراز آمده بود مر شاه را|کی نامدار و نکوخواه را}}<br /> {{ب|به لشکرگه آمد سپه را بدید|که شایسته بد رزم را برگزید}}<br /> {{ب|از آن شادمان گشت فرخنده شاه|دلش خیره آمد ز بی‌مر سپاه}}<br /> {{ب|دگر روز گشتاسپ با موبدان|ردان و بزرگان و اسپهبدان}}<br /> {{ب|گشاد آن در گنج پر کرده جم|سپه را بداد او دو ساله درم}}<br /> {{ب|چو روزی ببخشید و جوشن بداد|بزد نای و کوس و بنه برنهاد}}<br /> {{ب|بفرمود بردن ز پیش سپاه|درفش همایون فرخنده شاه}}<br /> {{ب|سوی رزم ارجاسپ لشکر کشید|سپاهی که هرگز چنان کس ندید}}<br /> {{ب|ز تاریکی و گرد پای سپاه|کسی روز روشن ندید ایچ راه}}<br /> {{ب|ز بس بانگ اسبان و از بس خروش|همی ناله‌ی کوس نشنید کوش}}<br /> {{ب|درفش فراوان برافراشته|همه نیزه‌ها ز ابر بگذاشته}}<br /> {{ب|چو رسته درخت از بر کوهسار|چو بیشه‌ی نیستان به وقت بهار}}<br /> {{ب|ازین سان همی رفت گشتاسپ شاه|ز کشور به کشور همی شد سپاه}}<br /> {{ب|چلواز بلخ با می به جیحون رسید|سپهدار لشکر فرود آورید}}<br /> {{ب|بشد شهریار از میان سپاه|فرود آمد از باره برشد به گاه}}<br /> {{ب|بخواند او گرانمایه جاماسپ را|کجا رهنمون بود گشتاسپ را}}<br /> {{ب|سر موبدان بود و شاه ردان|چراغ بزرگان و اسپهبدان}}<br /> {{ب|چنان پاک تن بود و تابنده جان|که بودی بر او آشکارا نهان}}<br /> {{ب|ستاره‌شناس و گرانمایه بود|ابا او به دانش کرا پایه بود}}<br /> {{ب|بپرسید ازو شاه و گفتا خدای|ترا دین به داد و پاکیزه رای}}<br /> {{ب|چو تو نیست اندر جهان هیچ کس|جهاندار دانش ترا داد و بس}}<br /> {{ب|ببایدت کردن ز اختر شمار|بگویی همی مرمرا روی کار}}<br /> {{ب|که چون باشد آغاز و فرجام جنگ؟|کرا بیشتر باشد اینجا درنگ؟}}<br /> {{ب|نیامد خوش آن پیر جاماسپ را|به روی دژم گفت گشتاسپ را}}<br /> {{ب|که می‌خواستم کایزد دادگر|ندادی مرا این خرد وین هنر}}<br /> {{ب|مرا گر نبودی خرد، شهریار|نکردی ز من بودنی خواستار}}<br /> {{ب|نگویم من این، ور بگویم به شاه|کند مرمرا شاه شاهان تباه}}<br /> {{ب|مگر با من از داد پیمان کند|که نه بد کند خود نه فرمان کند}}<br /> {{ب|جهانجوی گفتا به نام خدای|به دین و به دین‌آور پاک‌رای}}<br /> {{ب|به جان زریر آن نبرده سوار|به جان گرانمایه اسفندیار}}<br /> {{ب|که نه هرگزت روی دشمن کنم|نه فرمایمت بد نه خود من کنم}}<br /> {{ب|تو هرچ اندرین کاردانی بگوی|که تو چاره‌دانی و من چاره‌جوی}}<br /> {{ب|خردمند گفت ای گرانمایه شاه|همیشه به تو تازه بادا کلاه}}<br /> {{ب|ز بنده میازار و بنداز خشم|خنک آن کسی کو نبیند به چشم}}<br /> {{ب|بدان ای نبرده کی نامجوی|چو در رزم روی اندر آری به روی}}<br /> {{ب|بدان گه کجا بانگ و ویله کنند|تو گویی همی کوه را برکنند}}<br /> {{ب|به پیش اندر آیند مردان مرد|هوا تیره گردد ز گرد نبرد}}<br /> {{ب|جهان را ببینی بگشته کبود|زمین پر ز آتش هوا پر ز دود}}<br /> {{ب|وز آن زخم آن گرزهای گران|چنان پتک پولاد آهنگران}}<br /> {{ب|به گوش اندر آید ترنگاترنگ|هوا پر شده‌ی نعره‌ی بور و خنگ}}<br /> {{ب|شکسته شود چرخ گردون نهان|به تنها درون خون نماند روان}}<br /> {{ب|تو گویی هوا ابر دارد همی|وز آن ابر الماس بارد همی}}<br /> {{ب|بسی بی پدر گشته بینی پسر|بسی بی پسر گشته بینی پدر}}<br /> {{ب|نخستین کس نامدار اردشیر|پس شهریار آن نبرده دلیر}}<br /> {{ب|به پیش افگند اسپ تازان خویش|به خاک افگند هرک آیدش پیش}}<br /> {{ب|پیاده کند ترک چندان سوار|کز اختر نباشد مر آن را شمار}}<br /> {{ب|ولیکن سرانجام کشته شود|نکونامش اندر نوشته شود}}<br /> {{ب|دریغ آن چنان مرد نام‌آورا|ابا رادمردان همه سرورا}}<br /> {{ب|پس آزاده شیدسپ فرزند شاه|چو رستم درآید به روی سپاه}}<br /> {{ب|پس آنگاه مرتیغ را برکشد|بتازد بسی اسپ و دشمن کشد}}<br /> {{ب|بسی نامداران و گردان چین|که آن شیرمرد افگند بر زمین}}<br /> {{ب|سرانجام بختش کند خاکسار|برهنه کند آن سر تاجدار}}<br /> {{ب|بیاید پس آنگاه فرزند من|ببسته میان را جگر بند من}}<br /> {{ب|ابرکین شیدسپ فرزند شاه|به میدان کند تیز اسپ سیاه}}<br /> {{ب|بسی رنج بیند به رزم اندرون|شه خسروان را بگویم که چون}}<br /> {{ب|درفش فروزنده‌ی کاویان|بیفگنده باشند ایرانیان}}<br /> {{ب|گرامی بگیرد به دندان درفش|به دندان بدارد درفش بنفش}}<br /> {{ب|به یک دست شمشیر و دیگر کلاه|به دندان درفش فریدون شاه}}<br /> {{ب|برین سان همی افگند دشمنان|همی برکند جان اهرمنان}}<br /> {{ب|سرانجام در جنگ کشته شود|نکونامش اندر نوشته شود}}<br /> {{ب|پس آزاده بستور پور زریر|به پیش افگند اسپ چون نره شیر}}<br /> {{ب|بسی دشمنان را کند ناپدید|شگفتی‌تر از کار او کس ندید}}<br /> {{ب|چو آید سرانجام پیروز باز|ابر دشمنان دست کرده دراز}}<br /> {{ب|بیاید پس آن برگزیده سوار|پس شهریار جهان نامدار}}<br /> {{ب|ز آهرمنان بفگند شست گرد|نماید یکی پهلوی دستبرد}}<br /> {{ب|سرانجام ترکان به تیرش زنند|تن پیلوارش به خاک افگنند}}<br /> {{ب|بیاید پس آن نره شیر دلیر|نبرده سوار آن زریر دلیر}}<br /> {{ب|به پیش اندر آید گرفته کمند|نشسته بر اسفندیاری سمند}}<br /> {{ب|ابا جوشن زر درخشان چو ماه|بدو اندرون خیره گشته سپاه}}<br /> {{ب|بگیرد ز گردان لشکر هزار|ببندد فرستد بر شهریار}}<br /> {{ب|به هر سو کجا بنهد آن شاه روی|همی راند از خون بدخواه جوی}}<br /> {{ب|نه استد کس آن پهلوان شاه را|ستوه آورد شاه خرگاه را}}<br /> {{ب|پس افگنده بیند بزرگ اردشیر|سیه گشته رخسار و تن چون زریر}}<br /> {{ب|بگرید بر او زار و گردد نژند|برانگیزد اسفندیاری سمند}}<br /> {{ب|به خاقان نهد روی پرخشم و تیز|تو گویی ندیدست هرگز گریز}}<br /> {{ب|چو اندر میان بیند ارجاسپ را|ستایش کند شاه گشتاسپ را}}<br /> {{ب|صف دشمنان سربسر بر درد|ز گیتی سوی هیچ کس ننگرد}}<br /> {{ب|همی خواند او زند زردشت را|به یزدان نهاده کیی پشت را}}<br /> {{ب|سرانجام گردد برو تیره بخت|بریده کندش آن نکوتاج و تخت}}<br /> {{ب|بیاید یکی نام او بیدرفش|به سر نیزه دارد درفش بنفش}}<br /> {{ب|نیارد شدن پیش گرد گزین|نشیند به راه وی اندر کمین}}<br /> {{ب|باستد بر آن راه چون پیل مست|یکی تیغ زهرآب داده به دست}}<br /> {{ب|چو شاه جهان باز گردد ز رزم|گرفته جهان را و کشته گرزم}}<br /> {{ب|بیندازد آن ترک تیری بروی|نیارد شدن آشکارا بروی}}<br /> {{ب|پس از دست آن بیدرفش پلید|شود شاه آزادگان ناپدید}}<br /> {{ب|به ترکان برد باره و زین اوی|بخواهد پسرت آن زمان کین اوی}}<br /> {{ب|پس آن لشکر نامدار بزرگ|به دشمن درافتد چو شیر سترگ}}<br /> {{ب|همی تازند این برآن آن برین|ز خون یلان سرخ گردد زمین}}<br /> {{ب|یلان را بباشد همه روی زرد|چو لرزه بر افتد به مردان مرد}}<br /> {{ب|برآید به خورشید گرد سپاه|نبیند کس از گرد تاریک راه}}<br /> {{ب|فروغ سر نیزه و تیر و تیغ|بتابد چنان چون ستاره ز میغ}}<br /> {{ب|وزان زخم مردان کجا می‌زنند|و بر یکدگر برهمی افگنند}}<br /> {{ب|همه خسته و کشته بر یکدگر|پسر بر پدر بر پدر بر پسر}}<br /> {{ب|وزان ناله و زاری خستگان|به بند اندر آیند نابستگان}}<br /> {{ب|شود کشته چندان ز هر سو سپاه|که از خونشان پر شود رزمگاه}}<br /> {{ب|پس آن بیدرفش پلید و سترگ|به پیش اندر آید چو ارغنده گرگ}}<br /> {{ب|همان تیغ زهر آب داده به دست|همی تازد او باره چون پیل مست}}<br /> {{ب|به دست وی اندر فراوان سپاه|تبه گردد از برگزینان شاه}}<br /> {{ب|بیاید پس آن فرخ اسفندیار|سپاه از پس پشت و یزدانش یار}}<br /> {{ب|ابر بیدرفش افگند اسپ تیز|بر و جامه پر خون و دل پرستیز}}<br /> {{ب|مر او را یکی تیغ هندی زند|ز بر نیمه‌ی تنش زیر افگند}}<br /> {{ب|بگیرد پس آن آهنین گرز را|بتاباند آن فره و برز را}}<br /> {{ب|به یک حمله از جایشان بگسلد|چو بگسستشان بر زمین کی هلد}}<br /> {{ب|به نوک سر نیزه شان بر چند|کندشان تبه پاک و بپراگند}}<br /> {{ب|گریزد سرانجام سالار چین|از اسفندیار آن گو بافرین}}<br /> {{ب|به ترکان نهد روی بگریخته|شکسته سپر نیزه‌ها ریخته}}<br /> {{ب|بیابان گذارد به اندک سپاه|شود شاه پیروز و دشمن تباه}}<br /> {{ب|بدان ای گزیده شه خسروان|که من هرچ گفتم نباشد جز آن}}<br /> {{ب|نباشد ازین یک سخن بیش و کم|تو زین پس مکن روی بر من دژم}}<br /> {{ب|که من آنچ گفتم نگفتم مگر|به فرمانت ای شاه پیروزگر}}<br /> {{ب|وزآن کم بپرسید فرخنده شاه|ازین ژرف دریا و تاریک راه}}<br /> {{ب|ندیدم که بر شاه بنهفتمی|وگرنه من این راز کی گفتمی}}<br /> {{ب|چو شاه جهاندار بشنید راز|بر آن گوشه‌ی تخت خسپید باز}}<br /> {{ب|ز دستش بیفتاد زرینه گرز|تو گفتی برفتش همی فر و برز}}<br /> {{ب|به روی اندر افتاد و بیهوش شد|نگفتش سخن نیز و خاموش شد}}<br /> {{ب|چو باهوش آمد جهان شهریار|فرود آمد از تخت و بگریست زار}}<br /> {{ب|چه باید مرا گفت شاهی و گاه|که روزم همی گشت خواهد سیاه}}<br /> {{ب|که آنان که بر من گرامی‌ترند|گزین سپاهند و نامی‌ترند}}<br /> {{ب|همی رقت خواهند از پیش من|ز تن برکنند این دل ریش من}}<br /> {{ب|به جاماسپ گفت ار چنین است کار|به هنگام رفتن سوی کارزار}}<br /> {{ب|نخوانم نبرده برادرم را|نسوزم دل پیر مادرم را}}<br /> {{ب|نفرمایمش نیز رفتن به رزم|سپه را سپارم به فرخ گرزم}}<br /> {{ب|کیان زادگان و جوانان من|که هر یک چنانند چون جان من}}<br /> {{ب|بخوانم همه سربسر پیش خویش|زره‌شان نپوشم نشانم به پیش}}<br /> {{ب|چگونه رسد نوک تیر خدنگ|برین آسمان بر شده کوه سنگ؟}}<br /> {{ب|خردمند گفتا به شاه زمین|که ای نیکخو مهتر بافرین}}<br /> {{ب|گر ایشان نباشند پیش سپاه|نهاده به سر بر کیانی کلاه}}<br /> {{ب|که یارد شدن پیش ترکان چین|که باز آورد فره‌ی پاک دین}}<br /> {{ب|تو زین خاک برخیز و برشو به گاه|مکن فره‌ی پادشاهی تباه}}<br /> {{ب|که داد خدایست و زین چاره نیست|خداوند گیتی ستمکاره نیست}}<br /> {{ب|ز اندوه خوردن نباشدت سود|کجا بودنی بود و شد کار بود}}<br /> {{ب|مکن دلت را بیشتر زین نژند|به داد خدای جهان کن بسند}}<br /> {{ب|بدادش بسی پند و بشنید شاه|چو خورشیدگون گشت برشد به گاه}}<br /> {{ب|نشست از برگاه و بنهاد دل|به رزم جهانجوی شاه چگل}}<br /> {{ب|از اندیشه‌ی دل نیامدش خواب|به رزم و نبردش گرفته شتاب}}<br /> {{ب|چو جاماسپ گفت این سپیده دمید|فروغ ستاره بشد ناپدید}}<br /> {{ب|سپه را به هامون فرود آورید|بزد کوس بر پیل و لشکر کشید}}<br /> {{ب|وز آنجا خرامید تا رزمگاه|فرود آورید آن گزیده سپاه}}<br /> {{ب|به گاهی که باد سپیده دمان|به کاخ آرد از باغ بوی گلان}}<br /> {{ب|فرستاده بد هر سوی دیده‌بان|چنان چون بود رسم آزادگان}}<br /> {{ب|بیامد سواری و گفتا به شاه|که شاها به نزدیکی آمد سپاه}}<br /> {{ب|سپاهی است ای شهریار زمین|که هرگز چنان نامد از ترک و چین}}<br /> {{ب|به نزدیکی ما فرود آمدند|به کوه و در و دشت خیمه زدند}}<br /> {{ب|سپهدارشان دیده‌بان برگزید|فرستاد و دیده به دیده رسید}}<br /> {{ب|پس آزاده گشتاسپ شاه دلیر|سپهبدش را خواند فرخ زریر}}<br /> {{ب|درفشی بدو داد و گفتا بتاز|بیارای پیلان ولشکر بساز}}<br /> {{ب|سپهبد بشد لشکرش راست کرد|همی رزم سالار چین خواست کرد}}<br /> {{ب|بدادش جهاندار پنجه هزار|سوار گزیده به اسفندیار}}<br /> {{ب|بدو داد یک دست زان لشکرش|که شیری دلش بود و پیلی برش}}<br /> {{ب|دگر دست لشکرش را همچنان|برآراست از شیردل سرکشان}}<br /> {{ب|به گرد گرامی سپرد آن سپاه|که شیر جهان بود و همتای شاه}}<br /> {{ب|پس پشت لشکر به بستورداد|چراغ سپهدار خسرو نژاد}}<br /> {{ب|چو لشکر بیاراست و برشد به کوه|غمی گشته از رنج و گشته ستوه}}<br /> {{ب|نشست از بر خوب تابنده گاه|همی کرد ز آنجا به لشکرنگاه}}<br /> {{ب|پس ارجاسپ شاه دلیران چین|بیاراست لشکرش را همچنین}}<br /> {{ب|جدا کرد از خلخی سی هزار|جهان آزموده نبرده سوار}}<br /> {{ب|فرستادشان سوی آن بیدرفش|که کوس مهین داشت و رنگین درفش}}<br /> {{ب|بدو داد یک دست زان لشکرش|که شیر ژیان نامدی همبرش}}<br /> {{ب|دگر دست را داد بر گرگسار|بدادش سوار گزین صد هزار}}<br /> {{ب|میانگاه لشکرش را همچنین|سپاهی بیاراست خوب و گزین}}<br /> {{ب|بدادش بدان جادوی خویشکام|کجا نام خواست و هزارانش نام}}<br /> {{ب|خود و صد هزاران سواران گرد|نموده همه در جهان دستبرد}}<br /> {{ب|نگاهش همی داشت پشت سپاه|همی کرد هر سوی لشکر نگاه}}<br /> {{ب|پسر داشتی یک، گرانمایه مرد|جهاندیده و دیده هر گرم و سرد}}<br /> {{ب|سواری جهاندیده نامش کهرم|رسیده بسی بر سرش سرد و گرم}}<br /> {{ب|مر آن پور خود را سپهدار کرد|بر آن لشکرگشن سالار کرد}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%DB%8C_(%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%BE_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87)&diff=16083 2008-07-03T17:53:54Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[دقیقی (گشتاسپ نامه)]]<br /> | مؤلف = دقیقی<br /> | قسمت =<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/چنان دید گوینده یک شب به خواب|چنان دید گوینده یک شب به خواب]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/چو گشتاسپ را داد لهراسپ تخت|چو گشتاسپ را داد لهراسپ تخت]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/چو اندر گذشت آن شب و بود روز|چو اندر گذشت آن شب و بود روز]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/بیامد سر سروران سپاه|بیامد سر سروران سپاه]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/دو هفته برآمد برین کارزار|دو هفته برآمد برین کارزار]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/پس آگاهی آمد به اسفندیار|پس آگاهی آمد به اسفندیار]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/چو اسفندیار آن گو تهمتن|چو اسفندیار آن گو تهمتن]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/بدو داد پس شاه بهزاد را|بدو داد پس شاه بهزاد را]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/چو باز آورید آن گرانمایه کین|چو باز آورید آن گرانمایه کین]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/چو ترکان بدیدند کار جاسپ رفت|چو ترکان بدیدند کار جاسپ رفت]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/کی نامبردار فرخنده شاه|کی نامبردار فرخنده شاه]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/کی نامبردار زان روزگار|کی نامبردار زان روزگار]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/یکی روز بنشست کی شهریار|یکی روز بنشست کی شهریار]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/بدان روزگار اندر اسفندیار|بدان روزگار اندر اسفندیار]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/چو آگاه شد شاه کامد پسر|چو آگاه شد شاه کامد پسر]]<br /> *[[دقیقی (گشتاسپ نامه)/برآمد بسی روزگاران بدوی|برآمد بسی روزگاران بدوی]]</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1_%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88_%D8%AF%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C_(%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B2_%D9%82%D8%B5%D8%A7%DB%8C%D8%AF)&diff=15879 2008-07-03T17:09:18Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[امیر خسرو دهلوی (انتخاب از قصاید)]]<br /> | مؤلف = امیر خسرو دهلوی<br /> | قسمت =<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> *[[امیر خسرو دهلوی (انتخاب از قصاید)/خوش خلعتی است جسم ولی استوار نیست|خوش خلعتی است جسم ولی استوار نیست]]<br /> *[[امیر خسرو دهلوی (انتخاب از قصاید)/مرد همه جا سر کار به|مرد همه جا سر کار به]]<br /> *[[امیر خسرو دهلوی (انتخاب از قصاید)/کوس شه خالی و بانک غلغلش درد سر است|کوس شه خالی و بانک غلغلش درد سر است]]<br /> *[[امیر خسرو دهلوی (انتخاب از قصاید)/زهی ملک خوش چون دو سلطان یکی شد|زهی ملک خوش چون دو سلطان یکی شد]]<br /> *[[امیر خسرو دهلوی (انتخاب از قصاید)/منت ایزد را که شه بر تخت سلطانی نشست|منت ایزد را که شه بر تخت سلطانی نشست]]<br /> *[[امیر خسرو دهلوی (انتخاب از قصاید)/شکر گویم که به توفیق خداوند جهان|شکر گویم که به توفیق خداوند جهان]]</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%B5%D8%A8%D8%AD%DA%A9_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%B5%D8%A8%D8%A7%D8%AD_%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%B1&diff=15609 2008-07-03T16:14:28Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(صبحک الله صباح ای دبیر)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|صبحک الله صباح ای دبیر|چون قلم از دست شدم دستگیر}}<br /> {{ب|کاین نمط از چرخ فزونی کند|با قلمم بوقلمونی کند}}<br /> {{ب|زین همه الماس که بگداختم|گزلکی از بهر ملک ساختم}}<br /> {{ب|کاهن شمشیرم در سنگ بود|کوره آهنگریم تنگ بود}}<br /> {{ب|دولت اگر همدمیی ساختی|بخت بدین نیز نپرداختی}}<br /> {{ب|در دلم آید که گنه کرده‌ام|کین ورقی چند سیه کرده‌ام}}<br /> {{ب|آنچه درین حجله خرگاهیست|جلوه‌گری چند سحرگاهیست}}<br /> {{ب|زین بره میخور چه خوری دودها|آتش در زن به نمک سودها}}<br /> {{ب|بیش رو آهستگیی پیشه کن|گر کنی اندیشه به اندیشه کن}}<br /> {{ب|هر سخنی کز ادبش دوریست|دست بر او مال که دستوریست}}<br /> {{ب|و آنچه نه از علم برآرد علم|گر منم آن حرف درو کش قلم}}<br /> {{ب|گر نه درو داد سخن دادمی|شهر به شهرش نفرستادمی}}<br /> {{ب|این طرفم کرد سخن پای بست|جمله اطراف مرا زیردست}}<br /> {{ب|گفت زمانه نه زمینی بجنب|چون ز منان چند نشینی بجنب}}<br /> {{ب|بکر معانیم که همتاش نیست|جامه باندازه بالاش نیست}}<br /> {{ب|نیم تنی تا سر زانوش هست|از سر آن بر سر زانو نشست}}<br /> {{ب|بایدش از حله قد آراستن|تا ادبش باشد برخاستن}}<br /> {{ب|از نظر هر کهن و تازه‌ای|حاصل من چیست جز آوازه‌ای}}<br /> {{ب|گرمی هنگامه و زر هیچ نه|زحمت بازار و دگر هیچ نه}}<br /> {{ب|گنجه گره کرده گریبان من|بی گرهی گنج عراق آن من}}<br /> {{ب|بانگ برآورد جهان کای غلام|گنجه کدامست و نظامی کدام}}<br /> {{ب|شکر که این نامه به عنوان رسید|پیشتر از عمر به پایان رسید}}<br /> {{ب|کردنظامی ز پی زیورش|غرقه گوهر ز قدم تا سرش}}<br /> {{ب|باد مبارک گهر افشان او|بر ملکی کاین گهر است آن او}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%AF%D8%B1_%DA%86%D9%85%D9%86_%D8%A8%D8%A7%D8%BA_%DA%86%D9%88_%DA%AF%D9%84%D8%A8%D9%86_%D8%B4%DA%A9%D9%81%D8%AA&diff=15608 2008-07-03T16:14:18Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(در چمن باغ چو گلبن شکفت)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|در چمن باغ چو گلبن شکفت|بلبلی با باز درآمد به گفت}}<br /> {{ب|کز همه مرغان تو خاموش ساز|گوی چرا برده‌ای آخر به باز}}<br /> {{ب|تا تو لب بسته گشادی نفس|یک سخن نغز نگفتی به کس}}<br /> {{ب|منزل تو دستگه سنجری|طعمه تو سینه کبک دری}}<br /> {{ب|من که به یک چشم زد از کان غیب|صد گهر نغز برآرم ز جیب}}<br /> {{ب|طعمه من کرم شکاری چراست|خانه من بر سر خاری چراست}}<br /> {{ب|باز بدو گفت همه گوش باش|خامشیم بنگر و خاموش باش}}<br /> {{ب|منکه شدم کارشناس اندکی|صد کنم و باز نگویم یکی}}<br /> {{ب|رو که توئی شیفته روزگار|زانکه یکی نکنی و گوئی هزار}}<br /> {{ب|منکه همه معنیم این صیدگاه|سینه کبکم دهد و دست شاه}}<br /> {{ب|چون تو همه زخم زبانی تمام|کرم خور و خار نشین والسلام}}<br /> {{ب|خطبه چو بر نام فریدون کنند|گوش بر آواز دهل چون کنند}}<br /> {{ب|صبح که با بانگ خروسست و بس|خنده‌ای از راه فسوست و بس}}<br /> {{ب|چرخ که در معرض فریاد نیست|هیچ سر از چنبرش آزاد نیست}}<br /> {{ب|بر مکش آوازه نظم بلند|تا چو نظامی نشوی شهر بند}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%85%D8%A7_%DA%A9%D9%87_%D8%A8%D9%87_%D8%AE%D9%88%D8%AF_%D8%AF%D8%B3%D8%AA_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C%D9%85&diff=15607 2008-07-03T16:14:10Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(ما که به خود دست برافشانده‌ایم)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|ما که به خود دست برافشانده‌ایم|بر سر خاکی چه فرومانده‌ایم}}<br /> {{ب|صحبت این خاک ترا خار کرد|خاک چنین تعبیه بسیار کرد}}<br /> {{ب|عمر همه رفت و به پس گستریم|قافله از قافله واپس تریم}}<br /> {{ب|این دو فرشته شده در بند ما|دیو ز بدنامی پیوند ما}}<br /> {{ب|گرم رو سرد چو گلخن گریم|سرد پی گرم چو خاکستریم}}<br /> {{ب|نور دل و روشنی سینه کو|راحت و آسایش پارینه کو}}<br /> {{ب|صبح شباهنگ قیامت دمید|شد علم صبح روان ناپدید}}<br /> {{ب|خنده غفلت به دهان درشکست|آرزوی عمر به جان درشکست}}<br /> {{ب|از کف این خاک به افسونگری|چاره آن ساز که چون جان بری}}<br /> {{ب|بر پر ازین دام که خونخواره‌ایست|زیرکی از بهر چنین چاره‌ایست}}<br /> {{ب|گرگ ز روباه به دندان تراست|روبه از آن رست که به دان تراست}}<br /> {{ب|جهد بر آن کن که وفا را شوی|خود نپرستی و خدا را شوی}}<br /> {{ب|خاک دلی شو که وفائی دروست|وز گل انصاف گیائی دروست}}<br /> {{ب|هر هنری کان ز دل آموختند|بر زه منسوج وفا دوختند}}<br /> {{ب|گر هنری در تن مردم بود|چون نپسندی گهری گم بود}}<br /> {{ب|گر بپسندیش دگر سان شود|چشمه آن آب دو چندان شود}}<br /> {{ب|مردم پرورده به جان پرورند|گر هنری در طرفی بنگرند}}<br /> {{ب|خاک زمین جز به هنر پاک نیست|وین هنر امروز درین خاک نیست}}<br /> {{ب|گر هنری سر ز میان برزند|بی‌هنری دست بدان درزند}}<br /> {{ب|کار هنرمند به جان آورند|تا هنرش را به زبان آورند}}<br /> {{ب|حمل ریاضت به تماشا کنند|نسبت اندیشه به سودا کنند}}<br /> {{ب|نام کرم ساخته مشتی زیان|اسم وفا بندگی رایگان}}<br /> {{ب|گفته سخا را قدری ریشخند|خوانده سخن را طرفی لورکند}}<br /> {{ب|نقش وفا بر سر یخ می‌زنند|بر مه و خورشید زنخ میزنند}}<br /> {{ب|گر نفسی مرهم راحت بود|بر دل این قوم جراحت بود}}<br /> {{ب|گر ز لبی شربت شیرین چشند|دست به شیرینه به رویش کشند}}<br /> {{ب|بر جگر پخته انجیر فام|سرکه فروشند چو انگور خام}}<br /> {{ب|چشم هنر بین نه کسی را درست|جز خلل و عیب ندانند جست}}<br /> {{ب|حاصل دریا نه همه در بود|یک هنر از طبع کسی پر بود}}<br /> {{ب|دجله بود قطره‌ای از چشم کور|پای ملخ پر بود از دست مور}}<br /> {{ب|عیب خرند این دو سه ناموسگر|بی هنر و بر هنر افسوسگر}}<br /> {{ب|تیره‌تر از گوهر گل در گلند|تلخ‌تر از غصه دل بر دلند}}<br /> {{ب|دود شوند ار به دماغی رسند|باد شوند ار به چراغی رسند}}<br /> {{ب|حال جهان بین که سرانش که‌اند|نامزد و نامورانش که‌اند}}<br /> {{ب|این دو سه بدنام کهن مهد خویش|می‌شکنندم همه چون عهد خویش}}<br /> {{ب|من به صفت چون مه گردون شوم|نشکنم ار بشکنم افزون شوم}}<br /> {{ب|رنج گرفتم ز حد افزون برند|با فلک این رقعه به سر چون برند}}<br /> {{ب|بر سخن تازه‌تر از باغ روح|منکر دیرینه چو اصحاب نوح}}<br /> {{ب|ای علم خضر غزائی بکن|وی نفس نوح دعائی بکن}}<br /> {{ب|دل که ندارد سر بیدادشان|باد فرامش کند ار یادشان}}<br /> {{ب|با بدشان کان نه باندازه‌ایست|خامشی من قوی آوازه‌ایست}}<br /> {{ب|حقه پر آواز به یک در بود|گنگ شود چون شکمش پر بود}}<br /> {{ب|خنبره نیمه برآرد خروش|لیک چو پر گردد گردد خموش}}<br /> {{ب|گر پری از دانش خاموش باش|ترک زبان گوی و همه گوی باش}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%AF%D9%88%D8%B1_%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%81%D8%AA_%DA%86%D9%88_%D8%A8%D9%87_%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%86_%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF&diff=15606 2008-07-03T16:13:59Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(دور خلافت چو به هارون رسید)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|دور خلافت چو به هارون رسید|رایت عباس به گردون رسید}}<br /> {{ب|نیم شبی پشت به همخوابه کرد|روی در آسایش گرمابه کرد}}<br /> {{ب|موی تراشی که سرش میسترد|موی به مویش به غمی میسپرد}}<br /> {{ب|کای شده آگاه ز استادیم|خاص کن امروز به دامادیم}}<br /> {{ب|خطبه تزویج پراکنده کن|دختر خود نامزد بنده کن}}<br /> {{ب|طبع خلیفه قدری گرم گشت|باز پذیرنده آزرم گشت}}<br /> {{ب|گفت حرارت جگرش تافتست|وحشتی از دهشت من یافتست}}<br /> {{ب|بیخودیش کرد چنین یافه‌گوی|ورنه نکردی ز من این جستجوی}}<br /> {{ب|روز دگر نیکترش آزمود|بر درم قلب همان سکه بود}}<br /> {{ب|تجربتش کرد چنین چند بار|قاعده‌ی مرد نگشت از قرار}}<br /> {{ب|کار چو بی رونقی از نور برد|قصه به دستوری دستور برد}}<br /> {{ب|کز قلم موی تراشی درست|بر سرم این آمد و این سر به تست}}<br /> {{ب|منصب دامادی من بایدش|ترک ادب بین که چه فرمایدش}}<br /> {{ب|هرگه کاید چو قضا بر سرم|سنگ دراندازد در گوهرم}}<br /> {{ب|در دهنش خنجر و در دست تیغ|سر به دو شمشیر سپارم دریغ}}<br /> {{ب|گفت وزیر ایمنی از رای او|بر سر گنجست مگر پای او}}<br /> {{ب|چونکه رسد بر سرت آن ساده مرد|گو ز قدمگاه نخستین بگرد}}<br /> {{ب|گر بچخد گردن گرابزن|ورنه قدمگاه نخستین بکن}}<br /> {{ب|میر مطیع از سر طوعی که بود|جای بدل کرد به نوعی که بود}}<br /> {{ب|چون قدم از منزل اول برید|گونه حلاق دگرگونه دید}}<br /> {{ب|کم سخنی دید دهن دوخته|چشم و زبانی ادب آموخته}}<br /> {{ب|تا قدمش بر سر گنجینه بود|صورت شاهیش در آیینه بود}}<br /> {{ب|چون قدم از گنج تهی ساز کرد|کلبه حلاقی خود باز کرد}}<br /> {{ب|زود قدمگاهش بشکافتند|گنج به زیر قدمش یافتند}}<br /> {{ب|هرکه قدم بر سر گنجی نهاد|چون به سخن آمد گنجی گشاد}}<br /> {{ب|گنج نظامی که طلسم افکنست|سینه صافی و دل روشنست}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3_%D8%AE%D9%84%D9%88%D8%AA_%D9%86%DA%AF%D8%B1_%D8%A2%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%87&diff=15605 2008-07-03T16:13:50Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(مجلس خلوت نگر آراسته)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|مجلس خلوت نگر آراسته|روشن و خوش چون مه ناکاسته}}<br /> {{ب|شمع فروزان و شکر ریخته|تخت زده غالیه آمیخته}}<br /> {{ب|دشمن جانست ترا روزگار|خویشتن از دوستیش واگذار}}<br /> {{ب|بین که بزنجیر کیان را کشید|هرکه درو دید زبان را کشید}}<br /> {{ب|با تو دنیا طلب دین گذار|بانگ برآورده رقیبان بار}}<br /> {{ب|کز در بیدادگران باز گرد|گرد سراپرده این راز گرد}}<br /> {{ب|از تف این بادیه جوشیده‌ای|بر تو نپوشند که پوشیده‌ای}}<br /> {{ب|سرد نفس بود سگ گرم کین|روبه از آن دوخت مگر پوستین}}<br /> {{ب|دوزخ گوگرد شد این تیره دشت|ای خنک آنکس که سبکتر گذشت}}<br /> {{ب|آب دهانی به ادب گرد کن|در تف این چشمه گوگود کن}}<br /> {{ب|باز ده این وام فلک داده را|طرح کن این خاک زمین زاده را}}<br /> {{ب|جمله برانداز باستادیی|تا تو فرو مانی و آزادیی}}<br /> {{ب|هرکه درین راه منی میکند|بر من و تو راه‌زنی میکند}}<br /> {{ب|خصمی کژدم بتر از اژدهاست|کاین ز تو پنهان بود آن برملاست}}<br /> {{ب|خانه پر از دزد جواهر بپوش|بادیه پر غول به تسبیح کوش}}<br /> {{ب|غارتیانی که ره دل زنند|راه به نزدیکی منزل زنند}}<br /> {{ب|ترسم از آن شب که شبیخون کنند|خوارت ازین باده بیرون کنند}}<br /> {{ب|دشمن خردست بلائی بزرگ|غفلت ازو هست خطائی سترگ}}<br /> {{ب|با عدوی خرد مشو خرد کین|خرد شوی گر نشوی خرد بین}}<br /> {{ب|با همه خردی به قدر مایه زور|میل کش بچه شیر است مور}}<br /> {{ب|قافله برده به منزل رسید|کشتی پر گشته به ساحل رسید}}<br /> {{ب|تات نبینند نهان شو چو خواب|تات نرانند روان شو چو آب}}<br /> {{ب|پای درین صومعه ننهادنیست|چون بنهی واستده دادنیست}}<br /> {{ب|گر نروی در جگرت خون نهند|راتبت از صومعه بیرون نهند}}<br /> {{ب|گر سفر از خاک نبودی هنر|چرخ شب و روز نکردی سفر}}<br /> {{ب|تا ندرد دیو گریبانت خیز|دامن دین گیر و در ایمان گریز}}<br /> {{ب|شرع ترا خواند سماعش بکن|طبع ترا نیست وداعش بکن}}<br /> {{ب|شرع نسیمی است به جانش سپار|طبع غباری به جهانش گذار}}<br /> {{ب|شرع ترا ساخته ریحان به دست|طبع پرستی مکن او را پرست}}<br /> {{ب|بر در هر کس چو صبا درمتاز|با دم هر خس چو هوا درمساز}}<br /> {{ب|اینهمه چون سایه تو چون نور باش|گر همه داری ز همه دور باش}}<br /> {{ب|چنبر تست این فلک چنبری|تا تو ازین چنبر سر چون بری}}<br /> {{ب|گر به تو بر قصه کند حال خویش|یا خبری گویدت از سال خویش}}<br /> {{ب|تنگ بود غار تو با غور او|هیچ بود عمر تو با دور او}}<br /> {{ب|آخر گفتار تو خاموشیست|حاصل کار تو فراموشیست}}<br /> {{ب|تا بجهان در نفسی میزنی|به که در عشق کسی میزنی}}<br /> {{ب|کاین دو نفس با چو تو افتاده‌ای|خوش نبود جز به چنان باده‌ای}}<br /> {{ب|هیچ قبائی نبرید آسمان|تا دو کله وار نبرد از میان}}<br /> {{ب|هرچه کنی عالم کافر ستیز|بر تو نویسد به قلم‌های تیز}}<br /> {{ب|و آنچه گشائی ز در عز و ناز|بر تو همان در بگشایند باز}}<br /> {{ب|چشم تو گر پرده طنازیست|با تو درین پرده همان بازیست}}<br /> {{ب|نیک و بد آنان که بسی دیده‌اند|نیک بدان بد نپسندیده‌اند}}<br /> {{ب|هرکه رهی رفت نشانی بداد|هرکه بدی کرد ضمانی بداد}}<br /> {{ب|صورت اگر نیک و اگر بد بری|نام تو آنست که با خود بری}}<br /> {{ب|خار بود نام گل خارپوش|عنبر نام آمده عنبر فروش}}<br /> {{ب|قلب مشو تا نشوی وقت کار|هم ز خود و هم ز خدا شرمسار}}<br /> {{ب|بانگ بر این دور جگر تاب زن|سنگ بر این شیشه خوناب زن}}<br /> {{ب|رجم کن این لعبت شنگرف را|در قلم نسخ کش این حرف را}}<br /> {{ب|دست بر این قلعه قلعی برآر|پای درین ابلق ختلی درآر}}<br /> {{ب|تا فلک از منبر نه خرگهی|بر تو کند خطبه شاهنشهی}}<br /> {{ب|کار تو باشد علم انداختن|کار من است این علم افراختن}}<br /> {{ب|آدمیم رفع ملک میکنم|دعوی از آنسوی فلک میکنم}}<br /> {{ب|قیمتم از قامتم افزون‌ترست|دورم از این دایره بیرون‌ترست}}<br /> {{ب|آب نه و بحر شکوهی کنم|جغد نه و گنج پژوهی کنم}}<br /> {{ب|چون فلکم بر سر گنجست پای|لاجرممم سخت بلندست جای}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%AE%D8%A7%D8%B5%DA%AF%DB%8C%DB%8C_%D9%85%D8%AD%D8%B1%D9%85_%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D9%88%D8%AF&diff=15604 2008-07-03T16:13:40Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(خاصگیی محرم جمشید بود)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|خاصگیی محرم جمشید بود|خاص‌تر از ماه به خورشید بود}}<br /> {{ب|کار جوانمرد بدان درکشید|کز همه عالم ملکش برکشید}}<br /> {{ب|چون به وثوق از دگران گوی برد|شاه خزینه به درونش سپرد}}<br /> {{ب|با همه نزدیکی شاه آن جوان|دورتری جست چو تیر از کمان}}<br /> {{ب|راز ملک جان جوانمرد سفت|با کسی آن راز نیارست گفت}}<br /> {{ب|پیرزنی ره به جوانمرد یافت|لاله او چون گل خود زرد یافت}}<br /> {{ب|گفت که سرو از چه خزان کرده‌ای|کاب ز جوی ملکان خورده‌ای}}<br /> {{ب|زرد چرائی نه جفا میکشی|تنگدلی چیست درین دلخوشی}}<br /> {{ب|بر تو جوان گونه پیری چراست|لاله خودروی تو خیری چراست}}<br /> {{ب|شاه جهانرا چو توئی رازدان|رخ بگشا چون دل شاه جهان}}<br /> {{ب|سرخ شود روی رعیت ز شاه|خاصه رخ خاصگیان سپاه}}<br /> {{ب|گفت جوان رای تو زین غافلست|بی‌خبری زان‌چه مرا در دلست}}<br /> {{ب|صبر مرا همنفس درد کرد|روی مرا صبر چنین زرد کرد}}<br /> {{ب|شاه نهادست به مقدار خویش|در دل من گوهر اسرار خویش}}<br /> {{ب|هست بزرگ آنچه درین دل نهاد|راز بزرگان نتوانم گشاد}}<br /> {{ب|در سخنش دل نه چنان بسته‌ام|کز سر کم کار زبان بسته‌ام}}<br /> {{ب|زان نکنم با تو سر خنده باز|تا به زبان بر بپرد مرغ راز}}<br /> {{ب|گر ز دل این راز نه بیرون شود|دل نهم آنرا که دلم خون شود}}<br /> {{ب|ور بکنم راز شهان آشکار|بخت خورد بر سر من زینهار}}<br /> {{ب|پیرزنش گفت مبر نام کس|همدم خود هم‌دم خود دان و بس}}<br /> {{ب|هیچ کسی محرم این دم مدان|سایه خود محرم خود هم مدان}}<br /> {{ب|زرد به این چهره دینارگون|زانکه شود سرخ به غرقاب خون}}<br /> {{ب|می‌شنوم من که شبی چند بار|پیش زبان گوید سر زینهار}}<br /> {{ب|سرطلبی تیغ زبانی مکن|روز نه‌ای راز فشانی مکن}}<br /> {{ب|مرد فرو بسته زبان خوش بود|آن سگ دیوانه زبان‌کش بود}}<br /> {{ب|مصلحت تست زبان زیر کام|تیغ پسندیده بود در نیام}}<br /> {{ب|راحت این پند بجانها درست|کافت سرها بزبانها درست}}<br /> {{ب|دار درین طشت زبانرا نگاه|تا سرت از طشت نگوید که آه}}<br /> {{ب|لب مگشای ارچه درو نوشهاست|کز پس دیوار بسی گوشهاست}}<br /> {{ب|تا چو بنفشه نفست نشنوند|هم به زبان تو سرت ندروند}}<br /> {{ب|بد مشنو وقت گران گوشیست|زشت مگو نوبت خاموشیست}}<br /> {{ب|چند نویسی قلم آهسته‌دار|بر تو نویسند زبان بسته‌دار}}<br /> {{ب|آب صفت هر چه شنیدی بشوی|آینه‌سان آنچه ببینی بگوی}}<br /> {{ب|آنچه ببینند غیوران به شب|باز نگویند به روز ای عجب}}<br /> {{ب|لاجرم این گنبد انجم فروز|آنچه به شب دید نگوید به روز}}<br /> {{ب|گر تو درین پرده ادب دیده‌ای|باز مگوی آنچه به شب دیده‌ای}}<br /> {{ب|شب که نهانخانه گنجینه‌هاست|در دل او گنج بسی سینه‌هاست}}<br /> {{ب|برق روانی که درون پرورند|آنچه ببینند بر او بگذرند}}<br /> {{ب|هرکه سر از عرش برون میبرد|گوی ز میدان درون میبرد}}<br /> {{ب|چشم و زبانی که برون دوستند|از سر مویند و ز تن پوستند}}<br /> {{ب|عشق که در پرده کرامات شد|چون بدر آمد به خرابات شد}}<br /> {{ب|این گره از رشته دین کرده‌اند|پنبه حلاج بدین کرده‌اند}}<br /> {{ب|غنچه که جان پرده اینراز کرد|چشمه خون شد چو دهن باز کرد}}<br /> {{ب|کی دهن اینمرتبه حاصل کند|قصه دل هم دهن دل کند}}<br /> {{ب|این خورش از کاسه دل خوش بود|چون به دهان آوری آتش بود}}<br /> {{ب|اینت فصاحت که زبان بستگیست|اینت شتابی که در آهستگیست}}<br /> {{ب|روشنی دل خبر آنرا دهد|کو دهن خود دگران را دهد}}<br /> {{ب|آن لغت دل که بیان دلست|ترجمتش هم به زبان دلست}}<br /> {{ب|گر دل خرسند نظامی تراست|ملک قناعت به تمامی تراست}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%82%D9%84%D8%A8_%D8%B2%D9%86%DB%8C_%DA%86%D9%86%D8%AF_%DA%A9%D9%87_%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF&diff=15603 2008-07-03T16:13:29Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(قلب زنی چند که برخاستند)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|قلب زنی چند که برخاستند|قالبی از قلب نو آراستند}}<br /> {{ب|چون شکم از روی بکن پشتشان|حرف نگهدار ز انگشتشان}}<br /> {{ب|پیش تو از نور موافق‌ترند|وز پست از سایه منافق‌ترند}}<br /> {{ب|ساده‌تر از شمع و گره‌تر ز عود|ساده به دیدار و کره در وجود}}<br /> {{ب|جور پذیران عنایت گذار|عیب نویسان شکایت شمار}}<br /> {{ب|مهر، دهن در دهن آموخته|کینه، گره بر گره اندوخته}}<br /> {{ب|گرم ولیک از جگر افسرده‌تر|زنده ولی از دل خود مرده‌تر}}<br /> {{ب|صحبتشان بر محل در مزن|مست نه‌ای پای درین گل مزن}}<br /> {{ب|خازن کوهند مگو رازشان|غمز نخواهی مده آوازشان}}<br /> {{ب|لاف زنان کز تو عزیزی شوند|جهد کنان کز تو به چیزی شوند}}<br /> {{ب|چون بود آن صلح ز ناداشتی|خشم خدا باد بر آن آشتی}}<br /> {{ب|هر نفسی کان غرض‌آمیز شد|دوستیی دشمنی‌انگیز شد}}<br /> {{ب|دوستیی کان ز توئی و منیست|نسبت آن دوستی از دشمنیست}}<br /> {{ب|زهر ترا دوست چه خواند؟ شکر|عیب ترا دوست چه داند؟ هنر}}<br /> {{ب|دوست بود مرهم راحت رسان|گرنه رها کن سخن ناکسان}}<br /> {{ب|گربه بود کز سر هم پوستی|بچه خود را خورد از دوستی}}<br /> {{ب|دوست کدام؟ آنکه بود پرده‌دار|پرده‌درند اینهمه چون روزگار}}<br /> {{ب|جمله بر آن کز تو سبق چون برند|سکه کارت بچه افسون برند}}<br /> {{ب|با تو عنان بسته صورت شوند|وقت ضرورت به ضرورت شوند}}<br /> {{ب|دوستی هر که ترا روشنست|چون دلت انکار کند دشمنست}}<br /> {{ب|تن چه شناسد که ترا یار کیست|دل بود آگه که وفادار کیست}}<br /> {{ب|یکدل داری و غم دل هزار|یک گل پژمرده و صد نیش خار}}<br /> {{ب|ملک هزارست و فریدون یکی|غالیه بسیار و دماغ اندکی}}<br /> {{ب|پرده درد هر چه درین عالمست|راز ترا هم دل تو محرمست}}<br /> {{ب|چون دل تو بند ندارد بر آن|قفل چه خواهی ز دل دیگران}}<br /> {{ب|گرنه تنک دل شده‌ای وین خطاست|راز تو چون روز به صحرا چراست}}<br /> {{ب|گر دل تو نز تنکی راز گفت|شیشه که می خورد چرا باز گفت}}<br /> {{ب|چون بود از همنفسی ناگزیر|همنفسی را ز نفس وا مگیر}}<br /> {{ب|پای نهادی چو درین داوری|کوش که همدست به دست آوری}}<br /> {{ب|تا نشناسی گهر یار خویش|یاوه مکن گوهر اسرار خویش}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%B1%D9%87%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%D8%AC%D9%85%D9%84%D9%87_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%DA%A9%D8%A7%D8%B1&diff=15602 2008-07-03T16:13:18Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(رهروی از جمله پیران کار)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|رهروی از جمله پیران کار|می‌شد و با پیر مریدی هزار}}<br /> {{ب|پیر در آن بادیه یک باد پاک|داد بضاعت به امینان خاک}}<br /> {{ب|هر یک از آن آستنی برفشاند|تا همه رفتند و یکی شخص ماند}}<br /> {{ب|پیر بدو گفت چه افتاد رای|کان همه رفتند و تو ماندی بجای}}<br /> {{ب|گفت مرید ای دل من جای تو|تاج سرم خاک کف پای تو}}<br /> {{ب|من نه بباد آمدم اول نفس|تا بهمان باد شوم باز پس}}<br /> {{ب|منتظر داد به دادی شود|و آمده باد به بادی شود}}<br /> {{ب|زود رو و زود نشین شد غبار|زان بیکی جای ندارد قرار}}<br /> {{ب|کوه به آهستگی آمد به جای|از سر آنست چنین دیر پای}}<br /> {{ب|پرده دری پیشه دوران بود|بارکشی کار صبوران بود}}<br /> {{ب|بارکش زهد شو ارتر نه|بار طبیعت مکش ار خر نه}}<br /> {{ب|تا خط زهد تو مزور نشد|دیده بدوتر شد و او تر نشد}}<br /> {{ب|زهد که در زرکش سلطان بود|قصه زنبیل و سلیمان بود}}<br /> {{ب|شمع که هر شب به زر افشانیست|زیر قبا زاهد پنهانیست}}<br /> {{ب|زهد غریبست به میخانه در|گنج عزیزاست به ویرانه در}}<br /> {{ب|زهد نظامی که طرازی خوشست|زیر نشین علم زر کشست}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%A7%DB%8C_%D8%B2_%D8%AE%D8%AF%D8%A7_%D8%BA%D8%A7%D9%81%D9%84_%D9%88_%D8%A7%D8%B2_%D8%AE%D9%88%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D9%86&diff=15601 2008-07-03T16:13:10Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(ای ز خدا غافل و از خویشتن)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|ای ز خدا غافل و از خویشتن|در غم جان مانده و در رنج تن}}<br /> {{ب|این من و من گو که درین قالبست|هیچ مگو جنبش او تا لبست}}<br /> {{ب|چون خم گردون به جهان در مپیچ|آنچه نه آن تو به آن در مپیچ}}<br /> {{ب|زور جهان بیش ز بازوی تست|سنگ وی افزون ز ترازوی تست}}<br /> {{ب|قوت کوهی ز غباری مخواه|آتش دیگی ز شراری مخواه}}<br /> {{ب|هر کمری کان به رضا بسته شد|از کمر خدمت تن رسته شد}}<br /> {{ب|حرص رباخواره ز محرومیست|تاج رضا بر سر محکومیست}}<br /> {{ب|کیسه برانند درین رهگذر|هرکه تهی کیسه‌تر آسوده‌تر}}<br /> {{ب|محتشمی درد سری می‌پذیر|ورنه برو دامن افلاس گیر}}<br /> {{ب|کوسه کم ریش دلی داشت تنگ|ریش کشان دید دو کس را به جنگ}}<br /> {{ب|گفت رخم گرچه زبانی فشست|ایمنم از ریش کشان هم خوشست}}<br /> {{ب|مصلت کار در آن دیده‌اند|کز تو خر و بار تو ببریده‌اند}}<br /> {{ب|تا تو چو عیسی به در دل رسی|بی خر و بی بار به منزل رسی}}<br /> {{ب|ممنی اندیشه‌گیری مکن|در تنکی کوش و ستبری مکن}}<br /> {{ب|موج هلاکست سبکتر شتاب|جان ببر و بار درافکن به آب}}<br /> {{ب|به که تهی مغز و خراب ایستی|تا چو کدو بر سر آب ایستی}}<br /> {{ب|قدر به بی‌خوردی و خوابی درست|گنج بزرگی به خرابی درست}}<br /> {{ب|مرده مردار نه‌ای چون زغن|زاغ شو و پای به خون در مزن}}<br /> {{ب|گر تن بیخون شده‌ای چون نگار|ایمنی از زحمت مردار خوار}}<br /> {{ب|خون جگری دان بشرابی شده|آتشی از شرم به آبی شده}}<br /> {{ب|تا قدری قوت خون بشکنی|ضربت آهن خوری ار آهنی}}<br /> {{ب|خو مبر از خوردن بیکبارگی|خرده نگهدار بکم خوارگی}}<br /> {{ب|شیر ز کم خوردن خود سرکشست|خیره خوری قاعده آتشست}}<br /> {{ب|روز بیک قرصه چو خرسند گشت|روشنی چشم خردمند گشت}}<br /> {{ب|شب که صبوحی نه به هنگام کرد|خون ز یادش سیه‌اندام کرد}}<br /> {{ب|عقل ز بسیار خوری کم شود|دل چو سپر غم سپر غم شود}}<br /> {{ب|عقل تو جانیست که جسمش توئی|جان تو گنجی که طلسمش توئی}}<br /> {{ب|کی دهد این گنج ترا روشنی|تا تو طلسم در او نشکنی}}<br /> {{ب|خاک به نامعتمدی گشت فاش|صحبت نامعتمدی گو مباش}}<br /> {{ب|گر همه عمرت به غم آرد به سر|از پی تو غم نخورد غم مخور}}<br /> {{ب|گفت به زنگی پدر این خنده چیست|بر سیهی چون تو بباید گریست}}<br /> {{ب|گفت چو هستم ز جهان ناامید|روی سیه بهتر و دندان سفید}}<br /> {{ب|نیست عجب خنده ز روی سیاه|کابر سیه برق ندارد نگاه}}<br /> {{ب|چون تو نداری سر این شهر بند|برق شو و بر همه عالم بخند}}<br /> {{ب|خنده طوطی لب شکر شکست|قهقهه پر دهن کبک بست}}<br /> {{ب|خنده چو بیوقت گشاید گره|گریه از آن خنده بیوقت به}}<br /> {{ب|سوختن و خنده زدن برق‌وار|کوتهی عمر دهد چون شرار}}<br /> {{ب|بیطرب این خنده چون شمع چیست|بسکه بر این خنده بباید گریست}}<br /> {{ب|تا نزنی خنده دندان نمای|لب به گه خنده به دندان بخای}}<br /> {{ب|گریه پر مصلحت دیده نیست|خنده بسیار پسندیده نیست}}<br /> {{ب|گر کهنی بینی و گر تازه‌ای|بایدش از نیک و بد اندازه‌ای}}<br /> {{ب|خیز و غمی میخور و خوش مینشین|گاه چنان باید و گاهی چنین}}<br /> {{ب|در دل خوش ناله دلسوز هست|با شبه شب گهر روز هست}}<br /> {{ب|هیچ کس آبی ز هوائی نخورد|کز پس آن آب قفائی نخورد}}<br /> {{ب|هر بنه‌ای را جرسی داده‌اند|هر شکری را مگسی داده‌اند}}<br /> {{ب|دایه دانای تو شد روزگار|نیک و بد خویش بدو واگذار}}<br /> {{ب|گر دهدت سرکه چو شیره مجوش|خیز تو خواهد تو چه دانی خموش}}<br /> {{ب|ثابت این راه مقیمی بود|همسفر خضر کلیمی بود}}<br /> {{ب|ناز بزرگانت بباید کشید|تا به بزرگی بتوانی رسید}}<br /> {{ب|یار مساعد به گه ناخوشی|دام‌کشی کرد نه دامن‌کشی}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85%DB%8C_%D8%B9%D9%84%D9%85_%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87&diff=15599 2008-07-03T16:12:50Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(ای بنسیمی علم افراخته)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|ای بنسیمی علم افراخته|پیش غباری علم انداخته}}<br /> {{ب|ده نه و دروازه دهقان زده|ملک نه و تخت سلیمان زده}}<br /> {{ب|تیغ نه‌ای زخم بی اندازه چیست|کوس نه‌ای اینهمه آوازه چیست}}<br /> {{ب|چون دهن تیغ درم ریز باش|چون شکم کوس تهی خیز باش}}<br /> {{ب|میکشدت دیو نه افکنده|دست مده مرده نه زنده}}<br /> {{ب|پیش مغی پشت صلیبی مکن|دعوی شمشیر خطیبی مکن}}<br /> {{ب|خطبه دولت به فصیحی رسد|عطسه آدم به مسیحی رسد}}<br /> {{ب|هرکه چو پروانه دمی خوش زند|یک تنه بر لشگر آتش زند}}<br /> {{ب|یکدو نفس خوش زن و جانی بگیر|خرقه درانداز و جهانی بگیر}}<br /> {{ب|بخشش تو چرب ربائی که هست|نیست فدائی به جدائی که هست}}<br /> {{ب|شیر شو از گربه مطبخ مترس|طلق شو از آتش دوزخ مترس}}<br /> {{ب|گر دغلی باش بر آتش حلال|ور زر و یاقوتی از آتش منال}}<br /> {{ب|چند غرور ای دغل خاکدان|چند منی ای دو سه من استخوان}}<br /> {{ب|پیشتر از ما دگران بوده‌اند|کز طلب جاه نیاسوده‌اند}}<br /> {{ب|حاصل آن جاه ببین تا چه بود|سود بد اما بزیان شد چه سود}}<br /> {{ب|گر تو زمین ریزه چو خورشید و ماه|پای نهی بر فلک از قدر و جاه}}<br /> {{ب|گرچه ازان دایره دیر اوفتی|چونکه زمینی نه به زیر اوفتی ؟}}<br /> {{ب|تا سر خود را نبری طره‌وار|پای درین طره منه زینهار}}<br /> {{ب|مرغ نه‌ای بر نتوانی پرید|تا نکنی جان نتوانی رسد}}<br /> {{ب|با فلک از راه شگرفی درای|تات شگرفانه درافتد به پای}}<br /> {{ب|باده تو خوردی گنه زهر چیست|جرم تو کردی خلل دهر چیست}}<br /> {{ب|دهر نکوهی مکن ای نیک‌مرد|دهر بجای من و تو بد نکرد}}<br /> {{ب|جهد بسی کرد و شگرفی بسی|تا کند از ما به تکلیف کسی}}<br /> {{ب|چون من و تو هیچ کسان دهیم|بیهده بر دهر چه تاوان نهیم}}<br /> {{ب|تا نبود جوهر لعل آبدار|مهر قبولش ننهد شهریار}}<br /> {{ب|سنگ بسی در طرف عالمست|آنچه ازو لعل شود آن کمست}}<br /> {{ب|خار و سمن هردو بنسبت گیاست|این خسک دیده و آن توتیاست}}<br /> {{ب|گرچه نیابد مدد از آب جوی|از گل اصلی نرود رنگ و بوی}}<br /> {{ب|آب گرفتم لطف افزون کند|خار و خسک را به سمن چون کند}}<br /> {{ب|گرنه بدین قاعده بودی قرار|قلب شدی قاعده روزگار}}<br /> {{ب|کار به دولت نه به تدبیر ماست|تا به جهان دولت روزی کراست}}<br /> {{ب|مرد ز بیدولتی افتد به خاک|دولتیان را به جهان در چه باک}}<br /> {{ب|زنده بود طالع دولت پرست|بنده دولت شو هرجا که هست}}<br /> {{ب|ملک به دولت نه مجازی دهند|دولت کس را نه به بازی دهند}}<br /> {{ب|گرد سر دولتیان چرخ ساز|تا شوی از چرخ زدن بی‌نیاز}}<br /> {{ب|با دو سه کم زن مشو آرام گیر|مقبل ایام شو و نام گیر}}<br /> {{ب|بختور از طالع جوزا برآی|جوز شکن آنگه و بخت آزمای}}<br /> {{ب|گر در دولت زنی افتاده شو|از گره کار جهان ساده شو}}<br /> {{ب|ساده دلست آب که دلخوش رسید|وز گرهی عود بر آتش رسید}}<br /> {{ب|پیرو دل باش و مده دل به کس|خود تن تو زحمت راه تو بس}}<br /> {{ب|چند زنی دست به شاخ دگر|که مرا دولت ازین بیشتر}}<br /> {{ب|جمله عالم تو گرفتی رواست|چون بگذاری طلبیدن چراست}}<br /> {{ب|حرص بهل کو ره طاعت زند|گردن حرص تو قناعت زند}}<br /> {{ب|مرکز این گنبد فیروزه رنگ|بر تو فراخست و بر اندیشه تنگ}}<br /> {{ب|یا مکن اندیشه به جنگ آورش|یا به یک اندیشه به تنگ آورش}}<br /> {{ب|معرفتی در گل آدم نماند|اهل دلی در همه عالم نماند}}<br /> {{ب|در دو هنر نامه این نه دبیر|نیست یکی صورت معنی‌پذیر}}<br /> {{ب|دوستی از دشمن معنی مجوی|آب حیات از دم افعی مجوی}}<br /> {{ب|دشمن دانا که غم جان بود|بهتر از آن دوست که نادان بود}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%82%D8%B5%D8%AF_%D8%B4%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%85_%DA%A9%D9%87_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D9%82%D8%B5%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D8%B1%D9%88&diff=15598 2008-07-03T16:12:38Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(قصد شنیدم که در اقصای مرو)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|قصد شنیدم که در اقصای مرو|بود ملکزاده جوانی چو سرو}}<br /> {{ب|مضطرب از دولتیان دیار|ملک بر او شیفته چون روزگار}}<br /> {{ب|تازگیش را کهنان در ستیز|پر خطر او زان خطر نیم خیز}}<br /> {{ب|یک شب ازان فتنه پر اندیشه خفت|دید که پیریش در آن خواب گفت}}<br /> {{ب|کای مه نو برج کهن را بکن|وای گل نو شاخ کهن را بزن}}<br /> {{ب|تا به تو بر ملک مقرر شود|عیش تو از خوی تو خوشتر شود}}<br /> {{ب|شه چو سر از خواب گرانبر گرفت|آندو سه تن را ز میان برگرفت}}<br /> {{ب|تازه بنا کرد و کهن درنوشت|ملک بر آن تازه ملک تازه گشت}}<br /> {{ب|رخنه کن ملک سرافکنده به|لشگر بد عهد پراکنده به}}<br /> {{ب|سر نکشد شاخ تو از سرو بن|تا نزنی گردن شاخ کهن}}<br /> {{ب|تا نشود بسته لب جویبار|پنجه دعوی نگشاید چنار}}<br /> {{ب|تا نکنی رهگذر چشمه پاک|آب نزاید ز دل و چشم خاک}}<br /> {{ب|با تو برون از تو برون پروریست|گوش ترا نیک نصیحت گریست}}<br /> {{ب|یک نفس آن تیغ برآر از غلاف|چند غلافش کنی ای بر خلاف}}<br /> {{ب|آن نفس از حقه این خاک نیست|این حق آن هم نفس پاک نیست}}<br /> {{ب|پیش چنین کس همگی پیش کش|نام کرم بر همه خویش کش}}<br /> {{ب|دولتیان کاب و درم یافتند|دولت باقی ز کرم یافتند}}<br /> {{ب|تخم کرم کشت سلامت بود|چون برسد برگ قیامت بود}}<br /> {{ب|یارت ازان گنج که احسان تست|نقد نظامی سره کن کان تست}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%87%D8%B1_%D9%86%D9%81%D8%B3_%D8%A7%DB%8C%D9%86_%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87_%DA%86%D8%A7%D8%A8%DA%A9_%D8%B1%D9%82%DB%8C%D8%A8&diff=15597 2008-07-03T16:12:29Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(هر نفس این پرده چابک رقیب)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|هر نفس این پرده چابک رقیب|بازین از پرده برآرد غریب}}<br /> {{ب|نطع پر از زخمه و رقاص نه|بحر پر از گوهر و غواص نه}}<br /> {{ب|از درم و دولت و از تاج و تیغ|نیست دریغ ار تو نخواهی دریغ}}<br /> {{ب|گر رسدت دل به دم جبرئیل|نیست قضا ممسک و قدرت بخیل}}<br /> {{ب|زان بنه چندانکه بری دیگرست|دخل وی از خرج تو افزون‌ترست}}<br /> {{ب|پای درین ره نه و رفتار بین|حلقه این در زن و گفتار بین}}<br /> {{ب|سنگش یاقوت و گیا کیمیاست|گر نشناسی تو غرامت کراست}}<br /> {{ب|دست تصرف قلم اینجا شکست|کین همه اسرار درین پرده هست}}<br /> {{ب|هردم از این باغ بری میرسد|نغزتر از نغزتری میرسد}}<br /> {{ب|رشته جانها که درین گوهرست|مرسله از مرسله زیباترست}}<br /> {{ب|راه روان کز پس یکدیگرند|طایفه از طایفه زیرک‌ترند}}<br /> {{ب|عقل شرف جز به معانی نداد|قدر به پیری و جوانی نداد}}<br /> {{ب|سنگ شنیدم که چو گردد کهن|لعل شود مختلفست این سخن}}<br /> {{ب|هرچه کهن‌تر بترند این گروه|هیچ نه جز بانگ چو بانوی کوه}}<br /> {{ب|آنکه ترا دیده بود شیرخوار|شیر تو زهریش بود ناگوار}}<br /> {{ب|در کهن انصاف توان کم بود|پیر هواخواه جوان کم بود}}<br /> {{ب|گل که نو آمد همه راحت دروست|خار کهن شد که جراحت دروست}}<br /> {{ب|از نوی انگور بود توتیا|وز کهنی مار شود اژدها}}<br /> {{ب|عقل که شد کاسه سر جای او|مغز کهن نیست پذیرای او}}<br /> {{ب|آنکه رصد نامه اختر گرفت|حکم ز تقویم کهن برگرفت}}<br /> {{ب|پیر سگانی که چو شیر ابخرند|گرگ صفت ناف غزالان درند}}<br /> {{ب|گر کنم اندیشه ز گرگان پیر|یوسفیم بین و به من برمگیر}}<br /> {{ب|زخم تنک زخمه پیران خوشست|آب جوانی چه کنم کاتشست}}<br /> {{ب|گرچه جوانی همه فرزانگیست|هم نه یکی شاخ ز دیوانگیست؟}}<br /> {{ب|یاسمنی چند که بیدی کنند|دعوی هندو به سپیدی کنند}}<br /> {{ب|منکه چو گل گنج فشانی کنم|دعوی پیری به جوانی کنم}}<br /> {{ب|خود منشی کار خلق کردنست|خصمی خود یاری حق کردنست}}<br /> {{ب|آن مه نو را که تو دیدی هلال|بدر نهش نام چو گیرد کمال}}<br /> {{ب|نخل چو بر پایه بالا رسد|دست چنان کش که به خرما رسد}}<br /> {{ب|دانه که طرحست فرا گوشه‌ای|دانه مخوانش چو شود خوشه‌ای}}<br /> {{ب|حوضه که دریا شود از آب جوی|تا بهمان چشم نبینی دروی}}<br /> {{ب|شب چو ببست آنهمه چشم از سحر|روز درو دید به چشمی دگر}}<br /> {{ب|دشمنی دانا که پی جان بود|بهتر از آن دوست که نادان بود}}<br /> {{ب|نی منگر کز چه گیا میرسد|در شکرش بین که کجا میرسد}}<br /> {{ب|دل به هنر ده نه به دعوی پرست|صید هنر باش به هرجا که هست}}<br /> {{ب|آب صدف گرچه فراوان بود|در ز یکی قطره باران بود}}<br /> {{ب|بسکه بباید دل و جان تافتن|تا گهری تاج نشان یافتن}}<br /> {{ب|هر علمی را که قضا نو کند|حفظ تو باید که روا رو کند}}<br /> {{ب|بر نشکستند هنوز این رباط|در ننوشتند هنوز این بساط}}<br /> {{ب|محتسب صنع مشو زینهار|تا نخوری دره ابلیس‌وار}}<br /> {{ب|هرکه نه بر حکم وی اقرار کرد|چرخ سرش در سر انکار کرد}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%BE%D8%A7%D8%AF%D8%B4%D9%87%DB%8C_%D8%A8%D9%88%D8%AF_%D8%B1%D8%B9%DB%8C%D8%AA_%D8%B4%DA%A9%D9%86&diff=15596 2008-07-03T16:12:19Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(پادشهی بود رعیت شکن)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|پادشهی بود رعیت شکن|وز سر حجت شده حجاج فن}}<br /> {{ب|هرچه به تاریک شب از صبح زاد|بر در او درج شدی بامداد}}<br /> {{ب|رفت یکی پیش ملک صبحگاه|راز گشاینده‌تر از صبح و ماه}}<br /> {{ب|از قمر اندوخته شب بازیی|وز سحر آموخته غمازیی}}<br /> {{ب|گفت فلان پیر ترا در نهفت|خیره کش و ظالم و خونریز گفت}}<br /> {{ب|شد ملک از گفتن او خشمناک|گفت هم اکنون کنم او را هلاک}}<br /> {{ب|نطع بگسترد و بر او ریگ ریخت|دیو ز دیوانگیش میگریخت}}<br /> {{ب|شد ببر پیر جوانی چو باد|گفت ملک بر تو جنایت نهاد}}<br /> {{ب|پیشتر از خواندن آن دیو رای|خیز و بشو تاش بیاری بجای}}<br /> {{ب|پیر وضو کرد و کفن برگرفت|پیش ملک رفت و سخن درگرفت}}<br /> {{ب|دست بهم سود شه تیز رای|وز سر کین دید سوی پشت پای}}<br /> {{ب|گفت شنیدم که سخن رانده‌ای|کینه کش و خیره کشم خوانده‌ای}}<br /> {{ب|آگهی از ملک سلیمانیم|دیو ستمگاره چرا خوانیم}}<br /> {{ب|پیر بدو گفت نه من خفته‌ام|زانچه تو گفتی بترت گفته‌ام}}<br /> {{ب|پیر و جوان بر خطر از کار تو|شهر و ده آزرده ز پیکار تو}}<br /> {{ب|منکه چنین عیب شمار توأم|در بد و نیک آینه‌دار توأم}}<br /> {{ب|راستیم بین و به من دار هش|گرنه چنینست بدارم بکش}}<br /> {{ب|پیر چو بر راستی اقرار کرد|راستیش در دل شه کار کرد}}<br /> {{ب|چون ملک از راستیش پیش دید|راستی او کژی خویش دید}}<br /> {{ب|گفت حنوط و کفنش برکشید|غالیه و خلعت ما درکشید}}<br /> {{ب|از سر بیدادگری گشت باز|دادگری گشت رعیت نواز}}<br /> {{ب|راستی خویش نهان کس نکرد|در سخن راست زیان کن نکرد}}<br /> {{ب|راستی آور که شوی رستگار|راستی از تو ظفر از کردگار}}<br /> {{ب|گر سخن راست بود جمله در|تلخ بود تلخ که الحق مر}}<br /> {{ب|چون به سخن راستی آری بجای|ناصر گفتار تو باشد خدای}}<br /> {{ب|طبع نظامی و دلش راستند|کارش ازین راستی آراستند}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%A7%DB%8C_%D8%B4%D8%AF%D9%87_%D8%AE%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%AF_%D8%A8%D9%87_%DB%8C%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C&diff=15595 2008-07-03T16:12:09Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(ای شده خشنود به یکبارگی)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|ای شده خشنود به یکبارگی|چون خر و گاوی به علف‌خوارگی}}<br /> {{ب|فارغ ازین مرکز خورشید گرد|غافل از این دایره لاجورد}}<br /> {{ب|از پی صاحب خبرانست کار|بی‌خبرانرا چه غم از روزگار}}<br /> {{ب|بر سر کار آی چرا خفته‌ای|کار چنان کن که پذیرفته‌ای}}<br /> {{ب|مست چه خسبی که کمین کرده‌اند|کارشناسان نه چنین کرده‌اند}}<br /> {{ب|برنگر این پشته غم پیش بین|درنگر و عاجزی خویش بین}}<br /> {{ب|عقل تو پیریست فراموش کار|تا ز تو یاد آرد یادش بیار}}<br /> {{ب|گر شرف عقل نبودی ترا|نام که بردی که ستودی ترا}}<br /> {{ب|عقل مسیحاست ازو سر مکش|گرنه خری خر به وحل درمکش}}<br /> {{ب|یا بره عقل برو نور گیر|یا ز درش دامن خود دور گیر}}<br /> {{ب|مست مکن عقل ادب ساز را|طعمه گنجشک مکن باز را}}<br /> {{ب|می که حلال آمده در هر مقام|دشمنی عقل تو کردش حرام}}<br /> {{ب|می که بود کاب تو در جام اوست|عقل شد آن چشمه که جان نام اوست}}<br /> {{ب|گرچه می اندوه جهان را برد|آن مخور ای خواجه که آنرا برد}}<br /> {{ب|می نمکی دان جگر آمیخته|بر جگر بی نمکان ریخته}}<br /> {{ب|گر خبرت باید چیزی مخور|کز همه چیزیت کند بی‌خبر}}<br /> {{ب|بی‌خبر آن مرد که چیزی چشید|کش قلم بی‌خری درکشید}}<br /> {{ب|میل کش چشم خیالات شو|کند نه پای خرابات شو}}<br /> {{ب|ای چو الف عاشق بالای خویش|الف تو با وحشت سودای خویش}}<br /> {{ب|گر الفی مرغ پر افکنده باش|ورنه چو بی حرف سرافکنده باش}}<br /> {{ب|چوف الف آراسته مجلسی|هیچ نداری چو الف مفلسی}}<br /> {{ب|خار نه‌ای کاوج گرائی کنی|به که چو گل بی سر و پائی کنی}}<br /> {{ب|طفل نه‌ای پای به بازی مکش|عمر نه‌ای سر به درازی مکش}}<br /> {{ب|روز به آخر شد و خورشید دور|سایه شود بیش چو کم گشت نور}}<br /> {{ب|روز شنیدم چو به پایان شود|سایه هر چیز دو چندان شود}}<br /> {{ب|سایه پرستی چه کنی همچو باغ|سایه شکن باش چو نور چراغ}}<br /> {{ب|گر تو ز خود سایه توانی پرید|عیب تو چون سایه شود ناپدید}}<br /> {{ب|سایه نشینی نه فن هر کسست|سایه نشین چشمه حیوان بسست}}<br /> {{ب|ای زبر و زیر سر و پای تو|زیر و زبرتر ز فلک رای تو}}<br /> {{ب|صبح بدان میدهدت طشت زر|تا تو ز خود دست بشوئی مگر}}<br /> {{ب|چونکه درین طشت شوی جامی شوی|آب ز سرچشمه خورشید جوی}}<br /> {{ب|قرصه خورشید که صابون تست|شوخگن از جامه پر خون تست}}<br /> {{ب|از بس آتش که طبیعت فشاند|در جگر عمر تو آبی نماند}}<br /> {{ب|گر تنت از چرک غرض پاک نیست|زرنه همه سرخ بود باک نیست}}<br /> {{ب|گر سخن از پاکی عنصر شود|معده دوزخ ز کجا پر شود}}<br /> {{ب|گرچه ترازو شده‌ای راست کار|راستی دل به ترازو گمار}}<br /> {{ب|هر جو و هر حبه که بازوی تو|کم کند از کیل و ترازوی تو}}<br /> {{ب|هست یکایک همه بر جای خویش|روز پسین جمله بیارند پیش}}<br /> {{ب|با تو نمایند نهانیت را|کم دهی و بیش ستانیت را}}<br /> {{ب|خود مکن این تیغ ترازو روان|گرنه فزون میده و کم میستان}}<br /> {{ب|گل ز کژی خار در آغوش یافت|نیشکر از راستی آن نوش تافت}}<br /> {{ب|راستی آنجا که علم برزند|یاری حق دست به هم بر زند}}<br /> {{ب|از کجی افتی به کم و کاستی|از همه غم رستی اگر راستی}}<br /> {{ب|زاتش تنها نه که از گرم و سرد|راستی مرد بود درع مرد}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%DA%A9%D8%B9%D8%A8%D9%87_%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D8%B9%D8%B2%D9%85_%D8%B1%D9%87_%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2_%DA%A9%D8%B1%D8%AF&diff=15594 2008-07-03T16:11:59Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(کعبه روی عزم ره آغاز کرد)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|کعبه روی عزم ره آغاز کرد|قاعده کعبه روان ساز کرد}}<br /> {{ب|زانچه فزون از غرض کار داشت|مبلغ یک بدره دینار داشت}}<br /> {{ب|گفت فلان صوفی آزاد مرد|کاستن از عالم کوتاه گرد}}<br /> {{ب|در دلم آید که دیانت دروست|در کس اگر نیست امانت دروست}}<br /> {{ب|رفت و نهانیش فرا خانه برد|بدره دینار به صوفی سپرد}}<br /> {{ب|گفت نگهدار درین پرده راز|تا چو من آیم بمن آریش باز}}<br /> {{ب|خواجه ره بدیه را درگرفت|شیخ زر عاریه را برگرفت}}<br /> {{ب|یارب و زنهار که خود چند بود|تا دل درویش در آن بند بود}}<br /> {{ب|گفت به زر کار خود آراستم|یافتم آن گنج که میخواستم}}<br /> {{ب|زود خورم تا نکند بستگی|آنچه خدا داد بهستگی}}<br /> {{ب|باز گشاد از گره آن بند را|داد طرب داد شبی چند را}}<br /> {{ب|جمله آن زر که بر خویش داشت|بذل شکم کرد و شکم پیش داشت}}<br /> {{ب|دست بدان حقه دینار کرد|زلف بتان حلقه زنار کرد}}<br /> {{ب|خرقه شیخانه شده شاخ شاخ|تنگدلی مانده و عذری فراخ}}<br /> {{ب|صید چنان خورد که داغش نماند|روغنی از بهر چراغش نماند}}<br /> {{ب|حاجی ما چون ز سفر گشت باز|کرد بران هندوی خود ترکتاز}}<br /> {{ب|گفت بیاور بمن ای تیزهوش|گفت چه؟ گفتا زر، گفتا خموش}}<br /> {{ب|در کرم آویز و رها کن لجاج|از ده ویران که ستاند خراج}}<br /> {{ب|صرف شد آن بدره هوا در هوا|مفلس و بدره ز کجا تا کجا}}<br /> {{ب|غارتی از ترک نبردست کس|رخت به هندو نسپردست کس}}<br /> {{ب|رکنی تو رکن دلم را شکست|خردم از آن خرده که بر من نشست}}<br /> {{ب|مال به صد خنده به تاراج داد|رفت و به صد گریه به پا ایستاد}}<br /> {{ب|گفت کرم کن که پشیمان شدیم|کافر بودیم و مسلمان شدیم}}<br /> {{ب|طبع جهان از خلل آبستنست|گر خللی رفت خطا بر منست}}<br /> {{ب|تا کرمش گفت به صد رستخیز|خیز که درویش بپایست خیز}}<br /> {{ب|سیم خدا چون به خدا بازگشت|سیم کشی کرد و ازاو درگذشت}}<br /> {{ب|ناصح خود شد که بدین در مپیچ|هیچ ندارد چه ستانم ز هیچ}}<br /> {{ب|زو چه ستانم که جوی نیستش|جز گرویدن گروی نیستش}}<br /> {{ب|آنچه از آنمال درین صوفیست|میم مطوق الف کوفیست}}<br /> {{ب|گفت نخواهی که وبالت کنم|وانچه حرامست حلالت کنم}}<br /> {{ب|دست بدار ای چو فلک زرق ساز|ز استن کوته و دست دراز}}<br /> {{ب|هیچ دل از حرص و حسد پاک نیست|معتمدی بر سر این خاک نیست}}<br /> {{ب|دین سره نقدیست به شیطان مده|یاره فغفور به سگبان مده}}<br /> {{ب|گر دهی ای خواجه غرامت تراست|مایه ز مفلس نتوان باز خواست}}<br /> {{ب|منزل عیبست هنر توشه رو|دامن دین گیر و فرا گوشه رو}}<br /> {{ب|چرخ نه بر بیدرمان میزند|قافله محتشمان میزند}}<br /> {{ب|شحنه این راه چو غارتگرست|مفلسی از محتشمی بهترست}}<br /> {{ب|دیدم از آنجا که جهان بینیست|کافت زنبور ز شیرینیست}}<br /> {{ب|شیر مگر تلخ بدان گشت خود|کز پس مرگش نخورد دام و دد}}<br /> {{ب|شمع ز برخاستنی وا نشست|مه ز تمامی طلبیدن شکست}}<br /> {{ب|باد که با خاک به گرگ آشتیست|ایمن ازین راه ز ناداشتیست}}<br /> {{ب|مرغ شمر را مگر آگاهیست|کافت ماهی درم ماهیست}}<br /> {{ب|زر که ترازوی نیاز تو شد|فاتحه پنج نماز تو شد}}<br /> {{ب|پاک نگردی ز ره این نیاز|تا چو نظامی نشوی پاکباز}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%BE%DB%8C%D8%B1%DB%8C_%D8%B9%D8%A7%D9%84%D9%85_%D9%86%DA%AF%D8%B1_%D9%88_%D8%AA%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B4&diff=15593 2008-07-03T16:11:49Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(پیری عالم نگر و تنگیش)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|پیری عالم نگر و تنگیش|تا نفریبی به جوان رنگیش}}<br /> {{ب|بر کف این پیر که برنا وشست|دسته گل مینگری واتشست}}<br /> {{ب|چشمه سرابست فریبش مخور|قبله صلیبست نمازش مبر}}<br /> {{ب|زین همه گل بر سر خاری نه‌ای|گر همه مستند تو باری نه‌ای}}<br /> {{ب|چون ببری زانچه طمع کرده‌ای|آن بری از خانه که آورده‌ای}}<br /> {{ب|چون بنه در بحر قیامت برند|بی درمان جان به سلامت برند}}<br /> {{ب|خواه بنه مایه و خواهی به باز|کانچه دهند از تو ستانند باز}}<br /> {{ب|خانه داد و ستدست این جهان|کاین بدهد حالی بستاند آن}}<br /> {{ب|گرچه یکی کرم بریش گرست|باز یکی کرم بریشم خورست}}<br /> {{ب|شمع کن این زرد گل جعفری|تا چو چراغ از گل خود برخوری}}<br /> {{ب|تن بشکن نه دریی گو مباش|زر بفکن شش سریی گو مباش}}<br /> {{ب|پای کرم بر سر زر نه نه دست|تات نخوانند چو گل زرپرست}}<br /> {{ب|زر که بر او سکه مقصود نیست|آن زر و زرنیخ به نسبت یکیست}}<br /> {{ب|دوستی زر چو به سان زرست|در دم طاوس همان پیکرست}}<br /> {{ب|سکه زر چون که به آهن برند|پادشهان بیشتر آهنگرند}}<br /> {{ب|ساخت ازو همت قارون کلاه|از سر آن رخنه فروشد به چاه}}<br /> {{ب|بار توشد تاش سر تست جای|بارگیت شد چو نهی زیر پای}}<br /> {{ب|دادن زر گر همه جان دادنست|ناستدن بهتر از آن دادنست}}<br /> {{ب|در ستدن حرص جهانت دهد|در شدن آسایش جانت دهد}}<br /> {{ب|آنکه ستانی و بیفشانیش|بهتر از آن نیست که نستانیش}}<br /> {{ب|زر چو نهی روغن صفرا گرست|چونبخوری میوه صفرا برست}}<br /> {{ب|زر که ز مشرق به در افشانده‌اند|بیخبران مغربیش خوانده‌اند}}<br /> {{ب|مغرب و آن قوم سخا دشمنند|مشرق و اهلش به سخا روشنند}}<br /> {{ب|هرچه دهد مشرقی صبح بام|مغربی شام ستاند به وام}}<br /> {{ب|والی جان همه کانها زرست|نایب دست همه مرغان پرست}}<br /> {{ب|آن زر رومی که به سنگ دمشق|راست برآید به ترازوی عشق}}<br /> {{ب|گرچه فروزنده و زیبنده است|خاک برو کن که فریبنده است}}<br /> {{ب|کیست که این دزد کلاهش نبرد|وافت این غول ز راهش نبرد}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D9%88_%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85_%D8%A7%D8%B2_%D8%B3%D8%B1_%D9%87%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C&diff=15592 2008-07-03T16:11:39Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(با دو حکیم از سر همخانگی)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|با دو حکیم از سر همخانگی|شد سخنی چند ز بیگانگی}}<br /> {{ب|لاف منی بود و توی برنتافت|ملک یکی بود و دوی برنتافت}}<br /> {{ب|حق دو نشاید که یکی بشنوند|سر دو نباید که یکی بدروند}}<br /> {{ب|جای دو شمشیر نیامی که دید|بزم دو جمشید مقامی که دید}}<br /> {{ب|در طمع آن بود دو فرزانه را|کز دو یکی خاص کند خانه را}}<br /> {{ب|چون عصبیت کمر کین گرفت|خانه ز پرداختن آیین گرفت}}<br /> {{ب|هر دو به شبگیر نوائی زدند|خانه فروشانه طلائی زدند}}<br /> {{ب|کز سر ناساختگی بگذرند|ساخته خویش دو شربت خورند}}<br /> {{ب|تا که درین پایه قوی‌دل‌ترست|شربت زهر که هلاهل‌ترست}}<br /> {{ب|ملک دو حکمت به یکی فن دهند|جان دو صورت به یک تن دهند}}<br /> {{ب|خصم نخستین قدری زهر ساخت|کز عفتی سنگ سیه را گداخت}}<br /> {{ب|داد بدو کین می جان‌پرورست|زهر مدانش که به از شکرست}}<br /> {{ب|شربت او را ستد آن شیر مرد|زهر به یاد شکر آسان بخورد}}<br /> {{ب|نوش گیا پخت و بدو درنشست|رهگذر زهر به تریاک بست}}<br /> {{ب|سوخت چو پروانه و پر باز یافت|شمع صفت باز به مجلس شتافت}}<br /> {{ب|از چمن باغ یکی گل بچید|خواند فسونی و بر آن گل دمید}}<br /> {{ب|داد به دشمن ز پی قهر او|آن گل پر کار تر از زهر او}}<br /> {{ب|دشمن از آن گل که فسونخوان بداد|ترس بر او چیره شد و جان بداد}}<br /> {{ب|آن بعلاج از تن خود زهر برد|وین به یکی گل ز توهم بمرد}}<br /> {{ب|هر گل رنگین که به باغ زمیست|قطره‌ای از خون دل آدمیست}}<br /> {{ب|باغ زمانه که بهارش توئی|خانه غم دان که نگارش توئی}}<br /> {{ب|سنگ درین خاک مطبق نشان|خاک برین آب معلق نشان}}<br /> {{ب|بگذر ازین آب و خیالات او|بر پر ازین خاک و خرابات او}}<br /> {{ب|بر مه و خورشید میاور وقوف|مه خور و خورشید شکن چون کسوف}}<br /> {{ب|کین مه زرین که درین خرگهست|غول ره عشق خلیل اللهست}}<br /> {{ب|روز ترا صبح جگرسوز کرد|چرخت از آن روز بدین روز کرد}}<br /> {{ب|گر دل خورشید فروز آوری|روزی از اینروز به روز آوری}}<br /> {{ب|اشک فشان نا به گلاب امید|بستری این لوح سیاه و سفید}}<br /> {{ب|تا چو عمل سنج سلامت شوی|چرب ترازوی قیامت شوی}}<br /> {{ب|دین که قوی دارد بازوت را|راست کند عدل ترازوت را}}<br /> {{ب|هیچ هنرپیشه آزاد مرد|در غم دنیا غم دنیا نخورد}}<br /> {{ب|چونکه به دنیاست تمنا ترا|دین به نظامی ده و دنیا ترا}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%AE%DB%8C%D8%B2_%D9%88%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B9%DB%8C_%D8%A8%DA%A9%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%85_%D8%B1%D8%A7&diff=15591 2008-07-03T16:11:29Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(خیز ووداعی بکن ایام را)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|خیز ووداعی بکن ایام را|از پس دامن فکن این دام را}}<br /> {{ب|مملکتی بهتر ازین ساز کن|خوشتر ازین حجره دری باز کن}}<br /> {{ب|چون دل و چشمت به ره آورد سر|ناله و اشکی به ره آورد بر}}<br /> {{ب|تا به یکی نم که برین گل زنی|لاف ولی نعمتی دل زنی}}<br /> {{ب|گر شتری رقص کن اندر رحیل|ورنه میفکن دبه در پای پیل}}<br /> {{ب|چونکه ترا محرم یک موی نیست|جز به عدم رای زدن روی نیست}}<br /> {{ب|طبع نوازان و ظریفان شدند|با که نشینی که حریفان شدند}}<br /> {{ب|گرچه بسی طبع لطیفی کند|با تن تنها که حریفی کند}}<br /> {{ب|به که بجوید دل پرهیزناک|روشنی آب درین تیره خاک}}<br /> {{ب|تا نرسد تفرقه راه پیش|تفرقه کن حاصل معلوم خویش}}<br /> {{ب|رخت رها کن که گران رو کسی|کز سبکی زود به منزل رسی}}<br /> {{ب|بر فلک آی ار طلب دل کنی|تا تو درین خاک چه حاصل کنی}}<br /> {{ب|چون شده‌ای بسته این دامگاه|رخنه کنش تا به در افتی به راه}}<br /> {{ب|کاین خط پیوسته بهم در چو میم|ره ندهد تا نکنندش دو نیم}}<br /> {{ب|زخمه گه چرخ منقط مباش|از خط این دایره در خط مباش}}<br /> {{ب|گر ز خط روز و شب افزون شوی|از خط این دایره بیرون شوی}}<br /> {{ب|تا نکنی جای قدم استوار|پای منه در طلب هیچکار}}<br /> {{ب|در همه کاری که گرائی نخست|رخنه بیرون شدنش کن درست}}<br /> {{ب|شرط بود دیده به ره داشتن|خویشتن از چاه نگهداشتن}}<br /> {{ب|رخنه کن این خانه سیلاب ریز|تا بودت فرصت راه گریز}}<br /> {{ب|روبه یک فن نفس سگ شنید|خانه دو سوراخ به واجب گزید}}<br /> {{ب|واگهیش نه که شود راه گیر|دوده این گنبد روباه گیر}}<br /> {{ب|این چه نشاطست کزو خوشدلی|غافلی از خود که ز خود غافلی}}<br /> {{ب|عهد چنان شد که درین تنگنای|تنگدل آیی و شوی باز جای}}<br /> {{ب|گر شکنی عهد الهی کنون|جان تو از عهده کی آید برون}}<br /> {{ب|راه چنان رو که ز جان دیده‌ای|بر دو جهان زن که جهان دیده‌ای}}<br /> {{ب|زیر مبین تا نشوی پایه ترس|پس منگر تا نشوی سایه ترس}}<br /> {{ب|توشه ز دین بر که عمارت کمست|آب ز چشم آر که ره بی نمست}}<br /> {{ب|هم به صدف ده گهر پاک را|با زره و با زرهان خاک را}}<br /> {{ب|دور فلک چون تو بسی یار کشت|دست قوی‌تر ز تو بسیار کشت}}<br /> {{ب|بوالعجبی ساز درین دشمنی|تاش زمانی به زمین افکنی}}<br /> {{ب|او که درین پایه هنر پیشه نیست|از سپر و تیغ وی اندیشه نیست}}<br /> {{ب|مار مخوان کاین رسن پیچ پیچ|با کشش عشق تو هیچست هیچ}}<br /> {{ب|در غم این شیشه چه باید نشست|کش بیکی باد توانی شکست}}<br /> {{ب|سیم کشان کاتش زر کشته‌اند|دشمن خود را به شکر کشته‌اند}}<br /> {{ب|تا بتوان از دل دانش فروز|دشمن خود را به گلی کش چو روز}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%85%D8%A8%D8%AF%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1_%D9%87%D9%86%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86&diff=15590 2008-07-03T16:11:19Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(مبدی از کشور هندوستان)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|مبدی از کشور هندوستان|رهگذری کرد سوی بوستان}}<br /> {{ب|مرحله‌ای دید منقش رباط|مملکتی یافت مزور بساط}}<br /> {{ب|غنچه به خون بسته چو گردون کمر|لاله کم عمر ز خود بی‌خبر}}<br /> {{ب|از چمن انگیخته گل رنگ رنگ|وز شکر آمیخته می تنگ تنگ}}<br /> {{ب|گل چو سپر خسته پیکان خویش|بید به لرزه شده بر جان خویش}}<br /> {{ب|زلف بنفشه رسن گردنش|دیده نرگس درم دامنش}}<br /> {{ب|لاله گهر سوده و فیروزه گل|یک نفسه لاله و یک روزه گل}}<br /> {{ب|مهلت کس تا نفسی بیش نه|کس نفسی عاقبت اندیش نه}}<br /> {{ب|پیر چو زان روضه مینو گذشت|بعد مهی چند بدان سو گذشت}}<br /> {{ب|زان گل و بلبل که در آن باغ دید|ناله مشتی زغن و زاغ دید}}<br /> {{ب|دوزخی افتاد بجای بهشت|قیصر آن قصر شده در کنشت}}<br /> {{ب|سبزه به تحلیل به خاری شده|دسته گل پشته خاری شده}}<br /> {{ب|پیر در آن تیز روان بنگریست|بر همه خندید و به خود برگریست}}<br /> {{ب|گفت بهنگام نمایندگی|هیچ ندارد سر پایندگی}}<br /> {{ب|هر چه سر از خاکی و آبی کشد|عاقبتش سر به خرابی کشد}}<br /> {{ب|به ز خرابی چو دگر کوی نیست|جز بخرابی شدنم روی نیست}}<br /> {{ب|چون نظر از بینش توفیق ساخت|عارف خود گشت و خدا را شناخت}}<br /> {{ب|صیرفی گوهر آن راز شد|تا به عدم سوی گهر باز شد}}<br /> {{ب|ای که مسلمانی و گبریت نیست|چشمه‌ای و قطره ابریت نیست}}<br /> {{ب|کمتر ازان موبد هندو مباش|ترک جهانگوی و جهان‌گو مباش}}<br /> {{ب|چند چو گل خیره‌سری ساختن|سر به کلاه و کمر افراختن}}<br /> {{ب|خیز و رها کن کمر گل ز دست|کو کمر خویش به خون تو بست}}<br /> {{ب|هست کلاه و کمر آفات عشق|هر دو گروه کن به خرابات عشق}}<br /> {{ب|گه کلهت خواجگی گل دهد|گه کمرت بندگی دل دهد}}<br /> {{ب|کوش کزین خواجه غلامی رهی|یا چو نظامی ز نظامی رهی}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%AE%DB%8C%D8%B2_%D9%88_%D8%A8%D8%B3%D8%A7%D8%B7_%D9%81%D9%84%DA%A9%DB%8C_%D8%AF%D8%B1%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF&diff=15589 2008-07-03T16:11:09Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(خیز و بساط فلکی درنورد)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|خیز و بساط فلکی درنورد|زانکه وفا نیست درین تخته نرد}}<br /> {{ب|نقش مراد از در وصلش مجوی|خصلت انصاف ز خصلش مجوی}}<br /> {{ب|پای درین بحر نهادن که چه|بار دین موج گشادن که چه}}<br /> {{ب|باز به بط گفت که صحرا خوشست|گفت شبت خوش که مرا جا خوشست}}<br /> {{ب|ای که درین کشتی غم جای تست|خون تو در گردن کالای تست}}<br /> {{ب|بار درافکن که عذابت دهد|نان ندهد تا که به آبت دهد}}<br /> {{ب|کنج امان نیست در این خاکدان|مغز وفا نیست درین استخوان}}<br /> {{ب|نیست یکی ذره جهان نازکش|پای ز انباری او بازکش}}<br /> {{ب|آنچه بر این مائده خرگهیست|کاسه آلوده و خوان تهیست}}<br /> {{ب|هر که درو دید دهانش بدوخت|هر که بدو گفت زبانش بسوخت}}<br /> {{ب|هیچ نه در محمل و چندین جرس|هیچ نه در کاسه و چندین مگس}}<br /> {{ب|هر که ازین کاسه یک انگشت خورد|کاسه سر حلقه انگشت کرد}}<br /> {{ب|نیست همه ساله درین ده صواب|فتنه اندیشه و غوغای خواب}}<br /> {{ب|خلوت خود ساز عدم خانه را|باز گذار این ده ویرانه را}}<br /> {{ب|روزن این خانه رها کن به دود|خانه فروشی به زن آخر چه سود}}<br /> {{ب|دست به عالم چه درآورده‌ای|نز شکم خود به در آورده‌ای}}<br /> {{ب|خط به جهان درکش و بیغم بزی|دور شو از دور و مسلم بزی}}<br /> {{ب|راه تو دور آمد و منزل دراز|برگ ره و توشه منزل بساز}}<br /> {{ب|خاصه درین بادیه دیو سار|دوزخ محرور کش تشنه خوار}}<br /> {{ب|کاب جگر چشمه حیوان اوست|چشمه خورشید نمکدان اوست}}<br /> {{ب|شوره او بی‌نمکان را شراب|شور نمک دیده درو چون کباب}}<br /> {{ب|آب نه و زین نمک آبگون|زهره دل آب و دل زهره خون}}<br /> {{ب|ره که دل از دیدن او خون شود|قافله طبع درو چون شود}}<br /> {{ب|در رتف این بادیه دیو لاخ|خانه دل تنگ و غم دل فراخ}}<br /> {{ب|هر که درین بایده با طبع ساخت|چون جگر افسرد و چو زهره گداخت}}<br /> {{ب|تا چکنی این گل دوزخ سرشت|خیز و بده دوزخ و بستان بهشت}}<br /> {{ب|تا شود این هیکل خاکی غبار|پای به پایت سپرد روزگار}}<br /> {{ب|عاقبت چونکه به مردم کند|دست به دستت ز میان گم کند}}<br /> {{ب|چونکه سوی خاک بود بازگشت|بر سر این خاک چه باید گذشت}}<br /> {{ب|زیر کف پای کسی را مسای|کو چو تو سودست بسی زیر پای}}<br /> {{ب|کس به جهان در ز جهان جان نبرد|هیچکس این رقعه به پایان نبرد}}<br /> {{ب|پای منه بر سر این خار خیز|خویشتن ازخار نگه دار خیز}}<br /> {{ب|آنچه مقام تو نباشد مقیم|بیمگهی شد چه کنی جای بیم}}<br /> {{ب|منزل فانیست قرارش مبین|باد خزانیست بهارش مبین}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%BE%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%AD%D8%A7_%DA%A9%D9%87_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86_%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D9%86%D8%A8%D8%B4%D8%AA&diff=15588 2008-07-03T16:10:58Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(پای مسیحا که جهان می‌نبشت)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|پای مسیحا که جهان می‌نبشت|بر سر بازارچه‌ای میگذشت}}<br /> {{ب|گرگ سگی بر گذر افتاده دید|یوسفش از چه بدر افتاده دید}}<br /> {{ب|بر سر آن جیفه گروهی نظار|بر صفت کرکس مردار خوار}}<br /> {{ب|گفت یکی وحشت این در دماغ|تیرگی آرد چو نفس در چراغ}}<br /> {{ب|وان دگری گفت نه بس حاصلست|کوری چشمست و بلای دلست}}<br /> {{ب|هر کس ازان پرده نوائی نمود|بر سر آن جیفه جفائی نمود}}<br /> {{ب|چون به سخن نوبت عیسی رسید|عیب رها کرد و به معنی رسید}}<br /> {{ب|گفت ز نقشی که در ایوان اوست|در بسپیدی نه چو دندان اوست}}<br /> {{ب|وان دو سه تن کرده ز بیم و امید|زان صدف سوخته دندان سپید}}<br /> {{ب|عیب کسان منگر و احسان خویش|دیده فرو کن به گریبان خویش}}<br /> {{ب|آینه روزی که بگیری به دست|خود شکن آنروز مشو خودپرست}}<br /> {{ب|خویشتن آرای مشو چون بهار|تا نکند در تو طمع روزگار}}<br /> {{ب|جامه عیب تو تنگ رشته‌اند|زان بتو نه پرده فروهشته‌اند}}<br /> {{ب|چیست درین حلقه انگشتری|کان نبود طوق تو چون بنگری}}<br /> {{ب|گر نه سگی طوق ثریا مکش|گر نه خری بار مسیحا مکش}}<br /> {{ب|کیست فلک پیر شده بیوه|چیست جهان دود زده میوه‌ی}}<br /> {{ب|جمله دنیا ز کهن تا به نو|چون گذرندست نیرزد دو جو}}<br /> {{ب|انده دنیا مخور ای خواجه خیز|ور تو خوری بخش نظامی بریز}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%DA%A9_%D8%A2%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%87%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D9%86_%D8%AF%D9%88%D8%B1_%DA%86%D9%86%D8%AF&diff=15587 2008-07-03T16:10:50Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(ای فلک آهسته‌تر این دور چند)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|ای فلک آهسته‌تر این دور چند|وی ز می آسوده‌تر اینجور چند}}<br /> {{ب|از پس هر شامگهی چاشتیست|آخر برداشت فرو داشتیست}}<br /> {{ب|در طبقات زمی افکنده بیم|زلزله الساعه شی عظیم}}<br /> {{ب|شیفتن خاک سیاست نمود|حلقه زنجیر فلک را بسود}}<br /> {{ب|باد تن شیفته درهم شکست|شیفته زنجیر فراهم گسست}}<br /> {{ب|با که گرو بست زمین کز میان|باز گشاید کمر آسمان}}<br /> {{ب|شام ز رنگ و سحر از بوی رست|چرخ ز چوگان ز می‌از گوی رست}}<br /> {{ب|خاک در چرخ برین میزند|چرخ میان بسته کمین میزند}}<br /> {{ب|حادثه چرخ کمین برگشاد|یک به یک اندام زمین برگشاد}}<br /> {{ب|پیر فلک خرقه بخواهد درید|مهره گل رشته بخواهد برید}}<br /> {{ب|چرخ به زیر آید و یکتا شود|چرخ زنان خاک به بالا شود}}<br /> {{ب|رسته شود هر دو سر از درد ما|پاک شود هر دو ره از گرد ما}}<br /> {{ب|هم فلک از شغل تو ساکن شود|هم زمی از مکر تو ایمن شود}}<br /> {{ب|شرم گرفت انجم و افلاک را|چند پرستند کفی خاک را}}<br /> {{ب|مار صفت شد فلک حلقه‌وار|خاک خورد مار سرانجام کار}}<br /> {{ب|ای جگر خاک به خون از شما|کیست در این خاک برون از شما}}<br /> {{ب|خاک در این خنبره غم چراست|رنگ خمش ازرق ماتم چراست}}<br /> {{ب|گر بتوانید کمین ساختن|این گل ازین خم به در انداختن}}<br /> {{ب|دامن ازین خنبره دودناک|پاک بشوئید به هفت آب و خاک}}<br /> {{ب|خرقه انجم ز فلک برکشید|خط خرابی به جهان درکشید}}<br /> {{ب|بر سر خاک از فلک تیز گشت|واقعه تیز بخواهد گذشت}}<br /> {{ب|تعبیه‌ای را که درو کارهاست|جنبش افلاک نمودارهاست}}<br /> {{ب|سر بجهد چونکه بخواهد شکست|وینجهش امروز درینخاک هست}}<br /> {{ب|دشمن تست این صدف مشک رنگ|دیده پر از گوهر و دل پر نهنگ}}<br /> {{ب|این نه صدف گوهر دریائیست|وین نه گهر معدن بینائیست}}<br /> {{ب|هر که در او دید دماغش فسرد|دیده چو افعی به زمرد سپرد}}<br /> {{ب|لاجرمش نور نظر هیچ نیست|دیده هزارست و بصر هیچ نیست}}<br /> {{ب|راه عدم را نپسندیده‌ای|زانکه به چشم دگران دیده‌ای}}<br /> {{ب|پایت را درد سری میرسان|ره نتوان رفت به پای کسان}}<br /> {{ب|گر به فلک برشود از زر و زور|گور بود بهره بهرام گور}}<br /> {{ب|در نتوان بستن ازین کوی در|بر نتوان کردن ازین بام سر}}<br /> {{ب|باش درین خانه زندانیان|روزن و دربسته چو بحرانیان}}<br /> {{ب|چند حدیث فلک و یاد او|خاک تهی بر سر پر باد او}}<br /> {{ب|از فلک و راه مجره‌اش مرنج|کاهکشی را به یکی جومسنج}}<br /> {{ب|بر پر از این گنبد دولاب رنگ|تا رهی از گردش پرگار تنگ}}<br /> {{ب|وهم که باریکترین رشته‌ایست|زین ره باریک خجل گشته‌ایست}}<br /> {{ب|عاجزی و هم خجل روی بین|موی به موی این ره چون موی بین}}<br /> {{ب|بر سر موئی سر موئی مگیر|ورنه برون آی چو موی از خمیر}}<br /> {{ب|چون به ازین مایه به دست آوری|بد بود اینجا که نشست آوری}}<br /> {{ب|پشته این گل چو وفادار نیست|روی بدو مصلحت کار نیست}}<br /> {{ب|هر علمی جای افکندگیست|هر کمر آلوده صد بندگیست}}<br /> {{ب|هر هنری طعنه شهری درو|هر شکری زحمت زهری درو}}<br /> {{ب|آتش صبحی که در این مطبخست|نیم شراری ز تف دوزخست}}<br /> {{ب|مه که چراغ فلکی شد تنش|هست ز دریوزه خور روغنش}}<br /> {{ب|ابر که جانداروی پژمردگیست|هم قدری بلغم افسردگیست}}<br /> {{ب|آب که آسایش جانها دروست|کشتی داند چه زیانها در اوست}}<br /> {{ب|خانه پر عیب شد این کارگاه|خود نکنی هیچ به عیبش نگاه}}<br /> {{ب|چشم فرو بسته‌ای از عیب خویش|عیب کسان را شده آیینه پیش}}<br /> {{ب|عیب نویسی مکن آیینه‌وار|تا نشوی از نفسی عیب‌دار}}<br /> {{ب|یا به درافکن از جیب خویش|یا بشکن آینه عیب خویش}}<br /> {{ب|دیده ز عیب دگران کن فراز|صورت خود بین و درو عیب ساز}}<br /> {{ب|در همه چیزی هنر و عیب هست|عیب مبین تا هنر آری بدست}}<br /> {{ب|می نتوان یافت به شب در چراغ؟|در قفس روز تواندید زاغ؟}}<br /> {{ب|در پر طاوس که زر پیکرست|سرزنش پای کجا درخورست}}<br /> {{ب|زاغ که او را همه تن شد سیاه|دیده سپیدست درو کن نگاه}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF%DB%8C%DB%8C_%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%87_%D8%A2%D9%81%D8%A7%D8%AA_%D8%B4%D8%AF&diff=15586 2008-07-03T16:10:38Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(مسجدیی بسته آفات شد)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|مسجدیی بسته آفات شد|معتکف کوی خرابات شد}}<br /> {{ب|می به دهن برد و چو می می‌گریست|کای من بیچاره مرا چاره چیست}}<br /> {{ب|مرغ هوا در دلم آرام گرد|دانه تسبیح مرا دام کرد}}<br /> {{ب|کعبه مرا رهزن اوقات بود|خانه اصلیم خرابات بود}}<br /> {{ب|طالع بد بود و بد اختر شدم|نامزد کوی قلندر شدم}}<br /> {{ب|چشم ادب زیر نقاب از منست|کوی خرابات خراب از منست}}<br /> {{ب|تنگ جهان بر من مهجور باد|گرد من ازدامن من دور باد}}<br /> {{ب|گر نه قضا بود من و لات کی|مسجدی و کوی خرابات کی}}<br /> {{ب|همت از آنجا که نظر کرده بود|گفت جوابی که در آن پرده بود}}<br /> {{ب|کاین روش از راه قضا دور دار|چون تو قضا را بجوی صد هزار}}<br /> {{ب|بر در عذر آی و گنه را بشوی|آنگه ازین شیوه حدیثی بگوی}}<br /> {{ب|چون تو روی عذر پذیرت برند|ورنه خود آیند و اسیرت برند}}<br /> {{ب|سبزه چریدن ز سر خاک بس|نیشکر سبز تو افلاک بس}}<br /> {{ب|تا نبرد خوابت ازو گوشه کن|اندکی از بهر عدم توشه کن}}<br /> {{ب|خوش نبود دیده به خوناب در|زنده و مرده به یکی خواب در}}<br /> {{ب|دین که ترا دید چنین مست خواب|چهره نهان کرد به زیر نقاب}}<br /> {{ب|خیز نظامی که ملک بر نشست|همسر اینجا چه شوی پای بست}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%A7%DB%8C_%D8%B2_%D8%B4%D8%A8_%D9%88%D8%B5%D9%84_%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1&diff=15585 2008-07-03T16:10:30Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(ای ز شب وصل گرانمایه‌تر)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|ای ز شب وصل گرانمایه‌تر|وز علم صبح سبک سایه‌تر}}<br /> {{ب|سایه صفت چند نشینی به غم|خیز که بر پای نکوتر علم}}<br /> {{ب|چون ملکان عزم شد آمد کنند|نقل بنه پیشتر از خود کنند}}<br /> {{ب|گر ملکی عزم ره آغاز کن|زین به نوا تر سفری ساز کن}}<br /> {{ب|پیشتر از خود بنه بیرون فرست|توشه فردای خود اکنون فرست}}<br /> {{ب|خانه زنبور پر از انگبین|از پی آنست که شد پیش بین}}<br /> {{ب|مور که مردانه صفی می‌کشد|از پی فردا علفی می‌کشد}}<br /> {{ب|هر که جهان خواهد کاسانخورد|تابستان برگ زمستان خورد}}<br /> {{ب|جز من و تو هر که در این طاعتند|صیرفی گوهر یکساعتند}}<br /> {{ب|همت کس عاقبت اندیش نیست|بینش کس تا نفسی بیش نیست}}<br /> {{ب|منزل ما کز فلکش بیشیست|منزلت عاقبت اندیشیست}}<br /> {{ب|نیست بهر نوع که بینم بسی|عاقبت اندیشتر از ما کسی}}<br /> {{ب|کامه وقت ارچه ز جان خوشترست|عاقبت اندیشی ازان خوشترست}}<br /> {{ب|ما که ز صاحب خبران دلیم|گوهرییم ار چه ز کان گلیم}}<br /> {{ب|ز آمدنی آمده ما را اثر|وز شدنیها شده صاحب نظر}}<br /> {{ب|خوانده به جان ریزه اندیشناک|ابجد نه مکتب ازین لوح خاک}}<br /> {{ب|کس نه بدین داغ تو بودی و من|نوبر این باغ تو بودی و من}}<br /> {{ب|خاک تو آنروز که می‌بیختند|از پی معجون دل آمیختند}}<br /> {{ب|خاک تو آمیخته رنجهاست|در دل این خاک بسی گنجهاست}}<br /> {{ب|قیمت این خاک به واجب شناس|خاکسپاسی بکن ای ناسپاس}}<br /> {{ب|منزل خود بین که کدامست راه|وامدن و رفتن از این جایگاه}}<br /> {{ب|زامدن این سفرت رای چیست|باز شدن حکمت از اینجای چیست}}<br /> {{ب|اول کاین ملک بنامت نبود|وین ده ویرانه مقامت نبود}}<br /> {{ب|فر همای حملی داشتی|اوج هوای ازلی داشتی}}<br /> {{ب|گرچه پر عشق تو غایت نداشت|راه ابد نیز نهایت نداشت}}<br /> {{ب|مانده شدی قصد زمین ساختی|سایه بر این آب و گل انداختی}}<br /> {{ب|باز چو تنگ آیی ازین تنگنای|دامن خورشید کشی زیر پای}}<br /> {{ب|گرچه مجرد شوی از هر کسی|بر سر آن نیز نمانی بسی}}<br /> {{ب|جز بتردد سر و کاریت نیست|بر سر یک رشته قراریت نیست}}<br /> {{ب|مفلس بخشنده توئی گاه جود|تازه دیرینه توئی در وجود}}<br /> {{ب|بگذر از این مادر فرزند کش|آنچه پدر گفت بدان دار هش}}<br /> {{ب|در پدر خود نگر ای ساده مرد|سنت او گیر و نگر تا چه کرد}}<br /> {{ب|منتظر راحت نتوان نشست|کان به چنین عمر نیاید بدست}}<br /> {{ب|گر نفسی طبع نواز آمدی|عمر به بازی شده باز آمدی}}<br /> {{ب|غم خور و بنگر ز کدامین گلی|شاد نشسته به کدامین دلی}}<br /> {{ب|آنکه بدو گفت فلک شاد باش|آن نه منم وان نه تو آزاد باش}}<br /> {{ب|ما ز پی رنج پدید آمدیم|نز جهت گفت و شنید آمدیم}}<br /> {{ب|تا ستد و داد جهانی که هست|راست نداریم به جانی که هست}}<br /> {{ب|زامدنت رنگ چرا چون میست|کامدنی را شدنی در پیست}}<br /> {{ب|تا کی و تا کی بود این روزگار|وامدن و رفتن بی‌اختیار}}<br /> {{ب|شک نه در آنشد که عدم هیچ نیست|شک به وجودست که هم هیچ نیست}}<br /> {{ب|تیز مپر چون به درنگ آمدی|زود مرو دیر به چنگ آمدی}}<br /> {{ب|وقت بیاید که روا رو زنند|سکه ما بر درمی نو زنند}}<br /> {{ب|تازه کنند این گل افکنده را|باز هم آرند پراکنده را}}<br /> {{ب|ای که از امروز نه‌ای شرمسار|آخر از آنروز یکی شرم دار}}<br /> {{ب|اینهمه محنت که فراپیش ماست|اینت صبورا که دل ریش ماست}}<br /> {{ب|مرکب این بادیه دینست و بس|چاره این کار همین است و بس}}<br /> {{ب|سختی ره بین و مشو سست ران|سست گمانی مکن ای سخت جان}}<br /> {{ب|آینه جهد فرا پیش دار|درنگر و پاس رخ خویش دار}}<br /> {{ب|عذر ز خود دار و قبول از خدای|جمله ز تسلیم قدر در میای}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%85%DB%8C%D9%88%D9%87_%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C_%DA%A9%D9%87_%DB%8C%D9%85%D9%86_%D8%AC%D8%A7%D8%B4_%D8%A8%D9%88%D8%AF&diff=15584 2008-07-03T16:10:18Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(میوه فروشی که یمن جاش بود)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|میوه فروشی که یمن جاش بود|روبهکی خازن کالاش بود}}<br /> {{ب|چشم ادب بر سر ره داشتی|کلبه بقال نگه داشتی}}<br /> {{ب|کیسه‌بری چند شگرفی نمود|هیچ شگرفیش نمی‌کرد سود}}<br /> {{ب|دیده به هم زد چو شتابش گرفت|خفت و به خفتن رگ خوابش گرفت}}<br /> {{ب|خفتن آن گرگ چو روبه بدید|خواب در او آمد و سر درکشید}}<br /> {{ب|کیسه بر آن خواب غنیمت شمرد|آمد و از کیسه غنیمت ببرد}}<br /> {{ب|هر که در این راه کند خوابگاه|یا سرش از دست رود یا کلاه}}<br /> {{ب|خیز نظامی نه گه خفتن است|وقت به ترک همگی گفتن است}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1_%D8%A7%D8%B2_%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF&diff=15583 2008-07-03T16:10:10Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(پیشتر از پیشتران وجود)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|پیشتر از پیشتران وجود|کاب نخوردند ز دریای جود}}<br /> {{ب|در کف این ملک یساری نبود|در ره این خاک غباری نبود}}<br /> {{ب|وعده تاریخ به سر نامده|لعبتی از پرده به در نامده}}<br /> {{ب|روز و شب آویزش پستی نداشت|جان و تن آمیزش هستی نداشت}}<br /> {{ب|کشمکش جور در اعضا هنوز|کن مکن عدل نه پیدا هنوز}}<br /> {{ب|فیض کرم کرد مواسای خویش|قطره‌ای افکند ز دریای خویش}}<br /> {{ب|حالی از آن قطره که آمد برون|گشت روان این فلک آبگون}}<br /> {{ب|زاب روان گرد برانگیختند|جوهر تو ز آن عرض آمیختند}}<br /> {{ب|چونکه تو برخیزی ازین کارگاه|باشد برخاسته گردی ز راه}}<br /> {{ب|ای خنک آنشب که جهان بیتو بود|نقش تو بیصورت و جان بیتو بود}}<br /> {{ب|چشم فلک فارغ ازین جستجوی|گوش زمین رسته ازین گفتگوی}}<br /> {{ب|تا تو درین ره ننهادی قدم|شکر بسی داشت وجود از عدم}}<br /> {{ب|فارغ از آبستنیت روز و شب|نامیه عنین و طبیعت عزب}}<br /> {{ب|باغ جهان زحمت خاری نداشت|خاک سراسیمه غباری نداشت}}<br /> {{ب|طالع جوزا که کمر بسته بود|از ورم رگ زدنت رسته بود}}<br /> {{ب|مه که سیه‌روی شدی در زمین|طشت تو رسواش نکردی چنین}}<br /> {{ب|زهره هنوز آب درین گل نریخت|شهپر هاروت به بابل نریخت}}<br /> {{ب|از تو مجرد زمی و آسمان|توبه کنار و غم تو در میان}}<br /> {{ب|تا به تو طغرای جهان تازه گشت|گنبد پیروزه پر آوازه گشت}}<br /> {{ب|از بدی چشم تو کوکب نرست|کوکبه مهد کواکب شکست}}<br /> {{ب|بود مه و سال ز گردش بری|تا تو نکردیش تعرف گری}}<br /> {{ب|روی جهان کاینه پاک شد|زین نفسی چند خلل ناک شد}}<br /> {{ب|مشعله صبح تو بردی به شام|صادق و کاذب تو نهادیش نام}}<br /> {{ب|خاک زمین در دهن آسمان|تا که چرا پیش تو بندد میان}}<br /> {{ب|بر فلکت میوه جان گفته‌اند|میشنوش کان به زبان گفته‌اند}}<br /> {{ب|تاج تو افسوس که از سر بهست|جل از سگ و توبره از خر بهست}}<br /> {{ب|لاف بسی شد که درین لافگاه|بر تو جهانی بجوی خاک راه}}<br /> {{ب|خود تو کفی خاک به جانی دهی|یک جو کهگل به جهانی دهی}}<br /> {{ب|ای ز تو بالای زمین زیر رنج|جای تو هم زیر زمین به چو گنج}}<br /> {{ب|روغن مغز تو که سیمابیست|سرد بدین فندق سنجابیست}}<br /> {{ب|تات چو فندق نکند خانه تنگ|بگذر ازین فندق سنجاب رنگ}}<br /> {{ب|روز و شب از قاقم و قندز جداست|این دله پیسه پلنگ اژدهاست}}<br /> {{ب|گربه نه‌ای دست درازی مکن|با دله ده دله بازی مکن}}<br /> {{ب|شیر تنید است درین ره لعاب|سر چو گوزنان چه نهی سوی آب}}<br /> {{ب|گر فلکت عشوه آبی دهد|تا نفریبی که سرابی دهد}}<br /> {{ب|تیز مران کاب فلک دیده‌ای|آب دهن خور که نمک دیده‌ای}}<br /> {{ب|تا نشوی تشنه به تدبیر باش|سوخته خرمن چو تباشیر باش}}<br /> {{ب|یوسف تو تا ز بر چاه بود|مصر الهیش نظرگاه بود}}<br /> {{ب|زرد رخ از چرخ کبود آمدی|چونکه درین چاه فرود آمدی}}<br /> {{ب|اینهمه صفرای تو بر روی زرد|سرکه ابروی تو کاری نکرد}}<br /> {{ب|پیه تو چون روغن صد ساله بود|سرکه ده ساله بر ابرو چه سود}}<br /> {{ب|خون پدر دیده درین هفتخوان|آب مریز از پی این هفت نان}}<br /> {{ب|آتش در خرمن خود میزنی|دولت خود را به لگد میزنی}}<br /> {{ب|می‌تک و می‌تاز که میدان تراست|کار بفرمای که فرمان تراست}}<br /> {{ب|این دو سه روزی که شدی جام گیر|خوشخور و خوشخسب و خوش آرام گیر}}<br /> {{ب|هم به تو بر سخت جفا کرده‌اند|زان رسنت سست رها کرده‌اند}}<br /> {{ب|لنگ شده پای و میان گشته کوز|سوخته روغن خویشی هنوز}}<br /> {{ب|لاجرم اینجا دغل مطبخی|روز قیامت علف دوزخی}}<br /> {{ب|پر شده گیر این شکم از آب و نان|ای سبک آنگاه نباشی گران؟}}<br /> {{ب|گر بخورش بیش کسی زیستی|هر که بسی خورد بسی زیستی}}<br /> {{ب|عمر کمست از پی آن پر بهاست|قیمت عمر از کمی عمر خاست}}<br /> {{ب|کم خور و بسیاری راحت نگر|بیش خور و بیش جراحت نگر}}<br /> {{ب|عقل تو با خورد چه بازار داشت|حرص ترا بر سر اینکار داشت}}<br /> {{ب|حرص تو از فتنه بود ناشکیب|بگذر ازین ابله زیرک فریب}}<br /> {{ب|حرص تو را عقل بدان داده‌اند|کان نخوری کت نفرستاده‌اند}}<br /> {{ب|ترسم ازین پیشه که پیشت کند|رنگ پذیرنده خویشت کند}}<br /> {{ب|هر به دو نیکی که درین محضرند|رنگ پذیرنده یکدیگرند}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%B5%D8%A8%D8%AD%D8%AF%D9%85%DB%8C_%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D9%88_%D8%B3%D9%87_%D8%A7%D9%87%D9%84_%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%86&diff=15582 2008-07-03T16:09:58Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(صبحدمی با دو سه اهل درون)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|صبحدمی با دو سه اهل درون|رفت فریدون به تماشا برون}}<br /> {{ب|چون به شکار آمد در مرغزار|آهوکی دید فریدون شکار}}<br /> {{ب|گردن و گوشی ز خصومت بری|چشم و سرینی به شفاعت گری}}<br /> {{ب|گفتی از آنجا که نظر جسته بود|از نظر شاه برون رسته بود}}<br /> {{ب|شاه بدان صید چنان صید شد|کش همگی بسته آن قید شد}}<br /> {{ب|رخش برو چون جگرش گرم کرد|پشت کمان چون شکمش نرم کرد}}<br /> {{ب|تیر بدان پایه ازو درگذشت|رخش بدان پویه به گردش نگشت}}<br /> {{ب|گفت به تیر آن پر کینت کجاست|گفت به رخش آن تک دینت کجاست}}<br /> {{ب|هر دو درین باره نه پسباره‌اید|خرده آن خرد گیا خواره‌اید}}<br /> {{ب|تیر زبان شد همه کای مرزبان|هست نظرگاه تو این بی‌زبان}}<br /> {{ب|در کنف درع تو جولان زند|بر سر درع تو که پیکان زند}}<br /> {{ب|خوش نبود با نظر مهتران|بر رق آهو کف خنیاگران}}<br /> {{ب|داغ بلندان طلب ای هوشمند|تا شوی از داغ بلندان بلند}}<br /> {{ب|صورت خدمت صفت مردمیست|خدمت کردن شرف آدمیست}}<br /> {{ب|نیست بر مردم صاحب نظر|خدمتی از عهد پسندیده‌تر}}<br /> {{ب|دست وفا در کمر عهد کن|تا نشوی عهدشکن جهدکن}}<br /> {{ب|گنج نشین مار که درویش نیست|از سر تا دم کمری بیش نیست}}<br /> {{ب|از پی آن گشت فلک تاج سر|کز سر خدمت همه تن شد کمر}}<br /> {{ب|هر که زمام هنری می‌کشد|در ره خدمت کمری می‌کشد}}<br /> {{ب|شمع که او خواجگی نور یافت|از کمر خدمت زنبور یافت}}<br /> {{ب|خیز نظامی که نه بر بسته‌ای|از پی خدمت چه کمر بسته‌ای}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%B5%DB%8C%D8%AF_%DA%AF%D8%B1%DB%8C_%D8%A8%D9%88%D8%AF_%D8%B9%D8%AC%D8%A8_%D8%AA%DB%8C%D8%B2_%D8%A8%DB%8C%D9%86&diff=15580 2008-07-03T16:09:40Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(صید گری بود عجب تیز بین)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|صید گری بود عجب تیز بین|بادیه پیمای و مراحل گزین}}<br /> {{ب|شیر سگی داشت که چون پو گرفت|سایه خورشید بر آهو گرفت}}<br /> {{ب|سهم زده کرگدن از گردنش|گور ز دندان گوزن افکنش}}<br /> {{ب|در سفرش مونس و یار آمده|چند شبانروز به کار آمده}}<br /> {{ب|بود دل مهر فروزش بدو|پاس شب و روزی روزش بدو}}<br /> {{ب|گشت گم آن شیر سگ از شیر مرد|مرد بر آندل که جگر گربه خورد}}<br /> {{ب|گفت در اینره که میانجی قضاست|پای سگی را سر شیری بهاست}}<br /> {{ب|گرچه در آن غم دلش از جان گرفت|هم جگر خویش به دندان گرفت}}<br /> {{ب|صابریی کان نه به او بود کرد|هر جو صبرش درمی سود کرد}}<br /> {{ب|طنزکنان روبهی آمد ز دور|گفت صبوری مکن ای ناصبور}}<br /> {{ب|میشنوم کان به هنر تک نماند|باد بقای تو گر آن سگ نماند}}<br /> {{ب|دی که ز پیش تو به نخجیر شد|تیز تکی کرد و عدم گیر شد}}<br /> {{ب|اینکه سگ امروز شکار تو کرد|تا دو مهت بس بود ای شیر مرد}}<br /> {{ب|خیز و کبابی به دل خوش ده|مغز تو خور پوست به درویش ده}}<br /> {{ب|چرب خورش بود ترا پیش ازین|روبه فربه نخوری بیش ازین}}<br /> {{ب|ایمنی از روغن اعضای ما|رست مزاج تو ز صفرای ما}}<br /> {{ب|دروی ازو این چه وفاداریست|غم نخوری این چه جگر خواریست}}<br /> {{ب|صید گرش گفت شب آبستنست|این غم یکروزه برای منست}}<br /> {{ب|شاد بر آنم که درین دیر تنگ|شادی و غم هردو ندارد درنگ}}<br /> {{ب|اینهمه میری و همه بندگی|هست درین قالب گردندگی}}<br /> {{ب|انجم و افلاک به گشتن درند|راحت و محنت به گذشتن درند}}<br /> {{ب|شاد دلم زانکه دل من غمیست|کامدن غم سبب خرمیست}}<br /> {{ب|گرگ مرا حالت یوسف رسید|گرگ نیم جامه نخواهم درید}}<br /> {{ب|گر ستدندش ز من ای حیله‌ساز|با چو تو صیدی به من آرند باز}}<br /> {{ب|او به سخن در که برآمد غبار|گشت سگ از پرده گرد آشکار}}<br /> {{ب|آمد و گردش دو سه جولان گرفت|نیفه روباه به دندان گرفت}}<br /> {{ب|گفت بدین خرده که دیر آمدم|روبه داند که چو شیر آمدم}}<br /> {{ب|طوق من آویزش دین تو شد|کنده روباه یقین تو شد}}<br /> {{ب|هرکه یقینش به ارادت کشد|خاتم کارش به سعادت کشد}}<br /> {{ب|راه یقین جوی ز هر حاصلی|نیست مبارکتر ازین منزلی}}<br /> {{ب|پای به رفتار یقین سر شود|سنگ بپندار یقین زر شود}}<br /> {{ب|گر قدمت شد به یقین استوار|گرد ز دریا نم از آتش برار}}<br /> {{ب|هر که یقین را به توکل سرشت|بر کرم الزوق علی‌الله نوشت}}<br /> {{ب|پشه خوان و مگس کس نشد|هر چه به پیش آمدش از پس نشد}}<br /> {{ب|روزی تو باز نگردد ز در|کار خدا کن غم روزی مخور}}<br /> {{ب|بر در او رو که از اینان به اوست|روزی ازو خواه که روزی ده اوست}}<br /> {{ب|از من و تو هرکه بدان درگذشت|هیچکسی بیغرضی وا نگشت}}<br /> {{ب|اهل یقین طایفه دیگرند|ما همه پائیم گر ایشان سرند}}<br /> {{ب|چون سر سجاده بر آب افکنند|رنگ عسل بر می‌ناب افکنند}}<br /> {{ب|عمر چو یکروزه قرارت نداد|روزی صد ساله چه باید نهاد}}<br /> {{ب|صورت ما را که عمل ساختند|قسمت روزی به ازل ساختند}}<br /> {{ب|روزی از آنجاست فرستاده‌اند|آن خوری اینجا که ترا داده‌اند}}<br /> {{ب|گرچه در این راه بسی جهد کرد|بیشتر از روزی خود کس نخورد}}<br /> {{ب|جهد بدین کن که بر اینست عهد|روزی و دولت نفزاید به جهد}}<br /> {{ب|تا شوی از جمله عالم عزیز|جهد تو میباید و توفیق نیز}}<br /> {{ب|جهد نظامی نفسی بود سرد|گرمی توفیق به چیزیش کرد}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%84%D8%B9%D8%A8%D8%AA_%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D9%BE%D8%B3_%D8%A7%DB%8C%D9%86_%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87_%D9%87%D8%B3%D8%AA&diff=15579 2008-07-03T16:09:29Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(لعبت بازی پس این پرده هست)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|لعبت بازی پس این پرده هست|گرنه بر او این همه لعبت که بست}}<br /> {{ب|دیده دل محرم این پرده ساز|تا چه برون آید از این پرده راز}}<br /> {{ب|در پس این پرده زنگار گون|عاریتانند ز غایت برون}}<br /> {{ب|گوهر چشم از ادب افروخته|بر کمر خدمت دل دوخته}}<br /> {{ب|هیچ در این نقطه پرگار نیست|کز خط این دایره بر کار نیست}}<br /> {{ب|این دو سه مرکب که به زین کرده‌اند|از پی ما دست گزین کرده‌اند}}<br /> {{ب|پیشتر از جنبش این تازگان|نوسفران و کهن آوازگان}}<br /> {{ب|پایگه عشق نه ما کرده‌ایم؟|دستکش عشق نه ما خورده‌ایم؟}}<br /> {{ب|در دو جهان عیب و هنر بسته‌اند|هر دو به فتراک تو بربسته‌اند}}<br /> {{ب|نیست جهانرا چو تو همخانه‌ای|مرغ زمین را ز تو به دانه‌ای}}<br /> {{ب|بگذر از این مرغ طبیعت خراش|بر سر اینمرغ چو سیمرغ باش}}<br /> {{ب|مرغ قفس پر که مسیحای تست|زیر تو پر دارد و بالای تست}}<br /> {{ب|یا ز قفس چنگل او کن جدا|یا قفس خویش بدو کن رها}}<br /> {{ب|تا بنه چون سوی ولایت برد|در پر خویشت بحمایت برد}}<br /> {{ب|چون گذری زین دو سه دهلیز خاک|لوح‌تر از تو بشویند پاک}}<br /> {{ب|ختم سپیدی و سیاهی شوی|محرم اسرار الهی شوی}}<br /> {{ب|سهل شوی بر قدم انبیا|اهل شوی در حرم کبریا}}<br /> {{ب|راه دو عالم که دو منزل شدست|نیم ره یکنفس دل شدست}}<br /> {{ب|آنکه اساس تو بر این گل نهاد|کعبه جان در حرم دل نهاد}}<br /> {{ب|نقش قبول از دل روشن پذیر|گرد گلیم سیه تن مگیر}}<br /> {{ب|سرمه کش دیده نرگس صباست|رنگرز جامه مس کیمیاست}}<br /> {{ب|تن چه بود ریزش مشتی گلست|هم دل و هم دل که سخن با دلست}}<br /> {{ب|بنده دل باش که سلطان شوی|خواجه عقل و ملک جان شوی}}<br /> {{ب|نرمی دل میطلبی نیفه‌وار|نافه صفت تن بدرشتی سپار}}<br /> {{ب|ایکه ترابه ز خشن جامه نیست|حکم بر ابریشم بادامه نیست}}<br /> {{ب|خوبی آهو ز خشن پوستیست|رقش از آن نامزد دوستیست}}<br /> {{ب|مشک بود در خشن آرام گیر|گردد پر کنده چو پو شد حریر}}<br /> {{ب|گر شکری با نفس تنگ ساز|ور گهری با صدف سنگ ساز}}<br /> {{ب|گاه چو شب نعل سحرگاه باش|گه چو سحر زخمه گه آه باش}}<br /> {{ب|بار عنا کش به شب قیرگون|هر چه عنا بیش عنایت فزون}}<br /> {{ب|ز اهل وفا هرکه بجائی رسید|بیشتر از راه عنائی رسید}}<br /> {{ب|نزل بلا عافیت انبیاست|وانچه ترا عافیت آید بلاست}}<br /> {{ب|زخم بلا مرهم خودبینیست|تلخی می مایه شیرینست}}<br /> {{ب|حارسی اژدرها گنج راست|خازنی راحتها رنج راست}}<br /> {{ب|سرو شو از بند خود آزاد باش|شمع شو از خوردن خود شاد باش}}<br /> {{ب|رنج ز فریاد بری ساحتست|در عقب رنج رسی راحتست}}<br /> {{ب|چرخ نبندد گرهی بر سرت|تا نگشاید گرهی دیگرت}}<br /> {{ب|در سفری کان ره آزادیست|شحنه غم پیش رو شادیست}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%AF%D8%B1_%D8%B7%D8%B1%D9%81_%D8%B4%D8%A7%D9%85_%DB%8C%DA%A9%DB%8C_%D9%BE%DB%8C%D8%B1_%D8%A8%D9%88%D8%AF&diff=15578 2008-07-03T16:09:18Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(در طرف شام یکی پیر بود)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|در طرف شام یکی پیر بود|چون پری از خلق طرف گیر بود}}<br /> {{ب|پیرهن خود ز گیا بافتی|خشت زدی روزی از آن یافتی}}<br /> {{ب|تیغ زنان چون سپر انداختند|در لحد آن خشت سپر ساختند}}<br /> {{ب|هرکه جز آن خشت نقابش نبود|گرچه گنه بود عذابش نبود}}<br /> {{ب|پیر یکی روز در این کار و بار|کار فزائیش در افزود کار}}<br /> {{ب|آمد از آنجا که قضا ساز کرد|خوب جوانی سخن آغاز کرد}}<br /> {{ب|کاین چه زبونی و چه افکندگیست|کاه و گل این پیشه خر بندگیست}}<br /> {{ب|خیز و مزن بر سپر خاک تیغ|کز تو ندارند یکی نان دریغ}}<br /> {{ب|قالب این خشت در آتش فکن|خشت تو از قالب دیگر بزن}}<br /> {{ب|چند کلوخی بتکلف کنی|در گل و آبی چه تصرف کنی}}<br /> {{ب|خویشتن از جمله پیران شمار|کار جوانان بجوانان گذار}}<br /> {{ب|پیر بدو گفت جوانی مکن|درگذر از کار و گرانی مکن}}<br /> {{ب|خشت زدن پیشه پیران بود|بارکشی کار اسیران بود}}<br /> {{ب|دست بدین پیشه کشیدم که هست|تا نکشم پیش تو یکروز دست}}<br /> {{ب|دستکش کس نیم از بهر گنج|دستکشی میخورم از دست‌رنج}}<br /> {{ب|از پی این رزق وبالم مکن|گر نه چنینست حلالم مکن}}<br /> {{ب|با سخن پیر ملامتگرش|گریان گریان بگذشت از برش}}<br /> {{ب|پیر بدین وصف جهاندیده بود|کز پی این کار پسندیده بود}}<br /> {{ب|چند نظامی در دنیی زنی|خیز و در دین زن اگر میزنی}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%B1%D9%88%D8%B2_%D8%AE%D9%88%D8%B4_%D8%B9%D9%85%D8%B1_%D8%A8%D9%87_%D8%B4%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B4_%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF&diff=15577 2008-07-03T16:09:10Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(روز خوش عمر به شبخوش رسید)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|روز خوش عمر به شبخوش رسید|خاک به باد آب به آتش رسید}}<br /> {{ب|صبح برآمد چه شوی مست خواب|کز سر دیوار گذشت آفتاب}}<br /> {{ب|بگذر از این پی که جهانگیریست|حکم جوانی مکن این پیریست}}<br /> {{ب|خشک شد آندل که زغم ریش بود|کان نمکش نیست کزین پیش بود}}<br /> {{ب|شیفته شد عقل و تبه گشت رای|آبله شد دست و ز من گشت پای}}<br /> {{ب|با تو زمین را سر بخشایشست|پای فروکش گه آسایشست}}<br /> {{ب|نیست درین پاکی و آلودگی|خوشتر از آسودگی آسودگی}}<br /> {{ب|چشمه مهتاب تو سردی گرفت|لاله سیراب تو زردی گرفت}}<br /> {{ب|موی به مویت ز حبش تا طراز|تازی و ترک آمده در ترکتاز}}<br /> {{ب|پیر دو موئی که شب و روز تست|روز جوانی ادب‌آموز تست}}<br /> {{ب|کز تو جوانتر به جهان چند بود|خود نشود پیر درین بند بود}}<br /> {{ب|پره گل باد خزانیش برد|آمد پیری و جوانیش برد}}<br /> {{ب|غیب جوانی نپذیرفته‌اند|پیری و صد عیب، چنین گفته‌اند}}<br /> {{ب|دولت اگر دولت جمشیدیست|موی سپید آیت نومیدیست}}<br /> {{ب|موی سپید از اجل آرد پیام|پشت خم از مرگ رساند سلام}}<br /> {{ب|ملک جوانی و نکوئی کراست|نیست مرا یارب گوئی کراست}}<br /> {{ب|رفت جوانی به تغافل به سر|جای دریغست دریغی بخور}}<br /> {{ب|گم شده هر که چو یوسف بود|گم شدنش جای تأسف بود}}<br /> {{ب|فارغی از قدر جوانی که چیست|تا نشوی پیر ندانی که چیست}}<br /> {{ب|شاهد باغست درخت جوان|پیر شود بشکندش باغبان}}<br /> {{ب|گرچه جوانی همه خود آتشست|پیری تلخست و جوانی خوشست}}<br /> {{ب|شاخ‌تر از بهر گل نوبرست|هیزم خشک از پی خاکسترست}}<br /> {{ب|موی سیه غالیه سر بود|سنگ سیه صیرفی زر بود}}<br /> {{ب|عهد جوانی بسر آمد مخسب|شب شد و اینک سحر آمد مخسب}}<br /> {{ب|آتش طبع تو چو کافور خورد|مشک ترا طبع چو کافور کرد}}<br /> {{ب|چونکه هوا سرد شود یکدو ماه|برف سپید آورد ابر سیاه}}<br /> {{ب|گازری از رنگرزی دور نیست|کلبه خورشید و مسیحا یکیست}}<br /> {{ب|گازر کاری صفت آب شد|رنگرزی پیشه مهتاب شد}}<br /> {{ب|رنگ خرست این کره لاجورد|عیسی ازان رنگرزی پیشه کرد}}<br /> {{ب|تا پی ازین رنگی و رومی تراست|داغ جهولی و ظلومی تراست}}<br /> {{ب|در کمر کوه ز خوی دو رنگ|پشت بریده است میان پلنگ}}<br /> {{ب|تا چو عروسان درخت از قیاس|گاه قصب پوشی و گاهی پلاس}}<br /> {{ب|داری از این خوی مخالف بسیچ|گرمی و صد جبه و سردی و هیچ}}<br /> {{ب|آن خور و آن پوش چو شیر و پلنگ|کاوری آنرا همه ساله به چنگ}}<br /> {{ب|تا شکمی نان و دمی آب هست|کفچه مکن بر سر هر کاسه دست}}<br /> {{ب|نان اگر آتش ننشاند ز تو|آب و گیا را که ستاند ز تو}}<br /> {{ب|زانکه زنی نان کسان را صلا|به که خوری چون خر عیسی گیا}}<br /> {{ب|آتش این خاک خم باد کرد|نان ندهد تا نبرد آب مرد}}<br /> {{ب|گر نه درین دخمه زندانیان|بی تبشست آتش روحانیان}}<br /> {{ب|گرگ دمی یوسف جانش چراست|شیر دلی گربه خوانش چراست}}<br /> {{ب|از پی مشتی جو گندم نمای|دانه دل چون جو و گندم مسای}}<br /> {{ب|نانخورش از سینه خود کن چو آب|وز دل خود ساز چو آتش کباب}}<br /> {{ب|خاک خور و نان بخیلان مخور|خاک نه‌ای زخم ذلیلان مخور}}<br /> {{ب|بر دل و دستت همه خاری بزن|تن مزن و دست به کاری بزن}}<br /> {{ب|به کا بکاری بکنی دستخوش|تا نشوی پیش کسان دستکش}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D9%86%DB%8C_%D8%B1%D8%A7_%D8%B3%D8%AA%D9%85%DB%8C_%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA&diff=15576 2008-07-03T16:08:59Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(پیرزنی را ستمی درگرفت)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|پیرزنی را ستمی درگرفت|دست زد و دامن سنجر گرفت}}<br /> {{ب|کای ملک آزرم تو کم دیده‌ام|وز تو همه ساله ستم دیده‌ام}}<br /> {{ب|شحنه مست آمده در کوی من|زد لگدی چند فرا روی من}}<br /> {{ب|بیگنه از خانه برویم کشید|موی کشان بر سر کویم کشید}}<br /> {{ب|در ستم آباد زبانم نهاد|مهر ستم بر در خانم نهاد}}<br /> {{ب|گفت فلان نیم‌شب ای کوژپشت|بر سر کوی تو فلانرا که کشت}}<br /> {{ب|خانه من جست که خونی کجاست|ای شه ازین بیش زبونی کجاست}}<br /> {{ب|شحنه بود مست که آن خون کند|عربده با پیرزنی چون کند}}<br /> {{ب|رطل زنان دخل ولایت برند|پیره‌زنان را به جنایت برند}}<br /> {{ب|آنکه درین ظلم نظر داشتست|ستر من و عدل تو برداشتست}}<br /> {{ب|کوفته شد سینه مجروح من|هیچ نماند از من و از روح من}}<br /> {{ب|گر ندهی داد من ای شهریار|با تو رود روز شمار این شمار}}<br /> {{ب|داوری و داد نمی‌بینمت|وز ستم آزاد نمی‌بینمت}}<br /> {{ب|از ملکان قوت و یاری رسد|از تو به ما بین که چه خواری رسد}}<br /> {{ب|مال یتیمان ستدن ساز نیست|بگذر ازین غارت ابخاز نیست}}<br /> {{ب|بر پله پیره‌زنان ره مزن|شرم بدار از پله پیره‌زن}}<br /> {{ب|بنده‌ای و دعوی شاهی کنی|شاه نه‌ای چونکه تباهی کنی}}<br /> {{ب|شاه که ترتیب ولایت کند|حکم رعیت برعایت کند}}<br /> {{ب|تا همه سر بر خط فرمان نهند|دوستیش در دل و در جان نهند}}<br /> {{ب|عالم را زیر و زبر کرده‌ای|تا توئی آخر چه هنر کرده‌ای}}<br /> {{ب|دولت ترکان که بلندی گرفت|مملکت از داد پسندی گرفت}}<br /> {{ب|چونکه تو بیدادگری پروری|ترک نه‌ای هندوی غارتگری}}<br /> {{ب|مسکن شهری ز تو ویرانه شد|خرمن دهقان ز تو بیدانه شد}}<br /> {{ب|زامدن مرگ شماری بکن|میرسدت دست حصاری بکن}}<br /> {{ب|عدل تو قندیل شب افروز تست|مونس فردای تو امروز تست}}<br /> {{ب|پیرزنانرا بسخن شاد دار|و این سخن از پیرزنی یاد دار}}<br /> {{ب|دست بدار از سر بیچارگان|تا نخوری پاسخ غمخوارگان}}<br /> {{ب|چند زنی تیر بهر گوشه‌ای|غافلی از توشه بی توشه‌ای}}<br /> {{ب|فتح جهان را تو کلید آمدی|نز پی بیداد پدید آمدی}}<br /> {{ب|شاه بدانی که جفا کم کنی|گرد گران ریش تو مرهم کنی}}<br /> {{ب|رسم ضعیفان به تو نازش بود|رسم تو باید که نوازش بود}}<br /> {{ب|گوش به دریوزه انفاس دار|گوشه نشینی دو سه را پاس دار}}<br /> {{ب|سنجر کاقلیم خراسان گرفت|کرد زیان کاینسخن آسان گرفت}}<br /> {{ب|داد در این دور برانداختست|در پر سیمرعغ وطن ساختست}}<br /> {{ب|شرم درین طارم ازرق نماند|آب درین خاک معلق نماند}}<br /> {{ب|خیز نظامی ز حد افزون گری|بر دل خوناب شده خون گری}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D9%85%D8%AE%D8%B2%D9%86_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1)/%D8%A7%DB%8C_%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1_%D8%A7%D9%81%DA%A9%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%B2_%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C&diff=15575 2008-07-03T16:08:48Z

<p>PedramBot: ورود خودکار مقاله</p> <hr /> <div>{{سرصفحه<br /> | عنوان = [[نظامی (مخزن الاسرار)]]<br /> | مؤلف = نظامی<br /> | قسمت =(ای سپهر افکنده ز مردانگی)<br /> | قبلی =<br /> |‌ بعدی =<br /> | یادداشت =<br /> }}<br /> {{ب|ای سپهر افکنده ز مردانگی|غول تو بیغوله بیگانگی}}<br /> {{ب|غره به ملکی که وفائیش نیست|زنده به عمری که بقائیش نیست}}<br /> {{ب|پی سپر جرعه میخوارگان|دستخوش بازی سیارگان}}<br /> {{ب|مصحف و شمشیر بینداخته|جام و صراحی عوضش ساخته}}<br /> {{ب|آینه و شانه گرفته به دست|چون زن رعنا شده گیسو پرست}}<br /> {{ب|رابعه با رابع آن هفت مرد|گیسوی خود را بنگر تا چه کرد}}<br /> {{ب|ای هنر از مردی تو شرمسار|از هنر بیوه زنی شرم دار}}<br /> {{ب|چند کنی دعوی مرد افکنی|کم زن و کم زن که کم از یکزنی}}<br /> {{ب|گردن عقل از هنر آزاد نیست|هیچ هنر خوبتر از داد نیست}}<br /> {{ب|تازه شد این آب و نه در جوی تست|نغز شد این خال و نه بر روی تست}}<br /> {{ب|چرخ نه‌ای محضر نیکی پسند|نیک دراندیش ز چرخ بلند}}<br /> {{ب|جز گهر نیک نباید نمود|سود توان کرد بدین مایه سود}}<br /> {{ب|نیست مبارک ستم انگیختن|آب خود و خون کسان ریختن}}<br /> {{ب|رفت بسی دعوی از این پیشتر|تا دو سه همت بهم آید مگر}}<br /> {{ب|داد کن از همت مردم بترس|نیمشب از تیر تظلم بترس}}<br /> {{ب|همت از آنجا که نظرها کند|خوار مدارش که اثرها کند}}<br /> {{ب|همت آلوده آن یک دو مرد|با تن محمود ببین تا چه کرد}}<br /> {{ب|همت چندین نفس بی‌غبار|با تو ببین تا چه کند روز کار}}<br /> {{ب|راهروانی که ملایک پیند|در ره کشف از کشفی کم نیند}}<br /> {{ب|تیغ ستم دور کن از راهشان|تا نخوری تیر سحرگاهشان}}<br /> {{ب|دادگری شرط جهانداریست|شرط جهان بین که ستمگاریست}}<br /> {{ب|هر که در این خانه شبی داد کرد|خانه فردای خود آباد کرد}}<br /> {{پایان شعر}}</div>

PedramBot