New Server

قانون متحدالشکل نمودن البسه اتباع ایران در داخله مملکت

از مشروطه
پرش به: گشتن، جستجو
قوانین بنیان ایران نوین مصوب مجلس شورای ملی تصمیم‌های مجلس

مجلس شورای ملی مجموعه قوانین دوره قانونگذاری هفتم

مجلس شورای ملی مذاکرات دوره قانونگذاری هفتم

قانون متحدالشکل نمودن البسه اتباع ایران در داخله مملکت - مصوب ۶ دی ماه ۱۳۰۷

ماده اول - کلیه اتباع ذکور ایران که بر حسب مشاغل دولتی دارای لباس مخصوص نیستند در داخله مملکت مکلف هستند که ملبس به لباس‌متحدالشکل بشوند و کلیه مستخدمین دولت اعم از قضایی و اداری مکلف هستند در موقع اشتغال به کار دولتی به لباس مخصوص قضایی یا اداری‌ملبس شوند و در غیر آن موقع باید به لباس متحدالشکل ملبس گردند.

ماده دوم - طبقات هشتگانه ذیل از مقررات این قانون مستثنی می‌باشند:

۱ - مجتهدین مجاز از مراجع تقلید مسلم که اشتغال به امور روحانی داشته باشند.

۲ - مراجع امور شرعیه دهات و قصبات پس از برآمدن از عهده امتحان معینه.

۳ - مفتیان اهل سنت و جماعت که از طرف دو نفر از مفتیان مسلم اهل سنت اجازه فتوی داشته باشند.

۴ - پیشنمازان دارای محراب.

۵ - محدثین که از طرف دو نفر مجتهدین مجاز اجازه روایت داشته باشند.

۶ - طلاب مشتغلین به فقه و اصول که در درجه خود از عهده امتحان برآیند.

۷ - مدرسین فقه و اصول و حکمت الهی.

۸ - روحانیون ایرانیان غیر مسلم.

ماده سوم - متخلفین از این قانون در صورتی که شهرنشین باشند به جزای نقدی از یک تا پنج تومان و یا به حبس از یک تا هفت روز در صورتی که‌شهرنشین نباشند به حبس از یک تا هفت روز به حکم محکمه محکوم خواهند گردید.

وجوه جرائم مأخوذه از اجرای این ماده در هر محل توسط بلدیه آنجا مخصوص تهیه لباس متحدالشکل برای مساکین آن محل خواهد بود.

ماده چهارم - این قانون در شهرها و قصبات از اول فروردین ۱۳۰۸ و خارج از شهرها در حدود امکان عملی شدن آن به شرطی که از فروردین ۱۳۰۹‌تجاوز نکند به موقع اجرا گذارده خواهد شد و دولت مأمور تنظیم نظامنامه و اجرای این قانون می‌باشد.

این قانون که مشتمل بر چهار ماده‌است در جلسه ششم دی ماه یک هزار و سیصد و هفت شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رییس مجلس شورای ملی - دادگر

نگاه کنید به